ดู: 1033|ตอบกลับ: 26

{ เมืองอู๋เว่ย } โรงเตี้ยมหยู่เย่วหลง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-6-19 23:02:30 |โหมดอ่าน

โรงเตี้ยมหยู่เย่วหลง



เป็นโรงเตี้ยมที่ตั้งอยู่ในเมืองอู๋เว่ย 
เป็นเมืองที่มีทั้งชาวฮั่นและคนนอกด่านจำนวณมาก
จึงไม่แปลกที่โรงเตี้ยมแห่งนี้จะมีบริการหลายๆ อย่างอย่างครบครัน
เพื่อไม่ให้ผู้ที่เดินทางมาพักรู้สึกผิดหวัง

ทางโรงเตี้ยมจึงใช้แต่วัถุดิบดีๆในการปรุงอาหาร ห้องพักใหญ่โตจัดตกแต่งอย่างสวยงาม
และเปิดให้บริการตลอดเวลาไม่มีปิด
เพื่อให้ผู้เดินทางทุกท่านได้มีที่สำหรับใช้พักผ่อนหยย่อนใจกันนั้นเอง


ชื่อกิจการ: โรงเตี้ยมหยู่เย่วหลง
เจ้าของกิจการ: หม่า ต่งกุ้ย
ประเภทร้าน: บริการอาหาร, สุรา-น้ำชา, ห้องพัก,
ตกกลางคืนมี การฟ้อนรำ และ เสียงดนตรี ทั่วไป
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 24 ชม.

ประทับตรา: ผู้ว่าเมืองอู๋เว่ย

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

211

กระทู้

1843

โพสต์

57หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
495170
เงินตำลึง
2123663
ชื่อเสียง
266888
ความหิว
130

ตราสายลับจิ่วเทียนหวงป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
7146
ความชั่ว
1455
ความโหด
3868
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2018-6-19 23:12:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-6-18 23:12



     หลังจากที่แวะกลุ่มเดินทางของจางฝูได้แวะพักที่บริเวณบ่อจิ่งหลิวซึ่งเป็ยบ่อน้ำผุดที่ผุด-ขึ้นมาเองตามธรรมชาติและถือว่าบริเวณแห่งนี้เรียกได้ว่่าป็นจุดแวะพักสำคัญของเหล่านักเดินทางที่จะเดินทางเข้าหรือออกแผ่นดินฮั่น และนั้นก็นับเป็นหนึ่งเหตุผลที่เธอเลือกที่นี่จุดเเวะพักแรก


      เมื่อนอนหลับพักผ่อนกันจนเต็มที่ก็ได้เวลาที่พวกเธอนั้นจะต้องเดินทางต่อไปยังอยู่เว่ยและพวกเธอคงต้องหาโรงเตี้ยมในเมืองนั้นนอนพักเอาแรงกันก่อนที่จะเดินทางสู่เมืองถัดๆไป


      “มานั่งบังคับช้างท้าแดดท้าลมแบบนี้ขืนเป็นลมล้มพับไปจะทำอย่างไรหือ” เสียงกึ่งบ่นกึ่งดุของจุ๋เว่ยยังงคงดังต่อไปเกือบบตลอดทั้งเส้นทางและที่เป็นอย่างนั้นก็เพราะความดื้อแพ่งของจางฝูที่อยากจะออกมานั่งด้านนอกมองบรรยากาศเบื้องหน้ามั้ง


      “เจ้าบ่นมาเกือบจะชั่วยามแล้วจู๋เว่ย เจ้าไม่เหนื่อยบ้างรึไง”จางฝูเอ่ยพรางยกมือขึ้นมาจับผ้าบางที่ใช้คลุมหัวและปิดจมูกเพื่อกันลมที่พัดมาพร้อมกับทรายไม่ให้ติดเส้นผมหรือเข้าจมูก


