ดู: 542|ตอบกลับ: 10

{ เผ่าเชียนเป่ย } ตีนเขาอินซาน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-7-27 23:32:44 |โหมดอ่าน


ตีนเขาอินซาน

{ เ ผ่ า เ ชี ย น เ ป่ ย }













【ตีนเขาอินซาน】
ทิวทันศ์ร่มรื่นไปด้วยธารน้ำใสไหลผ่านร่องหิน ตะไคร่น้ำเกาะตัวฝูงปลาแหวกว่าย
มีเพิงไม้เก่าตั้งอยู่บริเวณทางขึ้น ชาวเผ่าเชียนเป่ยสร้างไว้สำหรับผู้สัญจรได้นั่งพักเอาแรง
เสมือนประตูแรกเบิกทางสู่ขุนเขาเก่าแก่ เนินโดยรอบยังมีสมุนไพรขึ้นอยู่ประรายสลับกับดอกไม้ป่า
บางครั้งมีผู้เก็บของป่าพบเห็นสัตว์แปลกๆ บนเขาลงมาดื่มกินน้ำในลำธาร





 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

1330

กระทู้

4815

โพสต์

79หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19473135
เงินตำลึง
196786
ชื่อเสียง
324876
ความหิว
1420

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
33558
ความชั่ว
9265
ความโหด
64714
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2018-7-30 23:52:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-7-31 02:34

ข้าเป็นกวีที่ชีพจรลงขา
377
{ เควสหินดาวแคระ 1 }
อยู่ดีดีปู่ก็หน้ามืด
        
        การเดินทางอันยาวนานผ่านท้องทุ่งหญ้าทางใต้ หลบเลี่ยงเบี่ยงเส้นทาง เปลี่ยนแผนที่หนแล้วหนเล่าเรียกได้ว่าพวกเขาคลำทางเสมือนหมีตาบอด ด้วยไม่อยากเสี่ยงจ้างคนชำนาญเส้นทางที่อาจย้อนมาแว้งกัดพวกตน หลิงเฮ่าเรียนรู้ภาษาชนเผ่ามาไม่มาก นอกจากถ้อยคำทั่วไปในเผ่าชงหนูที่ชวีฉางชิงเคยสอนเอาไว้เผื่อเป็นประโยชน์ในอนาคต

        นอกนั้นอย่างภาษาเชียนเป่ย ถูเจวี๋ย หรืออู๋หวน...เขาล้วนไม่ทราบ

        รอนแรมกันมานาน ผานซู่นเริ่มมีตอหนวดผุดเช่นเดียกวันกับจูหรงเยว่ แม้ทั้งสองจะแปลกใจเรื่องที่ว่าใบหน้าของนักกวีผมเงินยังคงเรียบเนียน สุดท้ายเจ้าตัวค่อยอธิบายว่า “ลูกหลานตระกูลเสิ่นมีบางสิ่งไหลเวียนอยุ่ในร่าง ทำให้เจริญวัยช้ากว่าคนปกติแน่นอนว่ารวมถึงเกศาเงิน และนัยน์ตาสีทองนี้ด้วย”

        เรื่องราวแปลกประหลาดในโลกล้วนมากมี จะเพิ่มเรื่องตระกูลเสิ่นแห่งเจียงเยี่ยที่มีตราประจำตระกูลแปลกๆ และอายุค่อนข้างยืนลงไปก็มิใช่จุดสำคัญอะไร

        เดินทางกันไปมาค่อยพบว่าทั้งสามหลงอยุ่ในหุบเขาแห่งหนึ่ง หลังส่องแผนที่สามสี่แผ่นแล้วค่อยมีคนเอ่ยว่า “ที่นี่คงจะเป็นตีนเขาอินซานปกติชาวเชียนเป่ยใช้เก็บสมุนไพรและของป่า ไม่น่ามีอันตรายอะไรขอรับ”
        “ขอให้เป็นจริงดั่งที่เจ้าว่านะอาเยว่… เราจะได้อาศัยค้างแรมกัน” หลิงเฮ่าลูบแผงคอเซ็กเธาว์เบาๆ เชิงว่าไม่ให้วิ่งเล่นตามใจ
        พ่อครัวเอกสอดส่ายสายตาไปรอบๆ ค่อยชี้ไปยังทิศหนึ่ง “โน่น!! มีเพิงพักด้วยไปดูกันเถอะ”

