ดู: 271|ตอบกลับ: 3

{ เมืองเฉิงตู } ร้านข้าวต้มโต้รุ่ง จื่อต้าวเทียนเลี่ยง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-9-2 18:46:05 |โหมดอ่าน





≈ ร้านข้าวต้มโต้รุ่ง ≈

{ เมืองเฉิงตู }












จื้อต่าวเทียนเลี่ยง
『 หิวกลางดึกก็แวะมา ร้านข้าวต้มจื้อต่าว 』
ท่านกำลังประสบปัญหาหิวตอนกลางดึกใช่หรือไม่? 
อยากออกมาหาอะไรกินข้างนอกยามค่ำคืน
 โดยไม่อยากไปสถานที่ที่ชวนให้เกิดปัญหาความขัดแย้งในครอบครัวภายหลัง? ท่านมาถูกที่แล้ว ร้านข้าวต้มจื่อต้าวเทียนเลี่ยงเป็นคำตอบที่ดีที่สุด! 
ทางร้านตั้งอยู่บนทะเลสาบบรรยากาศสงบเงียบดีเยี่ยม 
สามารถชมจันทร์ร่ำสุราได้ถึงรส แม้ไม่มีนางรำหรือนักดนตรีประจำ 
เป็นสถานที่ที่บัณฑิตมักมารวมตัวกันแข่งขันต่อโคลงกลอน
 เขียนพู่กัน ประชันพิณ เล่นหมากล้อมต่อบทความ

ตามธรรมเนียมที่เถ้าแก่ริเริ่ม...ผู้ใดแพ้ย่อมต้องเลี้ยงข้าวต้มคนชนะ









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

49

กระทู้

662

โพสต์

23หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
608
เงินตำลึง
6080
ชื่อเสียง
114559
ความหิว
-193

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
571
ความชั่ว
0
ความโหด
0

ฮว่า เจียวซิน

นี่ไม่ป่วน เขาเรียกสีสัน!
pet
โพสต์ 2018-9-2 22:04:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ไป๋ฟางหรง}
บทที่ 99 : อาหารมื้อแรกหลังออกจากคุก


           ออกจากคุกมาได้ด้วยสภาพเหนื่อยอ่อน  ไป๋ฟางหรงได้แต่ถอนใจโล่งอก  สามวันในคุกแม้ไม่ได้ออกไปเคลื่อนไหวใด ก็รู้สึกอ่อนเพลีย อาจเป็นเพราะความเครียด อาจเป็นเพราะพื้นแข็งนอนไม่สบาย  อย่างไรก็ตามสองเท้าเล็กยังสามารถเดินตามร่างสูงออกจากคุกขึ้นรถม้าได้อย่างมั่นคง

“เมื่อครู่ขอบคุณท่านมาก” ไป๋ฟางหรงคำนับขอบคุณที่เขามาช่วยขวางนางเอาไว้ไม่ให้ตกอยู่ในสถานการณ์อึดอัดต่อ  ก่อนปลดเสื้อคลุมสีกรมท่าคืน

“ไม่เป็นไร อย่างไรอีกสองปีเจ้าก็เป็นฮูหยินข้า” กล่าวพร้อมยิ้มล่อลวง

“......” นางได้แต่พูดไม่ออกอีกแล้ว  ดวงหน้างามเบือนหนี

ไป๋ฟางหรงมัวแต่นั่งเบลอ  ลืมไปแม้กระทั่งจะสนใจว่ารถม้ากำลังเคลื่อนที่ไปสู่จุดหมายใด  เมื่อรถม้าหยุดลง  หลี่ปาฉีก็ลงจากรถม้าแล้วยื่นมือออกมาให้นางจับเป็นหลัก

“หลายวันมานี้ลำบากนัก  เจ้าคงอยากทานอะไรดีๆแล้ว” เสียงทุ้มเฉลยเมื่อเห็นหญิงสาวยังนั่งงง  

