ดู: 502|ตอบกลับ: 7

{ นอกเมืองหวยหนาน } ป่าทึบหยุนป่าง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-6-30 15:56:40 |โหมดอ่าน





ป่าทึบหยุนป่าง

{ นอกเมืองหวยหนาน }








ป่าทึบหยุนป่าง
『 สิงสาราสัตว์ เสือร้ายสิงห์คำราม 』
นอกเมืองหวยหนานระหว่างขุนเขา ก็คือป่ากว้างใหญ่เขียวขจี
อากาศทึบทึมเต็มไปด้วยสิงสาราสัตว์น้อยใหญ่ มีแหล่งลำธารสายน้อย
กำเนิดจากขุนเขาสูงและอุดมไปด้วยสมุนไพรแร่ธาตุ จากที่แห่งนี้สามารถ
พบทั้งสัตว์ขนาดกลางอย่างละมั่ง เนื้อทราย ไปจนถึงหมูป่าและหมีดำ
ระบบนิเวศงดงามตามอย่างดินแดนทางใต้ ผลไม้ดอกไม้อุดมสมบูรณ์ 









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

173

กระทู้

1613

โพสต์

56หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
199547
เงินตำลึง
63301
ชื่อเสียง
264098
ความหิว
389

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
6155
ความชั่ว
991
ความโหด
3106
ภูตปริศนา (วัยทารก)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2018-6-30 15:59:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ปิดฉากตำนานร้านเต้าหู้
[ฝังศพ]


     ร่างไร้วิณญาณของชายทั้งสองถูกห่อด้วยเสื่อก่อนจะถูกแบบขึ้นไปไว้ที่ด้านหลังรถเทียบโดยมีลุงพ่อค้าร้านผ้านั้นมาคอยช่วยดำนวยความสะดวกในการจัดหาอุปกรณ์ต่างๆให้ เพื่อใช้ในการขุุดหลุมฝังถึงแม้พวกเขาจะไม่เคยรู้จักมักจี่กันมาก็ตามอย่างน้อยก็ได้ช่วยเหลือกันจึงอยากจะช่วยให้ถึงที่สุด


     “จะไม่พาไปฝั่งที่สุสานจริงรึขอรับ”


     “การที่สองคนนั้นถูกรุมทำร้ายจนตายน่าจะมีเหตุบางอย่างเเละการเอาไปฝังสุสานเกรงว่าจะมีคนมาแอบขุดจนสองคนนั้นไม่อยู่อย่างสงบ”เธอเอ่ยตอบพ่อค้าผ้าระหว่างทีเดินออกจากตัวเมืองแล้วมุ่งเข้าสู่ป่าทึบที่ไม่ค่อยมีผู้ ก่อนที่พ่อค้าผ้านั้นจะเอ่ยขอตัวกลับก่อน เพราะภายในป่าเเห่งนี้นั้นเป็นสถานที่ค่อนข้างรกทึบ ถึงแม้ใจจะอยากช่วยแค่ไหนก็เกรงกลัวสัตว์ร้ายในป่าอยู่ดี วึ่งพวกจางฝูเองก็ไม่ได้ว่าอะไร พวกเธอจึงแยกจากพ่อค้าผ้ามราบริเวณหน้าประตูเมือง


       “ไอ้ดอท้ออะไรนั้นมันหมายความว่าอะไร”จางฝูที่ประโดดขึ้นมานั่งบนหลังเฟยเทีนเอ่ยถามขึ้นก่อนจะทรุดตัวนั่งหันหลังเเล้วเอนหลังพิงหลังของชายหนุมที่นั่งบังคับช้าอยู่ พรางเหม่อมองขึ้นไปด้านบนที่มียอดไม้ถูกลมพัดจนปลิวขยับไปมา


