ดู: 359|ตอบกลับ: 10

{ เผ่าเชียนเป่ย } ตีนเขาอินซาน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-27 23:32:44 |โหมดอ่าน


ตีนเขาอินซาน

{ เ ผ่ า เ ชี ย น เ ป่ ย }













【ตีนเขาอินซาน】
ทิวทันศ์ร่มรื่นไปด้วยธารน้ำใสไหลผ่านร่องหิน ตะไคร่น้ำเกาะตัวฝูงปลาแหวกว่าย
มีเพิงไม้เก่าตั้งอยู่บริเวณทางขึ้น ชาวเผ่าเชียนเป่ยสร้างไว้สำหรับผู้สัญจรได้นั่งพักเอาแรง
เสมือนประตูแรกเบิกทางสู่ขุนเขาเก่าแก่ เนินโดยรอบยังมีสมุนไพรขึ้นอยู่ประรายสลับกับดอกไม้ป่า
บางครั้งมีผู้เก็บของป่าพบเห็นสัตว์แปลกๆ บนเขาลงมาดื่มกินน้ำในลำธาร





 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

1248

กระทู้

4435

โพสต์

62หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1913692
เงินตำลึง
241584
ชื่อเสียง
268377
ความหิว
2578

ใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
24340
ความชั่ว
8457
ความโหด
52076
ห่านฟ้า
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-7-30 23:52:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-7-31 02:34

ข้าเป็นกวีที่ชีพจรลงขา
377
{ เควสหินดาวแคระ 1 }
อยู่ดีดีปู่ก็หน้ามืด
        
        การเดินทางอันยาวนานผ่านท้องทุ่งหญ้าทางใต้ หลบเลี่ยงเบี่ยงเส้นทาง เปลี่ยนแผนที่หนแล้วหนเล่าเรียกได้ว่าพวกเขาคลำทางเสมือนหมีตาบอด ด้วยไม่อยากเสี่ยงจ้างคนชำนาญเส้นทางที่อาจย้อนมาแว้งกัดพวกตน หลิงเฮ่าเรียนรู้ภาษาชนเผ่ามาไม่มาก นอกจากถ้อยคำทั่วไปในเผ่าชงหนูที่ชวีฉางชิงเคยสอนเอาไว้เผื่อเป็นประโยชน์ในอนาคต

        นอกนั้นอย่างภาษาเชียนเป่ย ถูเจวี๋ย หรืออู๋หวน...เขาล้วนไม่ทราบ

        รอนแรมกันมานาน ผานซู่นเริ่มมีตอหนวดผุดเช่นเดียกวันกับจูหรงเยว่ แม้ทั้งสองจะแปลกใจเรื่องที่ว่าใบหน้าของนักกวีผมเงินยังคงเรียบเนียน สุดท้ายเจ้าตัวค่อยอธิบายว่า “ลูกหลานตระกูลเสิ่นมีบางสิ่งไหลเวียนอยุ่ในร่าง ทำให้เจริญวัยช้ากว่าคนปกติแน่นอนว่ารวมถึงเกศาเงิน และนัยน์ตาสีทองนี้ด้วย”

        เรื่องราวแปลกประหลาดในโลกล้วนมากมี จะเพิ่มเรื่องตระกูลเสิ่นแห่งเจียงเยี่ยที่มีตราประจำตระกูลแปลกๆ และอายุค่อนข้างยืนลงไปก็มิใช่จุดสำคัญอะไร

        เดินทางกันไปมาค่อยพบว่าทั้งสามหลงอยุ่ในหุบเขาแห่งหนึ่ง หลังส่องแผนที่สามสี่แผ่นแล้วค่อยมีคนเอ่ยว่า “ที่นี่คงจะเป็นตีนเขาอินซานปกติชาวเชียนเป่ยใช้เก็บสมุนไพรและของป่า ไม่น่ามีอันตรายอะไรขอรับ”
        “ขอให้เป็นจริงดั่งที่เจ้าว่านะอาเยว่… เราจะได้อาศัยค้างแรมกัน” หลิงเฮ่าลูบแผงคอเซ็กเธาว์เบาๆ เชิงว่าไม่ให้วิ่งเล่นตามใจ
        พ่อครัวเอกสอดส่ายสายตาไปรอบๆ ค่อยชี้ไปยังทิศหนึ่ง “โน่น!! มีเพิงพักด้วยไปดูกันเถอะ”