ไป๋ฟางหรงชะงักไปเล็กน้อยก่อน ค่อยๆวางมือเล็กลงไปด้วยความรู้สีกซับซ้อนยากจะกล่าว  เวลานี้จะว่าไปทั้งเขาทั้งนางต่างสามารถเรียกกันได้ว่าสหาย ทั้งที่เมื่อไม่กี่วันก่อนยังไม่อาจนับมิตรกันได้

             เมื่อลงมายืนบนพื้นได้อย่างมั่นคงไป๋ฟางหรงก็มองสำรวจ  ร้านนี้มีชื่อว่า จื่อต้าวเทียนเลี่ยง การตกแต่งดูแล้วชวนให้สงสัยอยู่ว่าใช่ร้านอาหารหรือไม่

“นี่คือร้านข้าวต้มโต้รุ่ง  เจ้าอย่าได้ประหลาดใจไป  เสน่ห์ของร้านนี้อยู่ที่เป็นสถานที่นัดพบปะพูดคุยสังสรรค์ยามค่ำคืนของบัณฑิต  เถ้าแก่เป็นผู้มีใจรักการศึกษาและรักการทำอาหาร จีงสร้างร้านให้ออกมารูปแบบนี้” หลี่ปาฉีอธิบาย

ไป๋ฟางหรงยิ้มบางพลางพยักหน้า แล้วเดินตามร่างสูงสง่าเข้าไป  ทั้งคู่เดินเข้าไปในร้านข้าวต้มบรรยากาศสงบร่มรื่นเหมือนสถานศึกษา โดยมีผู้ติดตามตามมาติดๆ  ผู้คนที่มาล้วนมีบรรยากาศละมุนละไมราวไผ่หยก   เมื่อพบโต๊ะว่างทำเลใช้ได้ก็เดินตรงเข้าไป

“ฟางหรงเชิญ” กล่าวผายมือให้นางนั่งลง แล้วตนเองก็นั่งลงตรงข้าม  โดยมีผู้ติดตามยืนรักษาความปลอดภัย   เสี่ยวเอ้อห์เดินตามมาจดรายการอาหารอย่างรู้งาน  ลักษณะการเดินของเสี่ยวเอ้อห์ร้านนี้ก็ประหลาดนัก  ดูคล้ายบัณฑิตมาหาลำไพ่พิเศษมากกว่าจะเป็นเสี่ยวเอ้อห์ทั่วไป  ชาถูกยกมารับรองแขก ระหว่างรอนัยน์ตาจิ้งจอกมองรายการอาหารบนผนังร้าน

“ข้าขอสั่งเจียวจือ 20 ชิ้น และข้าวต้ม 10 ชาม” ต้าซือถูสั่งรวดเดียว  ไป๋ฟางหรงแทบสำลักน้ำชาร้อน

ข้ารู้ว่าท่านน่าจะหิวอยู่มาก...
แต่ข้าวต้ม 10 ชามเลยหรือ?

หลี่ปาฉีเห็นสายตาของนางก็ยิ้มให้ “ข้าเลี้ยงเอง”

“.....” ข้าแค่สงสัยว่าจะทานกันหมดหรือ   แต่เมื่ออาหารมาเสิร์ฟกลิ่นหอมของมันก็ทำให้คนที่ไม่ได้รับประทานอะไรดีๆเข้าปากมาสามวันก้มหน้าก้มตาลิ้มรสอาหารและบรรยากาศสงบสะอาดร่มเย็นเงียบๆ  สายลมอ่อนๆ พัดพากลิ่นของสายน้ำและต้นไผ่เข้ามาชำระจิตใจของคน

“ใต้เท้าเจ้าคะ  แล้ว...เรื่องมือปราบซุ่น…” ไป๋ฟางหรงถามขึ้นด้วยความกังวลเกรงจะทำเสียงาน
  
คนถูกถามวางช้อนลง “มือปราบซุ่นดูเหมือนเป็นไม้แข็ง ดัดยากเสียแล้ว หากไปครั้งนี้ไม่สำเร็จ เราคงต้องจัดการขั้นเด็ดขาด”

“ท่านจะจัดการอย่างไรหรือเจ้าคะ?”