       “อาจจะหมายถึงสถานที่ที่มีต้นท้ออยู่เยอะๆก็ได้ พอรู้ไหมว่ามีที่ไหนบ้างในเมืองนี้”ชายหนุ่มเอ่ยตอบแล้วส่งแผนที่อ้อมหลังมาให้หหญิงสาวที่นั่งพิงอยู่ “อีกอย่างนะจางฝู ตอนนี้เราอยู่ฮั่นไม่ใช่ปอมเปอี มาตัวติดข้าแบบนี้ระวังจะถูกมองไม่ดีเอานะ”


      “ใครจะมองอย่างไรก็ช่างสิ รึเจ้าสนใจคำนินทานั้นของผู้อื่นกัน”เธอเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ คำนินทาก็เป็นเพียงคำนินทา ถ้าเลือกเก็บมาใส่ใจก็จะพลอยทำให้เรานั้นเครียดไปเสียป่าวๆ เลือกที่จะเมินๆมันไปเสียก็จบ หญิงสาวรับเอาแผนที่มาเปิดดูเผื่อจะมีมีที่น่าเข้าเค้าตามที่เจ้าสองคนนั้นบอกแต่ก็ต้องพับเเผนที่นั้นเก็บเอาไว้ที่เดิมเพราะมันไม่ได้มีขอมูลอะไรที่พอจะสืบหาได้เลยเพียงสักนิดก่ออนจะยันตัวลุกขึ้นมานั่งดีๆแล้วมองไปรอบๆแล้วพบว่าตนนั้นเดินเข้ามาในป่าที่น่าจะลึกมากพอแล้วสำหรับการฝังศพคน


     “เอาที่นี่ละ น่าจะลึกพอแล้วละ”เธอเอ่ยขึ้นมาก่อนที่จู๋เว่ยจะบอกให้เฟยเทียนนั้นหยุดเดินแล้วค่อยปีนลงมาจากไลังเจ้าช้างเผือกแล้วจึงเปิดไปเอาจอบเสียมสำหรับขุดมาถือเตรียมไว้


    “จะฝังตรงไหนละ”


   “เอาตรงนี้ละกันนะ” จางฝูเอื้อมไปหิบจอบในมือของอีกคนมาถือเเแล้วเดินไปหยุดที่ใต้ต้นไม้ให้ต้นหนึ่งแล้วลงมือขุดโดยที่จุ๋เว่ยก็รับผิดชอบขุดอีกหลุมหนึ่งให้ เวลาผ่านเนินนานไปเกือบชั่วยามการฝังศพนั้นก็เสร็จลงพร้อมกับช่อดอกไม้สองช่อที่ถูกนำมานางไว้ที่ด้านหน้าหลุมศพที่มีแผ่นไม้สองแผ่นที่ไร้ชื่อวางปักเอาไว้ ร่างของหนึ่งชายหนึ่งหญิงนั่งคุกเข่าเหงื่อซกอยู่บริเวณหน้าหลุมศพ


    “พวกข้าคงทให้พวกเจ้าได้เท่านี้ ส่วนเรื่องของของที่พวกเจ้าฝากไว้ข้าจะพยายามทำให้ ถ้ามันไม่เหลือบ่ากว่าแรงพวกข้า จากนี้ก็ขอให้พวกเจ้าทั้งสองนั้นนอนพักเถอะงานของพวกเจ้าข้าจะจัดการให้เอง”สิ้นเสียงเอ่ยของหญิงสาวสาลมหอบใหญ่ก็พัดผ่านร่างพวกเขาทั้งสองไปราวกับจะบอกกับพวกเขาว่าร่างทั้งสองภายในหลุมนั้นได้รับรู้ถึงสิ่งที่พวกเขาได้บอกแล้ว  


    “ที่เหลือก็หาว่าไอ้ดอกท้ออะไรนั้นอยู่ที่ไหนสินะ”ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นมาแล้วหันไปมองหญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านข้าง