        ทว่ายังไม่ทันที่ทั้งสามชายชาตรีจะเคลื่อนย้ายไปยังเพิงไม้เก่าหลังนั้น หลิงเฮ่าสังเกตเห็นชายชราหนวดขาวกำลังเก็บสมุนไพรอยู่ เก็บนั้นส่วนเก็บเถอะ… ปัญหาคือที่ใกล้ๆกันมีงูตัวหนึ่งชูคอขู่ฟ่อ “ท่านผู้เฒ่าระวังด้านหลัง!!” ไม่พูดเปล่าคว้าหน้าไม้ขึ้นมา

        เขาร้องเตือนจนคนผู้นั้นหันมาทว่าคล้ายจะไม่ทัน เจ้างูพุ่งฉกเสร็จก็ตกใจเสียงดังเร่งเลื้อยหนีไป

        “อาเยว่มาด้านนี้เร็ว หยิบผ้ามาด้วย!!” หลิงเฮ่ากระโดดลงจากหลังม้าเข้าไปประคองชายชราที่วูบลง มือขาวเปิดดูที่ข้อเท้าพบรอยเขี้ยวสองจุด แผลมีสีคล้ำ ผู้ติดตามเขาบอกทันที “มีพิษขอรับ.. แต่เหมือนจะไม่ร้ายแรงมาก เอาผ้านี้รัดไว้ก่อนช่วยเคลื่อนย้ายเขาไปที่เพิง ข้าจะลองหาสมุนไพรรอบๆ นี้ดูก่อน”

       ชายหนุ่มเผ่าเหมียวออกค้นหาสมุนไพรที่ใช้ระงับพิษงูได้ เดิมทียังกังวลว่าที่ห่างไกลแดนฮั่นพืชบางชนิดอาจไม่คุ้นเคย เคราะห์ดีว่าตีนเขาค่อนข้างอุดมสมบูรณ์หรือไม่ก็มีผู้นำเมล็ดพันธุ์มาหว่านไว้ ของอย่างต้นมือเสือที่ใช้ห้ามเลือดยังพอมี และสิ่งที่เขาใช้ก็คือว่านแก่นแดง จูหรงเยว่ทุบร่อนเปลือกออกก่อนนำมาคั้นผสมกับมำนาวใช้ล้างแผลรอบรอยเขี้ยว

       “อ...อื๊อ!!” ชายชรารู้สึกได้ถึงความแสบ ปรือตาขึ้นมามองพบว่าเหล่ารุ่นหลานแปลกหน้ากำลังพยายามช่วยเหลือตน แม้จะตระหนกในคราแรกแต่ด้วยทราบความคับขันของสถานทารจึงยอมให้ความร่วมมือแต่โดยดี เสิ่นหลิงเฮ่าประคองสังขารผู้เฒ่าไว้อำนวยความสะดวกแก่ผู้ถอนพิษ “อาจจะแสบสักหน่อย ท่านผู้เฒ่าช่วยอดทนด้วยนะขอรับ”

        ผ่านไปสองเค่อ สีดำคล้ำรอบรอยแผลค่อยจางลง จูหร่งเยว่ไปหาผานซุ่นเพื่อต้มยาขับพิษส่วนที่เหลือทางเหงื่อ ขณะนั้นผู้เฒ่าได้สติแจ้มใสดีแล้วค่อยพินิจพวกเขาแล้วกล่าวถาม “พวกท่านเป็นนักเดินทางชาวฮั่นหรือ? เมื่อครู่นี้ต้องขอบใจมากจริงๆ หากไม่ได้พวกท่านแล้วล่ะก็เหล่าโต้วคงจะไม่รอด” สำเนียงฮั่นของผู้สูงวัยค่อนข้างชัดเจนจนทั้งสามค่อนข้างแปลกใจ
       “ใช่แล้วล่ะท่านปู่ ข้าเซิ่งว่านกู่เป็นนักกวี มากับสหายออกเดินทางเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์น่ะ” นักกวีหนุ่มยิ้มแย้มเอ่ยเป็นคนแรก
        ตามมาด้วยพ่อครัวผู้กำลังก่อไฟ “ข้าผานซุ่น!!”
        ชายเผ่าเหมียวทุบว่านชนิดนึงเตรียมเสร็จปรายตากลับมาแล้วเอ่ยตอบ “อาเยว่ขอรับ…”