“ราชโองการฝ่าบาทพระราชานุญาตให้ข้าประหารก่อนทูลได้ หากพบเจอขุนนางคดโกงที่หัวรั้น” ชายหนุ่มยกมุมปากยิ้มไม่ถึงดวงตา  คิดดูแล้วหลี่ปาฉีคงหัวเสียอยู่ระดับหนึ่ง

ไป๋ฟางหรงสูดลมหายใจ ก่อนจะพยักหน้า สมควรแล้ว  ไม่ใช่เรื่องเกินความคาดหมายเกินไปนัก  ถ้าเช่นนั้นหากครั้งนี้ไม่เจรจาให้ดีต้องเกิดการนองเลือด…

ทั้งสองทานอาหารกันเงียบๆ  ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าทุกอย่างหมดเกลี้ยง  ไป๋ฟางหรงมองร่างสูงเพรียวแบบอึ้งๆ  เขาจิบน้ำชาล้างปากแบบไม่สะทกสะท้าน  ก่อนจะลุกขึ้นวางเงินบนโต๊ะ

“ไปเถอะ…” หลี่ปาฉีเอ่ย

ร่างบอบบางที่ได้รับการเติมพลังเต็มที่พยักหน้า รีบรุดตามออกไปขึ้นรถม้า




@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หลี่ ปาฉี เพิ่มขึ้น 700 โพสต์ 2018-9-4 18:21

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

........
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8000
x100
x14
x9000
x30
x5
x8
x1
x2
x25
x30
x2
x3
x1
x2
x2
x1
x10
x2
x1
x1
x46
x1
x1
x10
x1
x28
x97
x10
x65
x1202
x600
x4
x568
x13
x9
x77
x4
x120
x5
x60
x3
x18
x11
x2
x15
x3
x13
x1
x95
x24
x4
x82
x5
x4
x10
x12
x1
x30
x14
x32
x1

1285

กระทู้

4601

โพสต์

71หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19575864
เงินตำลึง
175047
ชื่อเสียง
293597
ความหิว
3422

Super VIP PETใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
25856
ความชั่ว
8450
ความโหด
54170
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2019-3-15 15:41:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด


สัญญาการค้ารอบต้าฮั่น

1058

{ สัญญาจ้างฉางอัน 71 }
มื้อดึกของใครบางคน

      

           ผ่านไปไม่ถึงเค่อเซวียนหยวนอี้เฟยก็กลับมา พร้อมรายชื่อร้านอาหารที่เปิดถึงช่วงเช้า พวกเขาออกเดินทางไปเติมเต็มกระเพาะ ยังสถานที่ใกล้กับโรงเตี้ยมที่สุด


รีโนเวทโพสบน
เอามาด้วย 1 พ้อยยย


@Admin  



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +30 คุณธรรม +35 ความชั่ว +53 ความโหด โพสต์ 2019-3-15 16:19

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +20 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 20