       “ข้าจะบ่นจนกว่าเจ้าจะเลิกดื้อแล้วไปนั่งอยู่ที่รถเทียบด้านหลังดีๆ”จู๋เว่ยเอ่ยเสียงดุพรางถอดสายตามองร่างบางที่นั่งบังคับช้างอยู่เบื้องหน้าตน เขารู้ว่าเธอเก่งเพียงใดแต่หากร่างกายได้รับการพักผ่อนที่ไม่เพียงพอการฟื้นตัวก็จะช้าลงไปด้วยและนั้นคือสิ่งที่เขาห่วงแม้ที่นี่จะไม่ได้ป่าเถือนเช่นที่ปอมเปอีแต่ก็วางใจไม่ได้จากที่เขาไปลองอ่านบันทึกของจางฝู พูดคุยแลกเปลี่ยนกับเถ้าแก่ที่โรงเตี้ยมมันทำให้เขาได้รู้ว่าช่วงนี้ที่แผ่นดินฮั่นเองก็วุ่นวายอยู่บ้างพวกโจรก็ชุมเยอะขึ้นกว่าสมัยก่อน ‘หวังว่าจะไปเจออะไรแปลกๆระหว่างทางนะ’


       “จู๋เว่ย เห็นเมืองแล้ว”เสียงเรียกของจางฝูนั้นเรียกสติของจู๋เว่ยขึ้นมาก่อนที่ชาหนุ่มจะหรี่ตามองไปยังเบื้องหน้าที่เห็นประตูเมืองอู๋เว่ยตั้งอยู่ไกลลิบๆ


      “ถึงเมืองพอหาโรงเตี้ยมพักได้แล้ว ก็ทานข้าวแล้วกินทานยาสะด้วยละเข้าใจไหม”


       “เจ้าคะๆ ท่านพี่จู๋เว่ย ข้าเข้าใจแล้ว”


       “เจ้านี่ทำเป็นเล่นอยู่เรื่อย”


       “แล้วเจ้าจะเครียดอะไรนักหนาละจู๋เว่ย ข้าบอกแล้วไงว่าจะไม่เป็นไร อีกอย่างข้าก็กินยา แล้วเจ้าก็คอยทายาให้ตลอด ไม่นานแผลมันก็หาย พอแผลหายข้าก็กลับมาแข็งแรง”ร่างบางเอ่ยพร้อมเอนหลังลงมาพิงอกจู๋เว่ยก่อนจะเงยหน้ามองยิ้มๆ “เอาน่าพี่ชายจู๋เว่ยข้าเถึกกว่าที่ท่านเห็นเยอะ”


      “เฮ้อ เพราะแบบนี้ไงถึงอดห่วงเจ้าไม่ได้” จู๋เว่ยเอ่ยออกมาอย่างจนใจ เพราะไม่ว่าเขาจะเอ่ยหว่านล้อมอย่างไร หลอกล่อด้วยวิธีไหนสาวเจ้าคนนี้ก็ไม่เคยที่จะสนใจหรือจริงจังกับมันเลยสักครั้ง คงต้องเลยตามเลยแล้วปล่อยให้เธอทำไปตามใจชอบนี่ละ


      “สมกับเป็นเจ้าจริง ช่างเหมือนเเมวดื้อที่ไม่ยอมฟังใครหรือสนใจอะไรเลยจริงๆนะ”


      "ข้าจะคิดว่ามันเป็นคำชมแล้วกันนะ”จางฝูเอ่ยพร้อมกัับิ้มกว้างออกมาอย่างอารมณ์ดีซึ่งมันก็ชวนให้จู๋เว่ยที่ได้เห็นรอยยิ้มนั้นของหญิงสาวรู้สึกสบายใจขึ้นมาได้บ้าง


      กลุ่มเดินทางของจางฝูนนั้นยังคงเดินทางต่อไปเรื่อยๆหลังจากผ่านด่านตรวจคนมาในที่สุดพวกเธอก็มาถึงโรงเตี้ยมแห่งหนึ่งในเมืองอู๋เว่ยร่างบางที่นั่งอยู่บนหลังช้างค่ออยปีนลงมาอย่างระเเวดระวังไม่ให้บาดแผลของเธอเปิดก่อนที่เธอจะเดินนำเข้าไปด้านในโรงเตี้ยมก่อนส่วนจู๋เว่ยนั้นพาเฟยเทียนไปเข้าคอกพักที่ด้านหลังโรงเตี้ยมก่อนจะเดินหอบสัมภาระอ้อมกลับเข้ามาหาจางฝูที่นั่งโต๊ะรออยู่ก่อนแล้ว


