ดู: 247|ตอบกลับ: 11

{ นอกเมืองหวงซาน } ป่านอกเมือง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-10-6 04:53:02 |โหมดอ่าน
 




 ป่านอกเมืองหวงซาน   


{ น อ ก เ มื อ ง ห ว ง ซ า น }









【 ป่านอกเมืองหวงซาน 】

『ป่าเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจากป่า



ป่านอกเมืองหวงซาน เป็นป่าที่ค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ เงียบสงบ มีพืชพรรณไม้มากมาย มีระบบนิเวศที่สวยงาม ป่าแห่งนี้มีทั้งรอบนอกเมืองและโอบรอบนอกตีนเขาหวงซานเสมือนเป็นทางผ่านสู่เขาหวงซานและตัวเมืองหวงซานด้วยเช่นกัน





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

158

กระทู้

1456

โพสต์

59หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
154730
เงินตำลึง
411106
ชื่อเสียง
223610
ความหิว
1428

ใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาอาร์เมเนียป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
22279
ความชั่ว
2751
ความโหด
6235
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2018-10-6 05:01:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
หลังจากสอนแม่นางหลี่ฟู่เหรินจบไปแล้วในบทเรียนแรกคือการทดสอบพื้นฐษนของนาง ถึงนางจะยังไม่มีทักษะแต่ระดับการเรียนรู้ถือว่าดี
หลิงนูจึงไปนั่งแยกย้ายกับกลุ่มของทั้ง2คนเล็กน้อยเพื่อเก็บหนังสือตำราที่ตนมีลงไปก่อน


ทว่า ศฺิษย์อีกคนของซินแสคนนั้นที่ชื่อว่า มู่หรงฟง ดูไม่ค่อยเป็นมิตรกับเราเท่าไหร่ หรือว่าเขาไม่ชอบสตรีกันนะ....


เมื่อสอนจบแล้วก็นึกขึ้นได้บางอย่าง เธอมองไปนอกศาลาที่นั่งอยู่นั้นพบเห็นบ่อดอกบัว กับต้นดอกท้อปลูกเรียงรายอยู่ริมบ่อให้ความร่มรื่น
ที่นึกขึ้นได้คือ อย่าลืมที่จะฝึกวิชาสิ... มาสอนได้แต่อย่าละทิ้งหน้าที่หลักไป...


ในเมื่อวางแล้วตอนนั้นเองหลี่หลิงนูจึงเดินออกจากศาลาจื่อเซียนเพื่อเดินไปเข้าป่าที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากเขตศาลานอกเมืองนี้.. จะว่าไปมันก็เป็นป่าขนาดย่อมๆอยู่แล้วนี่นา...


หลิงนูเดินออกห่างศาลามาได้ระยะหนึ่ง แค่ระยะนี้ก็เข้าสู่เขตป่านอกเมืองเสียแล้ว ทว่าก็ไม่มีใครชักถามหรือทวงถามตามมาใดๆ แต่กับกลุ่มหลิงนูเองก็น่าจะรู็ว่าเธอต้องการมาทำอะไรคนเดียว.. ก็ดีแล้ว จะได้เริ่มนั่งเดินลมปราณเงียบๆคนเดียว


เมื่อเข้าสู่เขตป่า หลิงนูจึงหาที่นั่งเหมาะๆก็คือใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง มีพื้นใบไม้กองอยู่ดูเหมาะแก่การนั่งเพื่อฝึกวิชา ว่าแล้วนูก็ขึ้นไปนั่งตามที่ใจปรารถนา


เมื่อพร้อมแล้วก็นั่งขัดสมาธิดังเดิม วางมือบนเข่าเหยียดหลังตั้งตรง หลับตาลงแล้วกำหนดจิตให้เริ่มรู้สึกถึงลมปราณแล้วเริ่มควบคุมมันทำตามอย่างที่เคยทำมา เดินลมปราณผ่านขาทั้งสองข้างแล้ววกลมปราณกลับผ่านทางทวาร


เดินลมปราณสำเร็จ ก็มีผลข้างเคียงดังเดิมกลับมานั่นคือปวดมือกับเท้าทั้ง2อย่าง... แต่พอรู้สึกดีๆแล้ว อาการทั้ง2ข้างนี้รู้สึกว่ามันแสดงอาการเบาลง เธอจึงนึกต่อไปอีกว่าถ้าหากฝึกวันไหนไม่มีอาการแล้วแสดงว่าคงจะสำเร็จวิชาในเร็วๆนี้
หลิงนูฮึดขึ้น ขอเวลาอีกไม่นานเท่านั้นล่ะ...