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -40 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -40 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเทพีไดอาน่า
ลูกแก้วแห่งน้ำพุ
ธงจูเทอร์น่า
ผ้าคลุมจูเทอร์น่า
หญ้าเงินคราม
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x20
x6
x3
x2
x20
x15
x84
x2
x1
x1
x1
x2
x30
x12
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x14
x2
x1
x3
x9
x40
x5
x1
x2
x1
x5
x8
x3
x280
x70
x100
x80
x80
x80
x131
x22
x32
x4
x78
x2
x125
x710
x340
x8
x100
x2
x1
x7
x5
x24
x1600
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x700
x1960
x600
x420
x2000
x40
x37
x26
x960
x740
x2231
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x983
x28
x22
x15
x102
x10
x1000
x16
x134
x1891
x170
x2025
x1300
x320
x2305
x3
x8100
x363
x85
x100
x4
x73
x141
x3272
x128
x302
x411
x2743
x2019
x20
x1640
x8
x521
x1802
x5
x300
x1
x28
x2665
x2374
x9
x52
x6346
x50
x9999
x1801
x46
x3
x97
x15
x1040
x1
x1
x2275
x1
x1
x2425
x13
x21
x18
x786
x570
x582
x30
x128
x7
x35
x51
x5
x1180
x1501
x13
x970
x297
x690
x300
x49
x47
x2365
x1
x1850
x2769
x3100
x3842
x132
x288
x252
x4905
x9999
x563
x51
x42
x3344
x23
x16
x53
x181
x83
x1000
x129
x13
x3273
x234
x2900
x423
x1327
x9999
x2466
x2900
x1302
x1806
x2380
x57
x75
x2103
x485
x1107
x129
x30
x6366
x1887
x3804
x1270
x91
x2422
x3611
x3865
x2005
x3598
x1158
x527
x1315
x463
x164
x1000
x283
x3
x24
x6
x1360
x77
x50
x3554
x620
x2
x466
x116
x9999
x2361
x2
x37
x2189
x3343
x5400
x7097
x374
x4487
x4370
x451
x747
x9999
x1759
x527
x10
x1006
x2257
x2940
x512
x92
x2
x18
x25
x25
x32
x9
x4258
x9235
x1807
x9999
x199
x24
x5770
x20
x5805
x19
x8
x941
x256
x25
x9
x101
x31
x8
x789
x3805
x7
x30
x203
x680
x81
x2805
x2121
x110
x15
x1410
x2578
x2400
x3
x280
x3676
x2570
x239
x7899
x509
x391
x3674
x2982
x9999
x11
x2252
x2441
x5805
x7800
x3120
x1241
x24
x2675
x866
x70
x328
x142
x2816
x2114
x9999
x40
x4099
x9999
x9999
x9999
x3255
x1875
x107
x3200
x4
x3696
x34
x3235
x3929
x722
x1
x756
x1546
x645
x951
x4425
x2192
x3304
x5004
x9999
x4143
x9999
x3079
x2084
x1855
x3256
x4179
x3272
x728
x61
x1
x20
x1919
x2592
x713
x1
x4417
x5882
x67
x9999
x673
x1243
x968
x2828
x103
x2957
x565
x515
x100
x825
x258
x8
x157
x36
x9999
x1123
x2070
x2542
x180
x661
x454
x93
x1201
x1059
x9999
x3320
x1265
x1230
x670
x200
x9999
x1501
x9999
x129
x713
x2227
x2

1248

กระทู้

4435

โพสต์

62หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1913692
เงินตำลึง
241584
ชื่อเสียง
268377
ความหิว
2578

ใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
24340
ความชั่ว
8457
ความโหด
52076
ห่านฟ้า
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-7-31 02:46:01 | ดูโพสต์ทั้งหมด