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่จิ่วเทียน
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
ชุดหลานม่านเหยา
ลูกกวางเงินไป๋จั๋ว
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ชุดดำ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x6
x1
x1
x15
x2
x54
x26
x288
x1
x1
x6
x2
x2
x2
x10
x1
x1
x11
x40
x20
x1
x30
x2
x3
x89
x2
x4
x3
x14
x97
x6
x6
x2
x20
x15
x40
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x28
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x36
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x3
x5
x3
x310
x100
x100
x110
x125
x110
x161
x24
x32
x98
x125
x610
x240
x8
x120
x1
x7
x5
x20
x1605
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x600
x1960
x600
x420
x2000
x41
x41
x26
x960
x740
x2202
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x903
x27
x39
x15
x100
x9
x18
x334
x1893
x188
x2025
x1304
x322
x2300
x2
x8100
x363
x87
x101
x5
x73
x143
x3274
x128
x303
x391
x2747
x2039
x20
x1670
x8
x500
x1753
x8
x1
x28
x4140
x2448
x9
x56
x7242
x50
x9999
x1803
x47
x3
x174
x15
x1041
x1
x1
x2665
x2
x1
x2425
x13
x25
x19
x681
x470
x581
x30
x128
x113
x38
x53
x6
x1180
x1502
x8209
x967
x200
x590
x200
x52
x50
x2365
x1
x1850
x2809
x4897
x452
x271
x6365
x9999
x567
x51
x70
x3940
x24
x15
x66
x179
x1000
x13
x3623
x2885
x904
x1383
x9999
x2466
x2990
x1955
x1836
x2470
x105
x9999
x485
x1102
x129
x30
x7549
x2025
x3824
x1546
x135
x2743
x4280
x3973
x2005
x3613
x1431
x524
x1837
x510
x196
x1198
x327
x3
x24
x9
x1440
x77
x50
x4658
x840
x2
x675
x9999
x2586
x2
x35
x2139
x3518
x7097
x385
x6100
x4370
x489
x862
x9999
x1759
x607
x10
x1010
x2495
x2940
x682
x95
x3
x20
x25
x25
x32
x9
x8298
x9316
x1807
x9999
x199
x24
x7979
x20
x5805
x21
x8
x1025
x257
x24
x9
x101
x31
x9
x807
x3805
x8
x30
x207
x842
x81
x2706
x2107
x125
x16
x1410
x2578
x2351
x3
x282
x3676
x2540
x296
x7884
x510
x394
x3850
x4906
x9999
x10
x2257
x2445
x5805
x7800
x3380
x1263
x24
x3330
x890
x70
x328
x141
x2816
x2114
x9999
x41
x4288
x9999
x9999
x9999
x3150
x1907
x107
x3200
x6
x3696
x36
x3223
x3929
x755
x1
x756
x1514
x481
x951
x4957
x2225
x4139
x5004
x9999
x4986
x9999
x3109
x2175
x2034
x3256
x4204
x2422
x558
x60
x1
x20
x1929
x3653
x713
x1
x4547
x6257
x67
x9999
x674
x1293
x889
x6346
x103
x3339
x817
x450
x101
x825
x274
x8
x178
x24
x9999
x1123
x2060
x3060
x195
x661
x454
x103
x1201
x1263
x9999
x3440
x1312
x1230
x889
x216
x9999
x1719
x9999
x129
x713
x2427
x2

1285

กระทู้

4601

โพสต์

71หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19575864
เงินตำลึง
175047
ชื่อเสียง
293597
ความหิว
3422

Super VIP PETใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
25856
ความชั่ว
8450
ความโหด
54170
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2020-3-19 05:07:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2020-3-21 22:55

น้ำผึ้งพระจันทร์ฉบับราชโองการ
1847
ข้าวต้มหวนอดีค
          “นายท่าน ฮูหยิน ด้านนอกมืดแล้วจะให้ตั้งกระโจมหรือเดินทางต่อขอรับ” ด้านนอกรถม้ามีเสียงผู้ติดตามสอบถามด้วยความกังวลใจ ถนนหนทางนอกเสียหลักไม่มีคบเพลิง ทั้งการลงใต้สู่ปาสู่ยังเต็มไปด้วยหุบเขาและเส้นทางคดเคี้ยว สสามชีวิตภายในรถเป็นบุคคลสำคัญระดับใดไม่ต้องสืบเขาไม่อาจตัดสินใจเองได้