หลิงนูลุกขึ้นแล้วเดินกลับไปทั้งๆที่ยังมีอาการชามือและเท้าอยู่ จ้องต้องค่อยๆเดินไปไม่ต้องรีบร้อน แต่พอเดินออกจากเขตป่าแล้วอาการก็ทุเลาลงจนหายเป็นปกติดังเดิม....


@Admin

แสดงความคิดเห็น

ตัวเบาขั้นกลาง (10) 7/10  โพสต์ 2018-10-6 12:00

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -84 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -84 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เซ็กเธาว์โหย่วอี้
หมวกเกราะหวังเจี้ยน
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
ธนูจิ่วเทียน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x25
x30
x2
x1
x1
x1
x192
x1
x2
x60
x8
x30
x2
x2
x2
x2
x660
x160
x360
x260
x360
x3
x1
x71
x2
x3
x1
x2
x21
x6
x1
x3
x1
x60
x2
x3
x5
x3
x60
x5
x3
x100
x210
x210
x100
x9
x10
x57
x10
x1
x5
x3
x1
x4
x4000
x175
x5
x8
x63
x126
x4
x139
x400
x152
x1400
x43
x18
x7
x1331
x161
x122
x16
x225
x25
x720
x120
x58
x1453
x120
x26
x480
x8
x1980
x19
x30
x15
x45
x9
x1402
x800
x1400
x3000
x420
x140
x17
x800
x10
x20
x8
x19
x10
x1200
x144
x54
x1600
x38
x64
x801
x14
x1
x9
x2230
x800
x9
x1302
x1400
x10
x1600
x90
x7
x117
x10
x1200
x138
x100
x1
x14
x120
x3
x1020
x3
x450
x1200
x278
x1800
x60
x1
x1550
x274
x1
x18
x30
x820
x430
x2050
x2115
x140
x3025
x24
x5
x13
x3015
x23
x9
x165
x94
x23
x1
x241
x59
x203
x2
x2050
x100
x9
x1095
x188
x29
x17
x884
x163
x1061
x1220
x920
x1338
x220
x43
x298
x1400
x1076
x2860
x2176
x1049
x2880
x1760
x390
x1426
x1908
x840
x1
x1480
x112
x1647
x1737
x521
x2536
x3059
x1064
x22
x159
x394
x1058
x87
x180
x838
x12
x332
x1428
x3894
x18
x914
x2
x950
x265
x1425
x3000
x480
x760
x19
x279
x3
x16
x5287
x3468
x1788
x3783
x10
x2
x9999
x1
x2110
x1304
x368
x382
x60
x220
x2223
x2880
x1690
x3350
x2
x419
x625
x2655
x338
x8
x2600
x28
x98
x3
x145
x9999
x323
x131
x2274
x33
x10
x91
x116
x320
x16
x1115
x21
x7
x2065
x6047
x1456
x127
x1755
x9
x84
x19
x80
x8
x2462
x3
x20
x9
x928
x6
x2980
x1824
x2028
x13
x493
x138
x850
x3503
x2079
x1372
x2619
x2238
x1475
x1098
x2539
x191
x205
x9999
x212
x1390
x24
x1602
x1278
x1207
x29
x3436
x2696
x3490
x308
x17
x639
x370
x4
x533
x582
x880
x1017
x2146
x2853
x20
x2872
x4319
x175
x32
x3808
x2242
x4344
x3082
x730
x1439
x2554
x25
x2078
x3419
x1220
x83
x3449
x663
x1
x418
x405
x2
x1075
x716
x626
x610
x1743
x56
x1121
x1282
x104
x83
x394
x2391
x2438
x220
x79
x76
x127
x132
x402
x1098
x384
x607
x338
x87
x1095
x1254
x1600
x9999
x24
x853
x2001
x518
x91
x2035
x98
x22
x1869
x1020
x944
x977
x818
x65
x215
x7
x1637
x507
x411
x1
x1
x3117
x1

158

กระทู้

1456

โพสต์

59หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
154730
เงินตำลึง
411106
ชื่อเสียง
223610
ความหิว
1428

ใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาอาร์เมเนียป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
22279
ความชั่ว
2751
ความโหด
6235
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2018-10-6 23:36:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เวลาต่อมาถึงช่วงตกบ่ายเข้าใกล้ยามเย็นเป็นเวลาสอนวิชาศฺลปะแก่หลี่ฟู่เหรินกับเหอซูมี่ไปหนึ่งบทเรียนพื้นฐานเรียบร้อย เป็นการจบคอร์สเรียนวันที่สองลง การเรียนการสอนแก่ทั้งสองคนเป็นไปด้วยความเรียบง่ายเป็นกันเอง


หลังจบชั้นเรียนลง หลี่ฟู่เหรินได้ขอตัวกลับเข้าเมืองก่อน โดยคิดว่าน่าจะกลับไปหาซินแสคนนั้น..