        ทว่ายังไม่ทันที่ทั้งสามชายชาตรีจะเคลื่อนย้ายไปยังเพิงไม้เก่าหลังนั้น หลิงเฮ่าสังเกตเห็นชายชราหนวดขาวกำลังเก็บสมุนไพรอยู่ เก็บนั้นส่วนเก็บเถอะ… ปัญหาคือที่ใกล้ๆกันมีงูตัวหนึ่งชูคอขู่ฟ่อ “ท่านผู้เฒ่าระวังด้านหลัง!!” ไม่พูดเปล่าคว้าหน้าไม้ขึ้นมา

        เขาร้องเตือนจนคนผู้นั้นหันมาทว่าคล้ายจะไม่ทัน เจ้างูพุ่งฉกเสร็จก็ตกใจเสียงดังเร่งเลื้อยหนีไป

        “อาเยว่มาด้านนี้เร็ว หยิบผ้ามาด้วย!!” หลิงเฮ่ากระโดดลงจากหลังม้าเข้าไปประคองชายชราที่วูบลง มือขาวเปิดดูที่ข้อเท้าพบรอยเขี้ยวสองจุด แผลมีสีคล้ำ ผู้ติดตามเขาบอกทันที “มีพิษขอรับ.. แต่เหมือนจะไม่ร้ายแรงมาก เอาผ้านี้รัดไว้ก่อนช่วยเคลื่อนย้ายเขาไปที่เพิง ข้าจะลองหาสมุนไพรรอบๆ นี้ดูก่อน”

       ชายหนุ่มเผ่าเหมียวออกค้นหาสมุนไพรที่ใช้ระงับพิษงูได้ เดิมทียังกังวลว่าที่ห่างไกลแดนฮั่นพืชบางชนิดอาจไม่คุ้นเคย เคราะห์ดีว่าตีนเขาค่อนข้างอุดมสมบูรณ์หรือไม่ก็มีผู้นำเมล็ดพันธุ์มาหว่านไว้ ของอย่างต้นมือเสือที่ใช้ห้ามเลือดยังพอมี และสิ่งที่เขาใช้ก็คือว่านแก่นแดง จูหรงเยว่ทุบร่อนเปลือกออกก่อนนำมาคั้นผสมกับมำนาวใช้ล้างแผลรอบรอยเขี้ยว

       “อ...อื๊อ!!” ชายชรารู้สึกได้ถึงความแสบ ปรือตาขึ้นมามองพบว่าเหล่ารุ่นหลานแปลกหน้ากำลังพยายามช่วยเหลือตน แม้จะตระหนกในคราแรกแต่ด้วยทราบความคับขันของสถานทารจึงยอมให้ความร่วมมือแต่โดยดี เสิ่นหลิงเฮ่าประคองสังขารผู้เฒ่าไว้อำนวยความสะดวกแก่ผู้ถอนพิษ “อาจจะแสบสักหน่อย ท่านผู้เฒ่าช่วยอดทนด้วยนะขอรับ”

        ผ่านไปสองเค่อ สีดำคล้ำรอบรอยแผลค่อยจางลง จูหร่งเยว่ไปหาผานซุ่นเพื่อต้มยาขับพิษส่วนที่เหลือทางเหงื่อ ขณะนั้นผู้เฒ่าได้สติแจ้มใสดีแล้วค่อยพินิจพวกเขาแล้วกล่าวถาม “พวกท่านเป็นนักเดินทางชาวฮั่นหรือ? เมื่อครู่นี้ต้องขอบใจมากจริงๆ หากไม่ได้พวกท่านแล้วล่ะก็เหล่าโต้วคงจะไม่รอด” สำเนียงฮั่นของผู้สูงวัยค่อนข้างชัดเจนจนทั้งสามค่อนข้างแปลกใจ
       “ใช่แล้วล่ะท่านปู่ ข้าเซิ่งว่านกู่เป็นนักกวี มากับสหายออกเดินทางเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์น่ะ” นักกวีหนุ่มยิ้มแย้มเอ่ยเป็นคนแรก
        ตามมาด้วยพ่อครัวผู้กำลังก่อไฟ “ข้าผานซุ่น!!”
        ชายเผ่าเหมียวทุบว่านชนิดนึงเตรียมเสร็จปรายตากลับมาแล้วเอ่ยตอบ “อาเยว่ขอรับ…”