          หยาเหยี่ยนหวางประคองร่างบางของชายาให้นอนหนุนตักอย่างสบายกายขึ้น ดูจนแน่ใจแล้วว่านางหลับสนิทค่อยเลื่อนม่านบังตามอบมุกราตรีเม็ดเขื่องออกไป “เอาสิ่งนี้ใส่ไว้ในโคมไฟเดินทางต่อค่อยไปหาที่พักในเมือง… ไม่ต้องเร่ง ขับให้นิ่มนวลสักหน่อย”

          “ทราบแล้วขอรับผู้น้อยจะตั้งใจบังคับม้าอย่างสุดฝีมือ” มือสั่นรับเอาสมบัติค่าควรเมืองมา ในใจเต้นตึกตั่กว่าหวางเย่ช่างทุ่มทุนแท้ แค่จะเดินทางทั้งวันทั้งคืนยังมอบของล้ำค่าโดยง่าย จังหวะถอยกลับมาผู้ติดตามยังลอบมองสตรีผมเงินที่หลับสนิทในการดูแลของ…

          จู่ๆ สารถีเย็นสันหลังวาบเงยหน้าขึ้นพบสายพระเนตรคมกริบเข้าก็รีบกลับไปทำหน้าที่ของตนต่อ

          ครู่ต่อมารถม้ากระเทือนจนแกน้อยบนตั่งนุ่มพลิกตัวเกือบวูบลงบนพื้น มีวงแขนแข็งแรงรับไว้แล้วโอบร่างนางเข้าพิงกับอกตน หลิงหลานรุ้สึกได้ถึงอุณหภูมิที่เปลี่ยนไปยามค่ำอากาศเย็นค้นพบไออุ่นแล้ว ก็แปลงกลายดุจลูกแกะน้อยซุกไออุ่นมารดา “อื้อ…”

           “...........” นวลแก้มขาวและร่างที่อวบอิ่มขึ้นเพราะระหว่างตั้งครรภ์ได้รับยาบำรุงชั้นเลิศมาโดยตลอด ยามนี้หลิวตายรู้สึกว่ากู้หานกวงช่างสมควรตายนัก.. บำรุงนางเสียจนกระทั่งลมหายใจที่พ่นรดมายังหอมละมุนขนาดนี้ เขายังหนุ่มแน่นอีกทั้งผู้ที่เบียดชิดเข้ามาเกาะเกี่ยวก็คือคนที่มีใจให้ ยังไม่ต้องพูดถึงทั้งสองไหว้ฟ้าดินเป็นสามีภรรยาถูกต้องตามประเพณีแล้ว…

           ริมฝีปากจิ้มลิ้มขยับหงุบหงิบเผยอขึ้นเล็กร้อยราวกับคนละเมอ ใบหน้าตอนหลับใหลของหวางเฟยทั้งเดียงสาและไร้ความระวังตัว นางเหมือนลูกแกะน้อยๆ ขดตัวอยู่ที่มุมหนึ่งขยับแต่ละครั้งทำให้จิตใจของเขาปั่นป่วน ความร้อนในร่างเสียดสีจวนจะปะทุออกมา

           “เฮ้อ.. เสี่ยวหลานข้าเองก็เป็นบุรุษไม่ได้ทำจากหินศาลานะ” ร้อนรุ่มเลือดลมสูบฉีดจนพยัคฆ์ที่ซุ่มซ่อนถูกปลุกขึ้นมาก็แล้ว เขาจำต้องโอบประคองร่างบางไว้แนบอกแบบนี้มันช่างเป็นการทดสอบความอดทนระดับพระกาฬ ได้เห็น ได้สัมผัส.. แต่ไม่อาจจับนางขย้ำแล้วกลืนลงไปทั้งตัว ช่างเป็นความรู้สึกที่สุดทานทน

          สวรรค์.. ข้าทำกรรมอันใดไว้? แต่งภรรยาหนแรกยังไม่ทันทำอะไรนางก็ตั้งครรภ์เสียแล้ว!!
         