     “ก็คงอย่างนั้น แต่กว่าจะถึงเวลาก็ยังมีเวลาให้เราหาอีกตั้งนานนี่”เธอเอ่ยแล้วยันตัวลุกขึ้นยืนพรางก้มลงปัดเสื้อผ้าที่เเปื้อนเศษฝุ่นเศษดิน ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปยังช้างเผือกที่ยืนรออยู่อีกทาง แต่ในขณะที่เธอกำลังเดินกลับอยู่นั้นจู่ๆกลีบของดอกอะไรบางอย่างก็ปลิวลอยผ่านหน้าเธอไปก่อนที่มันจะค่อยๆตกลงมายังฝ่ามือของเธอ


    “นี่มันกลียดอกท้อไม่ใช่รึ”เสียงของหญิงสาวที่ดังขึ้นเรียกให้จู๋เว่ยนั้นต้องเดินตามมาดูเพื่อยืนยันว่าในมือของหญิงสาวนั้นคือกลียดอกท้อของจริงและการที่มันมาอยู่ที่นี่ได้ก็น่าจะเป็นไปได้ว่าในบริเวณใกล้ๆนี้มีสถานที่ที่มีต้อนท้อขึ้นอยู่


    “ข้าว่าเรามาใกล้สถานที่นั้นแล้วละนะ รีบไปหากันเถอะ”


    “อืม”


@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +99 ความหิว -17 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 99 -17 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนยาว
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หมวกไผ่ผ้าคลุมดำ
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x7
x1
x30
x3
x1
x3
x6
x8
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x30
x30
x1
x2
x5
x3
x4
x160
x1
x18
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x17
x80
x72
x50
x592
x196
x3
x9
x5
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x188
x90
x30
x240
x3
x50
x600
x399
x200
x5
x400
x1200
x75
x7
x30
x600
x5
x100
x1185
x2
x187
x198
x4
x600
x40
x3
x20
x60
x36
x4
x250
x19
x600
x32
x58
x200
x100
x800
x3
x551
x727
x200
x16
x200
x21
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x54
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x5
x1676
x1
x2
x835
x1590
x103
x1400
x3
x6
x6
x90
x2
x133
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x2
x136
x290
x115
x1
x30
x30
x2
x49
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x215
x109
x125
x492
x32
x111
x380
x736
x1
x23
x572
x5
x392
x106
x366
x281
x520
x1249
x127
x67
x750
x460
x4
x2
x612
x524
x420
x158
x9244
x1632
x400
x305
x47
x42
x17
x69
x20
x328
x933
x6
x1764
x810
x340
x1
x4
x76
x1
x9
x138
x255
x684
x4500
x73
x12
x178
x446
x139
x2400
x8
x327
x630
x500
x36
x2
x3
x360
x5
x40
x141
x2
x1500
x562
x1512
x730
x108
x195
x107
x9
x82
x282
x7
x38
x3
x2
x7
x157
x5
x10
x15
x4
x147
x263
x500
x2
x51
x277
x7
x158
x227
x5687
x702
x248
x8
x59
x2
x2
x1330
x1904
x490
x648
x219
x192
x284
x279
x6
x32
x14
x678
x7
x563
x9
x1748
x313
x830
x849
x800
x1030
x634
x147
x134
x185
x745
x1138
x807
x92
x108
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x286
x287
x619
x460
x1114
x680
x170
x1122
x2318
x581
x40
x1018
x564
x24
x280
x1245
x170
x248
x1444
x7883
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1

74

กระทู้

843

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
13041
เงินตำลึง
11396
ชื่อเสียง
16432
ความหิว
305

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
443
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ชีอวี้หยู
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2018-7-7 08:51:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2018-7-7 19:24



        หลังจากตื่นนอนผิงผิงพลางลุกขึ้นมาบิดขี้เกียจมองไปรอบๆ เมื่อคืนเธอนอนพักที่ข้างบ่อน้ำพุร้อน พลางยื่นมือไปจับผ้าที่ตากไว้ข้างๆ กองไฟพบว่าแห้งแล้วก่อนจะพับเก็บ เดินไปที่บ่อน้ำพุร้อนก่อนจะจัดการล้างหน้าล้างตาเพื่อให้สดชื่น(?) เธอไม่คิดจะอาบน้ำตอนเช้าเพราะยังต้องรอให้ผ้าแห้งอีกมันคงเสียเวลาน่าดู แต่แล้วก็ต้องเงยหน้าขึ้น...