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -40 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -40 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากยักษ์ทอง
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
ดาบมรกต
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
จื่อซิงหม่า
ชุดมารจื่อเซ่อ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x306
x571
x55
x336
x1
x3
x2
x1
x1
x5
x27
x17
x27
x1
x1
x1
x31
x3
x54
x42
x53
x1890
x72
x43
x188
x1
x3
x2
x4
x57
x1
x15
x2
x49
x319
x1
x1
x29
x2
x2
x2
x1
x1
x10
x160
x270
x30
x20
x3
x6
x89
x3
x4
x3
x62
x481
x6
x11
x6
x20
x15
x45
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x26
x2
x1
x3
x1
x2
x3
x1
x96
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x5
x7
x3
x310
x300
x100
x120
x125
x360
x261
x24
x32
x98
x125
x610
x240
x6
x120
x1
x8
x5
x15
x1657
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x41
x41
x26
x968
x770
x2005
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1700
x903
x27
x41
x15
x100
x9
x18
x1762
x178
x2025
x1200
x320
x2199
x2
x7900
x363
x96
x102
x10
x70
x147
x3277
x129
x237
x382
x2752
x2139
x1670
x10
x504
x1484
x9
x2
x27
x5560
x2574
x12
x64
x7335
x55
x9999
x1806
x50
x3
x192
x15
x1058
x1
x1
x2905
x2
x1
x2525
x14
x35
x30
x681
x470
x30
x169
x387
x53
x8
x1180
x1404
x8409
x967
x200
x590
x200
x57
x49
x2365
x1
x1850
x2929
x6303
x644
x273
x7880
x9999
x556
x51
x69
x4566
x26
x15
x71
x179
x1000
x11
x3923
x2935
x1647
x2439
x9999
x2466
x3100
x2364
x1822
x2590
x105
x9999
x485
x1103
x129
x30
x8782
x2347
x3848
x1984
x149
x2817
x4404
x4043
x1805
x3743
x1808
x524
x2278
x518
x240
x1298
x337
x3
x24
x10
x1500
x78
x50
x5312
x890
x1
x833
x9999
x2751
x2
x35
x2139
x3651
x7097
x711
x6737
x4470
x507
x930
x1809
x680
x10
x1118
x2753
x2940
x740
x97
x3
x19
x25
x25
x32
x9
x6048
x9448
x2307
x9999
x199
x24
x9999
x20
x5805
x23
x8
x1450
x257
x25
x9
x98
x31
x8
x845
x3705
x8
x31
x207
x936
x86
x2504
x2093
x127
x18
x1417
x2378
x2255
x3
x284
x3676
x2540
x7884
x514
x397
x3976
x5657
x9999
x10
x2272
x2447
x5805
x7800
x3380
x1428
x27
x3330
x951
x70
x328
x142
x2816
x2118
x9999
x41
x4401
x9999
x9999
x9999
x3180
x1943
x111
x3000
x8
x3696
x39
x3223
x4099
x757
x1
x757
x1614
x571
x1221
x5371
x2278
x5202
x5004
x9999
x5860
x9999
x3109
x2267
x2034
x3256
x4264
x2402
x558
x61
x1
x25
x1989
x4822
x713
x1
x4677
x7007
x68
x9999
x676
x1418
x1033
x6504
x104
x3507
x875
x451
x104
x925
x277
x8
x182
x26
x9999
x1123
x2070
x3628
x195
x664
x454
x104
x1201
x1342
x9999
x3610
x1554
x1230
x889
x225
x9999
x1722
x9999
x129
x713
x2427
x2

1330

กระทู้

4815

โพสต์

79หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19473135
เงินตำลึง
196786
ชื่อเสียง
324876
ความหิว
1420

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
33558
ความชั่ว
9265
ความโหด
64714
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2018-7-31 02:46:01 | ดูโพสต์ทั้งหมด