          เพราะไม่อยากกวนฝันหวานของชายา หยาเหยีย่นหวางขบริมฝีปากน้อยไปหนหนึ่งพยายามยับยั้งชั่งใจ ขบต่ออีกครั้งเพราะอดไม่ไหว สัมผัสนุ่มละมุนติดกลิ่นหอมหวานที่ปลายลิ้น นึกน้อยใจนักเสี่ยวหลานของเขา… นางไม่ระวังตัวเสียเลยแบบนี้จะวางใจให้ไปไหนลำพังได้ยังไง!!

           หลายวันหลังจากนั้นทั้งสองก็เดินทางมาถึงเฉิงตูในรุ่งสางของคืนที่สี่ หยาเหยี่ยนหวางรับการปรนนิบัติล้างหน้าซับพระพักตร์จากชายาตัวกลม เห็นท่าทีนางดูเมื่อยล้าก็เวทนานัก เอ่ยถามพลางรับร่างเล็กลงจากรถม้า “นี่ก็วันใหม่แล้วถึงพระอาทิตย์จะยังไม่ขึ้น.. แต่ยังพอมีร้านอาหารเปิดอยู่ เราไปทานข้าวเช้ากันก่อนหาที่พักดีไหมฮูหยิน?”

          หลิงหลานเห็นเขาไม่เรียกนางด้วยชื่อก็อึกอักไปพักนึงก่อนจะต่อบทให้ลื่นใหล ฟูจวินว่าดี ข้าก็มิขัดข้องเจ้าค่ะ”

          ในที่สุดนางก็เรียกเขาว่าสามี!! หลิวตานพอใจนักหยักรอยยิ้มกว้างกุมมือภรรยาที่รักเดินตามกันไปไม่เหลือบแลสารถีเลยแม้แต่น้อย พวกเขาสองคนท่ามกลางแสงสลัวของโคมไฟและบรรยากาศร้างผู้คนยามเช้า มีคนตัดฟืนที่พึ่งออกจากบ้านเตรียมขึ้นเขาไปหาของป่า และเสียงโม่แป้งจากครัวเรือนดังขึ้นตลอดเส้นทาง ในที่สุดก็มาหยุดอยุ่หน้าร้านข้าวต้มโต้รุ่ง

          ‘ที่ร้านนี้.. ข้าเคยมากับท่านอาจารย์เซวียนหยวนนี่นา’ เกิดอาการก้าวไม่ออก หลิงหลานจดจำได้ทว่าชายข้างกายก็ไม่ได้ทราบอะไรเลย เขาก้าวเข้าไปจับจองโต๊ะตัวกลาง เลือกที่สว่างและอบอุ่นที่สุดมอบให้นาง จากนั้นสั่งอาหารมาอีกสี่ห้าอย่างท่าทางคล่องแคล่วไม่คล้ายพึ่งเคยมา

         “เสี่ยวเอ้อร์ ไก่ผัดถั่วลิสง ซุปปลาเปรี้ยวหวาน หม่าฝอเต้าหู้ ไม่ต้องเผ็ดมากนักฮูหยินของข้าทานรสจัดไม่ใคร่ได้ แล้วก็ชาลูกเหมยกาหนึ่ง กับข้าวต้มยี่สิบสิบสองชาม”

          “ขอรับนายท่าน!! โปรดรอสักครู่ข้าจะไปแจ้งพ่อครัวเดี่ยวนี้” ลูกจ้างประจำร้านเข้ามาต้อนรับทั้งสองด้วยแผ่นซานจาตากแห้ง ช่วยให้เจริญอาหารและทานเป็นของว่าง จากนั้นหายลับไปหลังร้าน

           เมื่อปลงได้ว่าสถานที่เก่าแต่คนมาด้วยนั้นแตกต่างออกไป หลิงหลานหรุบสายตาบ๊องแบ๊วยื่นหน้ากระซิบถามเสียงเบา “สิบสองชาม ท่านสั่งเผื่อผู้ติดตามด้วยใช่รึไม่? ท่านกินหมดหรือ?? ข้าไม่ช่วยนะ”