        "กรู๊ววววว"


        "โมจิ?"


        เธอมองเจ้าพิราบขาวที่ใช้ให้ไปส่งข่าวแก่แม่นางหรั่น เธอยื่นมือไปรองรับมันก่อนจะแกะจดหมายออกมา


       ถึงท่านจอมยุทธ์หลิง
       เวลานี้ข้าอยู่ที่เมืองเซียงผิง หากมีความจำเป็นถึงขนาดนั้น ข้าก็ยินดีที่จะรอพบท่านที่นี่
หรั่นซิ่นหลี่




        เธออ่านแล้วยิ้มบาง... เซียงผิงสินะ... ก่อนจะหันไปนำดินมากลบกองไฟเพื่อให้ดับสนิทก่อนจะเดินไปจัดการชุดตัวเองให้เรียบร้อยและกะว่าจะหาผลไม้ทานระหว่างนั้น เธอควบม้าออกเดินทางจนผ่านนอกเมืองหวยหนานและเข้าสู่เขตป่าทึมที่แทบไม่มีแสงแดดส่องลงมา เธอไม่ได้กลัวเท่าไร เอาจริงๆ เธอเชื่อว่าผีจะออกมาตอนกลางคืน ตอนกลางวันคงไม่ออกมาหรอก(?) แต่เธอลืมไปได้อย่างไรว่าตอนโดนผีหลอกครั้งก่อนก็ตอนกลางวัน(...)


        "เอาละ พวกเรารีบไปกันเถิด จะได้แวะพักตอนเที่ยงและหาอะไรทานกัน"


        ผิงผิงเอ่ยกับเจียวเอ๋อห์ หนิงเอ๋อห์และโมจิ พวกมันคานรับโดยที่เจียวเอ๋อห์หมอบบนไหล่ผิงผิงและโมจิเกาะบนหัวเด็กสาว


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง -3 ย่อ เหตุผล
Admin -3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x106
x5
x8
x2
x2
x2
x4
x50
x120
x157
x68
x1
x1
x1
x13
x4
x6
x28
x40
x10
x3
x2
x1
x12
x20
x1
x16
x68
x46
x68
x32
x16
x40
x10
x76
x58
x2
x20
x440
x16
x6
x100
x502
x40
x86
x1
x80
x179
x98
x42
x100
x30
x15
x88
x1
x15
x32
x1
x20
x521
x795
x336
x222
x180
x72
x2
x35
x123
x544
x88
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x72
x1
x100
x107
x50
x1714
x12
x6
x2
x69
x477
x2
x2
x398
x145
x386
x365
x20
x42
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x871
x4339
x1026
x1388
x12
x17
x25
x181

155

กระทู้

1408

โพสต์

57หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
158864
เงินตำลึง
443589
ชื่อเสียง
218660
ความหิว
1171

ใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาอาร์เมเนียป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
22037
ความชั่ว
2796
ความโหด
6195
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2018-10-4 22:44:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
*****แฟลชเบ็ค*****
พักผ่อน+ฝึกวิชาตัวเบาระหว่างทาง


หลังจากเดินทางออกมาจากสวี่ซาง ผ่านเมืองเฉียวแล้วก็ได้แวะพักที่เขตนอกเมืองหวยหนาน เนื่องจากเดินทางกันมายาวไกลและนานพอดู
หลิงนูไม่สามารถเดินทางรวดเร็วได้เพราะว่าม้าของโม่เหม่ยหยวนจะตามไม่ทัน เพราะเป็นเพียงม้าธรรมดา รวมถึงม้าของโอฟิเลียด้วยอีกคน


พอผ่านเมืองเฉียวมาแล้ว หลิงนูจะบอกให้ทุกคนพักที่นอกเมืองแม่จะเป็นยามเย็นแล้วก้ตาม... แม่นางโม่ก็ตั้งใจว่าจะให้เดินทางต่อโดยอย่าเพิ่งหยุดพักจนกว่าจะถึงเมืองหวงซาน..