ในที่สุดหน้าที่สอนวันนี้อีกวันนึงก็จบลง พรุ่งนี้ก็ต้องเตรียมวิชาขั้นต่อไปของการวาดมาสอนแก่ทั้งสองคนอีกครั้งนึง แต่เท่าที่ดูมาการสอนก้ไม่ได้ยากเย็นอะไร...นูรู้สึกเป็นปกติสุขดี..


หลังจากภายในศาลาจื่อเซียนตอนนี้เหลือเพียงสองสตรีคือหลิงนูกับเหอซูมี่ หลิงนูจึงพาเหอซูมี่เดินออกมาจากศาลา แล้วหันหน้าเดินเข้าป่าที่อยู่ใกล้ๆแทน ไม่ใช่ทางกลับเมือง..


"ท่านหลี่จะไปไหนหรือเจ้าคะ?" เหอซูมี่ถามเล็กน้อยเหมือนลืม... แต่ก็ยังคงตามหลิงนูไปติดๆ


"ก็...ไปนั่งสมาธิเดินลมปราณไงซูมี่... เจ้าคงไม่ลืมสินะว่าข้าทำสิ่งใดอยู่..." หลิงนูหันหน้ามาเอ่ยแบบกับนางยิ้มๆ


"อา.. จริงด้วยเจ้าค่ะ.. ข้าร่ำเรียนเดินทางกับท่านหลี่จนลืมไปเสียสนิทเลยเจ้าค่ะ" เหอซูมี่กล่าวเขินแกขัดไป หลายๆอย่างมารับรู้เข้ามามากๆจนทำให้ลืมไปได้เช่นกัน


หลิงนูพาเหอซูมี่มายังที่เดิมที่ตัวเองเคยฝึกก็คือใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งที่มีใบไม้ปูพื้นอยู่


"เจ้านั่งรอตรงนี้ก่อนนะ ซูมี่..." หลิงนูผายมือให้ซูมี่ที่ตามมานั่งรอบนเนินหินใกล้ๆ แม้แต่อีกฝ่ายจะตามนูมาแต่นูก็ไม่อยากให้นางอยู่ห่างๆตัวเอง


เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วหลิงนูจึงนั่งขัดสมาธิเหมือนเมื่อวาน นั่งสมาธิแล้วกำหนดจิตควบคุมลมปราณให้เคลื่อนสู่ส่วนขาทั้งหมด แล้ววกกลับสู่ทวารตามสูตร..
หลังจากขั้นตอนการฝึกอีกวันหนึ่งสำเร็จลงในเวลาไม่นานนัก ก็ยังคงมีผลอาการข้างเคียงเหมือนเดิมคือมือชาเท้าชา.. แต่อาการชาทั้งหมดนี้รู้สึกเบากว่าเมื่อวานมาก...
แต่ยังไงพอย่ำเท้าลง ก็ยังรู้สึกเดินลำบากอยู่ดี...


"ซูมี่...เอ่อ..ขอแรงเจ้าช่วยพาข้าเดินออกจากป่าหน่อย..." หลิงนูเอ่ยกับซูมี่ที่อยู่ข้างๆ


"เจ้าค่ะท่านหลี่" ซูมี่พยักหน้ารับคำแล้วนั่งก็ลุกมาประคองหลิงนูเดินออกจากป่าแห่งนี้จนไปถึงทางกลับเมืองหวงซาน..


พอเข้าใกล้เมืองหวงซานหลิงนูก็หายดีเป็นปกติ จึงเดินกลับเข้าโรงเตี๊ยมไปพบทุกคนที่กำลังพักอยู่..


ฝึกตัวเบาขั้นกลาง 8/10
@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -96 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -96 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เซ็กเธาว์โหย่วอี้
หมวกเกราะหวังเจี้ยน
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
ธนูจิ่วเทียน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x25
x30
x2
x1
x1
x1
x192
x1
x2
x60
x8
x30
x2
x2
x2
x2
x660
x160
x360
x260
x360
x3
x1
x71
x2
x3
x1
x2
x21
x6
x1
x3
x1
x60
x2
x3
x5
x3
x60
x5
x3
x100
x210
x210
x100
x9
x10
x57
x10
x1
x5
x3
x1
x4
x4000
x175
x5
x8
x63
x126
x4
x139
x400
x152
x1400
x43
x18
x7
x1331
x161
x122
x16
x225
x25
x720
x120
x58
x1453
x120
x26
x480
x8
x1980
x19
x30
x15
x45
x9
x1402
x800
x1400
x3000
x420
x140
x17
x800
x10
x20
x8
x19
x10
x1200
x144
x54
x1600
x38
x64
x801
x14
x1
x9
x2230
x800
x9
x1302
x1400
x10
x1600
x90
x7
x117
x10
x1200
x138
x100
x1
x14
x120
x3
x1020
x3
x450