           “หึหึ เสี่ยวหลานเราเดินทางติดต่อกันหลายวัน.. ตอนนี้ข้าหิวจนจะกินช้างได้ทั้งตัวแล้ว” นิ้วเรียวได้รูปจิ้มจมูกน้อยของเจ้าแกะเบาๆ เจือแววเอ็นดู เขากังวลก็แต่นางอาจทานไม่ได้เพราะที่นี่ทำแค่อาหารพื้นเมืองอย่างชาวบ้านทานกัน “แต่ถ้าเจ้าไม่ชอบก็อย่าฝืน เราไปทานที่โรงเตี๊ยมกันอีกหนยังได้”

          “ไม่เรื่องมากหรอกเจ้าค่ะ ร้านนี้..ข้าเคยมากับคนผู้นั้นแล้วหนหนึ่ง อันที่จริงกุ้งแม่น้ำผัดฉ่าก็ใช้ได้นะ” หญิงสาวกวักมือเรียกเสี่ยวเอ้อร์มาสั่งอาหารเพิ่ม ทำให้สามีของนางได้แต่งงว่า ‘เขา’ ที่ว่านั้นมันเป็นใคร ใช่คนเดียวกับที่นางพูดถึงตอนอยู่จินเฉิงหรือเปล่า หรือจะเป็นอดีตสามีประมุขพรรคมารคนนั้น

           เมื่ออาหารมาถึงหลิงหลานที่เริ่มจะหิวแล้วเหมือนกันลงมือเปิดงาน คีบกุ้งเลาะเปลือกออก ส่งให้บุรุษร่างสูงทีละตัวๆ ปรนนิบัติเขาทาน ก่อนจะป้อนให้ตัวเองบ้างสามสี่หน ท่าทีเช่นนี้ชวนให้หลิวตานเจริญอาหาร ซัดข้าวต้มไปห้าถ้วยรวดด้วยความซาบซึ้งใจ ‘นางใส่ใจข้า… บางที ในใจของนางคงจะพอมีเงาของข้าอยู่บ้างใช่ไหม’

           แกะน้อยไม่ทานรสจัด จานเต้าหู้ผัดพริกจึงยกให้บุรุษอย่างเขาจัดการ ส่วนไก่ผัดถั่วลิสงรสกลางๆ ค่อนข้างใช้ได้จึงทานให้มากหน่อย เงาหญ้าเงินครามโยกไหว เมื่อทั้งสองทานไปได้สักพักคล้ายเถ้าแก่สาวนึกเรื่องสำคัญขึ้นมาได้ สอบถามอีกฝ่าย “ตอนแรกข้าคิดว่าพวกเราจะเดินทางขึ้นเหนือเสียอีก.. แต่ฟูจวินให้ย้อนมาที่เฉิงตูอีกหน ดูไม่เหมือนท่านในเวลาปกติเลยมีธุระใดเร่งด่วนหรือเปล่าเจ้าคะ”

           ‘ไม่ว่าธุระใดก็ตาม การได้ใช้เวลาร่วมกับเจ้าในตอนนี้สำคัญที่สุด’ ใจเขาอยากตอบออกไปประโยคนี้ เพียงแต่ว่าพูดแล้วนางคงไม่เชื่อในทันทีสินะ หลิวตานส่ายหน้าเบาๆ เชิงให้ทานต่อคีบเอาสามชั้นตุ๋นวางในจานเล็ก “หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล ฮูหยินเติมเต็มเรี่ยวแรงไว้ไม่ต้องกังวล ตอนนี้เจ้าบำรุงตนเองให้ดี… เพื่อข้ากับลูกเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว”