“ขอพักตรงนี้ก่อนนะอาจารย์โม่ ข้าเกรงว่า3คนที่ตามมาจะไม่ไหวซะก่อน....“ หลิงนูเอ่ยให้พักก่อนก็น่าจะดี


“ทำตามที่เจ้าต้องการเลย... ข้าก็รู้สึก.. เหนื่อยเหมือนกัน..“ แม่นางโม่เมหยหยวนกล่าวด้วยความรู้สึกคล้ายๆกันคือเหนื่อย แต่จะพักเพียงสองชั่วยามเท่านั้นตามที่ตัวเองเคยกระทำมา.. แต่ก็น่าจะเพียงพอต่อการเงียบหลับในเวลาหนึ่ง แม้จะไม่ใช่นอนปกติก็ตามที


ก่อนที่ตัวหลิงนูจะนั่งลงพักตามอัธยาศัยนั้นก็นึกขึ้นได้บางอย่าง..


“ข้าขอแยกตัวไปแป๊ปนึงนะ...“ หลิงนูกล่าวก่อนจะลุกไปทำอะไรบางอย่างตรงอื่นก่อน.. อาจารย์โม่เหมยหยวนก็อนุญาติ เพราะรู้ว่าจะไปทำอะไร...


หลังจากแยกตัวห่างจากกลุ่มมาประมาณ 5เมตร ตนก็จะทำเรื่องราวที่ต้องทำประจำ ก้คือฝึกวิชาต่ออย่าให้ขาดตกพกพร่อง...


หลี่หลิงนูนึกได้แล้วก็ลงมือทันที หลิงนูนั่งลงท่านั่งขัดสมาธิ มือวางบนเข่าตามฉบับเดิม หลับตาลงแล้วเตรียมกำหนดลมหายใจ กำหนดจิตควบคุมลมปราณเป็นอันดับแรก
หลิงนูเดินลมปราณลงไปที่ขา แล้ววกกลับมาที่ทวารตามสูตรการฝึกที่รับรู้มา ซึ่งตอนนี้ ไม่มีอาการปวดท้องถ่ายหนักอีกต่อไป...


แต่ก็อย่างว่า อาการข้างเคียงก็คือ ปวดมือ ขาและเท้าเข้ามาแทนที่ในตอนนั้นเอง..


หลังจากเดินลมปราณเรียบร้อยหลิงนูจึงลุกขึ้นเดิน ทว่าเดินได้ค่อนข้างลำบากนิดหน่อย...จากผลของผลข้างเคียงนั้นเอง...
หลิงนูค่อยๆเดินไปหาทุกคนแล้วรวมกลุ่มกันอีกครั้ง จากนั้นก็พักผ่อนไปพร้อมๆกันเพื่อที่จะเดินทางต่อไปยังเมืองหวงซานในเวลาข้างหน้า...


ฝึกตัวเบากลาง 6/10
@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -96 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -96 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เซ็กเธาว์โหย่วอี้
หมวกเกราะหวังเจี้ยน
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
กระดิ่งสวรรค์
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x25
x30
x2
x1
x1
x1
x50
x1
x2
x32
x8
x1
x2
x30
x2
x2
x2
x2
x660
x160
x360
x260
x360
x3
x1
x65
x2
x3
x1
x2
x21
x6
x1
x1
x3
x1
x36
x2
x3
x3
x2
x60
x4
x3
x100
x210
x210
x100
x9
x10
x57
x10
x1
x5
x3
x3
x9
x4000
x175
x5
x8
x63
x126
x4
x138
x400
x151
x1400
x43
x18
x7
x1323
x161
x122
x16
x225
x25
x720
x120
x58
x1452
x120
x26
x480
x8
x1820
x19
x26
x15
x45