{ ฝึกวิชาตัวเบาขั้นกลางวันที่ 9/10 }
   
✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

        ผู้อาวุโสพยักหน้าพร้อมส่งรอยยิ้มอบอุ่น แม้จะเฒ่าชราแต่สายตามิได้ฝ้าฟางไปด้วย มีหรือจะดูไม่ออกว่าสามคนนี้มีความโดดเด่นแตกต่างกันออกไป “ข้าโต้วฝูเหยียน เป็นโหรของชนเป่าเชียนเป่ยแห่งนี้ ตามปกติแล้วพวกเราต้อนรับนักเดินทางเสมือนแขก แต่สำหรับผู้มีพระคุณเราจะดูแลเช่นญาติสนิท หากพวกท่านไม่รีบร้อนเดินทางล่ะก็เหล่าเหยียนอยากจะเลี้ยงอาหารสักมื้อเป็นการตอบแทน”
        จูหรงเยว่ได้ยินแล้วหันไปยังบุรุษผมเงินที่จู่ๆก็ปลดหน้ากากออก “เอ่อ.. เรื่องนั้นแล้วแต่คุณชายเซิ่งจะตัดสินใจขอรับ”
        “ข้าเองก็แล้วแต่ลูกพี่” ผานซุ่นพยักหน้าว่าเห็นด้วย ทุกตัวเลือกการเดินทางหนนี้ต้องเป็นบุรุษหน้าหวานคนนำ
        เสิ่นหลิงเฮ่ามองตามสายตาทั้งสามคู่มายังตน เงยดูดวงอาทิตย์ก็พบว่าเป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว สมควรแก่การทานมื้อกลางวันจริงๆ แต่ติดอยู่เรื่องหนึ่ง “ท่านผู้เฒ่าพึ่งถอนพิษงูเดินทางทันทีอาจเหนื่อยล้าเกินไป เอาเช่นนี้ระหว่างที่ข้าฝึกวิชาก็ให้ท่านปู่โต้วพักผ่อนเอาแรงก่อน ทานเต้าฮวยน้ำขิงชามนี้เรียกพละกำลังเป็นอย่างไร?” บุรุษชุดขาวหยิบเอาอาหารว่างที่ช่วยกระตุ้นการขับพิษออกมามอบให้ชาวเชียนเป่ย

        “โอ้...เป็นความคิดที่ไม่เลว ขอบคุณท่านจริงๆ” ชายชรายิ่งซาบซึ้งในน้ำใจ เมื่อเป็นความห่วงใยจากอีกฝ่ายตนจึงไม่สะดวกที่จะขัดข้อง ยอมนั่งซดน้ำขิงเพิ่มความกระชุ่มกระชวยในเพิ่งไม้แต่โดยดี นักกวีหนุ่มมองตามแล้วก็เริ่มรวมจิตทำสมาธิโคจรลมปราณทั่วร่างเพื่อหลอมรวมไปยังท้องน้อยกลุ่มชี่ไหลรวมวนซ้ายอยู่ที่จุดเดียวจากนั้นค่อยเบิกเคลื่อนสู่ปลายเท้า ชั่วจังหวะนึ่งก็กำหนดขึ้นสู่ทวาร คงไว้สักพักเคลื่อนกลับเข้าจุดตันเถียน อาการปวดล้าทั่วตัวตนยังแก้ไขด้วยการนอน จนครบหนุ่งชั่วยามขอไปทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วจึงออกเดินทางร่วมกับผู้เฒ่าขึ้นไปยังเขาอินซาน


ให้เต้าฮวยน้ำขิงผู้เฒ่า
ฝึกวิชาตัวเบากลางวันที่ 9/10

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -56 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -56 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากยักษ์ทอง
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
ดาบมรกต
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
จื่อซิงหม่า
ชุดมารจื่อเซ่อ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x306
x571
x55
x336
x1
x3
x2
x1
x1
x5
x27
x17
x27
x1
x1
x1
x31
x3
x54
x42
x53
x1890
x72
x43
x188
x1
x3
x2
x4
x57
x1
x15
x2
x49
x319
x1
x1
x29
x2
x2
x2
x1
x1
x10
x160
x270
x30
x20
x3
x6
x89
x3
x4
x3
x62
x481
x6
x11
x6
x20
x15
x45
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x26
x2
x1
x3
x1
x2
x3
x1