            อืม… มีลับลมคมใน แกะคีบชิ้นเนื้อเข้าปากเคี้ยวพลางจดจ้องอีกฝ่ายตาไม่กระพริบ

          ชามข้าวต้มที่ว่างเปล่ายังไม่ทันเย็น ก็พลันมีกระแสลมหอบเอาอินทรีเผือกตัวหนึ่งมาเกาะบนโต๊ะ มันเอียงคอยึกยักหยอกล้อกับนายผู้สูงศักดิ์อยู่พักหนึ่งและได้ปลาแห้งเป็นรางวัลก่อนหยาเหยี่ยนหวางคลี่สานส์ออกอ่าน ‘หึ… มีข่าวมาจนได้หานกวงยังทำงานรวดเร็วตามเคย’ เนตรคมวาวปลาบแกร่งกล้าขึ้นวูบหนึ่ง ชั่วจังหวะเงาเทียนไหวนั้นหลิงหลานสัมผัสรังสีเย็นเยือกได้ถึงกับเงยหน้ามองเขา

           “เรื่องด่วนหรือเจ้าคะ” แกะน้อยถามเสียงเบานางพึ่งออกมาเที่ยวได้ไม่นาน จะให้รีบกลับเค้าไม่ไปด้วยนะ

           หลิวตานหยักยิ้มนำผ้าขึ้นซับมือตนเองก่อนวางเงินค่าอาหารไว้ และประคองฮูหยินตัวนุ่มออกจากร้าน ระยะหนึ่งห่างช่วงถนนแสงโคมเหลือบเร้นค่อยกระซิบต่อน้ำเสียงราวกับมีเรื่องสนุก “ครั้งก่อนมีคนลอบเข้าจวนจนวุ่นวายกันไปพักใหญ่ เสี่ยวหลานยังจำได้รึไม่”

           “จำได้สิ แต่มือสังหารรายนั้นปลิดชีพตนเองไปแล้วนี่นา” เอ่ยพลางแกะห่อเมล็ดแตงแทะกินหงุบหงับ นางเห็นคนที่ซัดอาวุธลับใส่ตนกัดยาพิษสิ้นชีพต่อหน้าต่อตา “หรือว่ามีเบื้องลึกเบื้องหลัง?”

            “หึหึ ใครว่าคนตายพูดไม่ได้.. ยิ่งทำให้เหมือนไร้ความเกี่ยวพันก็ยิ่งมีเหตุให้สืบสาวลึกลงไป”

             เหลือบสังเกตท่าทีมั่นอกมั่นใจของเขา “โอ้... หรือว่าฟูจวินท่านหาตัวคนบงการพบแล้ว เป็นผู้ใด?”

              “อยู่ในปาสู่นี่เอง พวกเราไปที่พักกันก่อนถ้าหากเสี่ยวหลานสนใจข้าจะค่อยๆ เล่ารายละเอียดให้ฟัง” มือหนาประคองเขนให้ภรรยาปลอดภัยทุกย่างก้าว สำหรับผู้ที่ไม่รุ้จักหยาเหยี่ยนหวางก็ดีไป ทว่าใครก็ตามเคยต่อกรกับเขาสักหนจึงจะรู้ว่าบุรุษสุภาพมีรอยยิ้มกระจ่างดั่งวสันต์ต้องลมผู้นี้ ‘คบหานั้นง่ายดาย เมื่อถึงยามร้ายกาจ...กลับยากจะตอแย’


เปิดขลั่ย
ใช้ All
@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หยาเหยี่ยนหวาง: หลิว ตาน { องค์ชายรอง } เพิ่มขึ้น 65 โพสต์ 2020-3-19 13:03
คุณได้รับ +8 คุณธรรม +10 ความโหด โพสต์ 2020-3-19 13:01
คุณได้รับ +30 คุณธรรม โพสต์ 2020-3-19 13:00

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -86 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -86 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่จิ่วเทียน
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
ชุดหลานม่านเหยา
ลูกกวางเงินไป๋จั๋ว
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ชุดดำ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x6
x1
x1
x15
x2
x54
x26
x288
x1
x1
x6
x2
x2
x2
x10
x1
x1
x11
x40