{ ฝึกวิชาตัวเบาขั้นกลางวันที่ 9/10 }
   
✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

        ผู้อาวุโสพยักหน้าพร้อมส่งรอยยิ้มอบอุ่น แม้จะเฒ่าชราแต่สายตามิได้ฝ้าฟางไปด้วย มีหรือจะดูไม่ออกว่าสามคนนี้มีความโดดเด่นแตกต่างกันออกไป “ข้าโต้วฝูเหยียน เป็นโหรของชนเป่าเชียนเป่ยแห่งนี้ ตามปกติแล้วพวกเราต้อนรับนักเดินทางเสมือนแขก แต่สำหรับผู้มีพระคุณเราจะดูแลเช่นญาติสนิท หากพวกท่านไม่รีบร้อนเดินทางล่ะก็เหล่าเหยียนอยากจะเลี้ยงอาหารสักมื้อเป็นการตอบแทน”
        จูหรงเยว่ได้ยินแล้วหันไปยังบุรุษผมเงินที่จู่ๆก็ปลดหน้ากากออก “เอ่อ.. เรื่องนั้นแล้วแต่คุณชายเซิ่งจะตัดสินใจขอรับ”
        “ข้าเองก็แล้วแต่ลูกพี่” ผานซุ่นพยักหน้าว่าเห็นด้วย ทุกตัวเลือกการเดินทางหนนี้ต้องเป็นบุรุษหน้าหวานคนนำ
        เสิ่นหลิงเฮ่ามองตามสายตาทั้งสามคู่มายังตน เงยดูดวงอาทิตย์ก็พบว่าเป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว สมควรแก่การทานมื้อกลางวันจริงๆ แต่ติดอยู่เรื่องหนึ่ง “ท่านผู้เฒ่าพึ่งถอนพิษงูเดินทางทันทีอาจเหนื่อยล้าเกินไป เอาเช่นนี้ระหว่างที่ข้าฝึกวิชาก็ให้ท่านปู่โต้วพักผ่อนเอาแรงก่อน ทานเต้าฮวยน้ำขิงชามนี้เรียกพละกำลังเป็นอย่างไร?” บุรุษชุดขาวหยิบเอาอาหารว่างที่ช่วยกระตุ้นการขับพิษออกมามอบให้ชาวเชียนเป่ย

        “โอ้...เป็นความคิดที่ไม่เลว ขอบคุณท่านจริงๆ” ชายชรายิ่งซาบซึ้งในน้ำใจ เมื่อเป็นความห่วงใยจากอีกฝ่ายตนจึงไม่สะดวกที่จะขัดข้อง ยอมนั่งซดน้ำขิงเพิ่มความกระชุ่มกระชวยในเพิ่งไม้แต่โดยดี นักกวีหนุ่มมองตามแล้วก็เริ่มรวมจิตทำสมาธิโคจรลมปราณทั่วร่างเพื่อหลอมรวมไปยังท้องน้อยกลุ่มชี่ไหลรวมวนซ้ายอยู่ที่จุดเดียวจากนั้นค่อยเบิกเคลื่อนสู่ปลายเท้า ชั่วจังหวะนึ่งก็กำหนดขึ้นสู่ทวาร คงไว้สักพักเคลื่อนกลับเข้าจุดตันเถียน อาการปวดล้าทั่วตัวตนยังแก้ไขด้วยการนอน จนครบหนุ่งชั่วยามขอไปทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วจึงออกเดินทางร่วมกับผู้เฒ่าขึ้นไปยังเขาอินซาน


ให้เต้าฮวยน้ำขิงผู้เฒ่า
ฝึกวิชาตัวเบากลางวันที่ 9/10

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -56 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -56 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเทพีไดอาน่า
ลูกแก้วแห่งน้ำพุ
ธงจูเทอร์น่า
ผ้าคลุมจูเทอร์น่า
หญ้าเงินคราม
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x20
x6
x3
x2
x20
x15
x84
x2
x1
x1
x1
x2
x30
x12
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x14
x2
x1
x3
x9
x40
x5
x1
x2
x1
x5
x8
x3
x280
x70
x100
x80
x80
x80
x131
x22
x32
x4
x78
x2
x125
x710
x340
x8
x100
x2
x1
x7
x5
x24
x1600
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x700
x1960
x600
x420
x2000
x40
x37
x26
x960
x740
x2231
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x983
x28
x22
x15
x102
x10
x1000
x16
x134
x1891
x170
x2025
x1300
x320
x2305
x3
x8100
x363
x85
x100
x4
x73
x141
x3272
x128
x302
x411
x2743
x2019
x20
x1640
x8
x521
x1802
x5
x300
x1
x28
x2665
x2374
x9