       “สั่งอะไรมารึยัง”จู๋เว่ยเอ่ยถามก่อนจะขยับเก้าอี้แล้วนั่งลงข้างๆ


        “อ่า ก็สั่งบะหมี่ไปสองชามข้า เจ้าจะสั่งอะไรเพิ่มไหมละ”จางฝูเอ่ยตอบ ที่จริงที่เธอสั่งบะหมี่ด้วยเพราะที่มันค่อนข้างทานง่ายและลื่นคอกินสะดวกและถ้าให้เดาจู๋เว่ยก็น่าจะอยากกินเช่นกันเพราะเขาไปอยู่ปอมเปอีมาเกือบห้าปีคงคิดถึงรสชาติอาหารฮั่นมากแน่ๆีกอย่างที่นู่นก็ไม่มีบะหมี่ให้กินอีกด้วย ดังนั้นบะหมี่นี่แหละถือเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้แล้ว


    “อ่างั้นก็เอาแค่นั้นก่อนนั้นแหละ ทานเสร็จเจ้าก็อย่าลืมกินยาละ”


     “เจ้าค่ะท่านพี่จู๋เว่ย”เธอเ่ยก่อนจะหันไปมองชามบะหมี่ที่เสี่ยวเออร์ยกมาให้ก่อนที่ทั้งคู่จะลงมือทานอาหารมื้อที่สองของวันกันอย่างเอร็ดอร่อยหลังจากที่พวกเขานั้นเดินทางกันมาและเสียเหงื่อจะอากาศร้อนกลางทะเลทรายเกือบตลอดครึ่งวันที่ผ่านมา





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -300 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin -300 -11 + 3 2ห้องพัก

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนยาว
สุรากู่หลันหลาง
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หน้ากากยักษ์แดง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x1
x2
x100
x3
x8
x30
x5
x1
x3
x8
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x130
x30
x1
x4
x5
x3
x14
x160
x1
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x50
x50
x587
x196
x3
x9
x5
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x185
x90
x30
x240
x3
x43
x600
x399
x96
x4
x400
x1200
x75
x7
x27
x594
x5
x100
x1185
x2
x162
x197
x4
x585
x39
x3
x20
x56
x31
x4
x250
x19
x577
x32
x54
x200
x100
x800
x5
x333
x727
x196
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x88
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x9
x1676
x1
x2
x1360
x2290
x35
x1523
x3
x6
x6
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x41
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x260
x126
x225
x590
x39
x111
x432
x994
x1
x23
x616
x5
x458
x144
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x794
x490
x4
x2
x724
x794
x450
x165
x9999
x1872
x500
x325
x25
x42
x17
x69
x23
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x62
x1
x9
x153
x264
x698
x5450
x73
x11
x210
x446
x143
x2400
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x614
x1866
x830
x108
x205
x107
x11
x101
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x159
x5
x10
x15
x4
x177
x263
x500
x2
x51
x1803
x9
x158
x200
x6662
x702
x280
x8
x59
x2
x2
x1406
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x32
x14
x678
x8
x1439
x9
x1748
x313
x958
x1169
x946
x1030
x667
x199
x134
x195
x745
x1580
x807
x92
x155
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x312
x287
x619
x460
x1195
x680
x195
x2122
x2318
x581
x40
x1018
x616
x24
x280
x1245
x157
x248
x1444
x8146
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1

211

กระทู้

1843

โพสต์

57หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
495170
เงินตำลึง
2123663
ชื่อเสียง
266888
ความหิว
130

ตราสายลับจิ่วเทียนหวงป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
7146
ความชั่ว
1455
ความโหด
3868
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2018-6-20 21:22:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-6-18 23:14


       คณะเดินทางของจางฝูที่เดินทางกลับจากนอกด่านนั้นได้มาและพักที่โรงเตี้ยมหยู่เย่วหลงซึ่งตั้งอยู่ในเมืองอู๋เว่ย จางฝูที่ได้นอนมาตลอดเส้นทางการเดินทางนั้นทำให้เธอนั้นตื่นขึ้นมาเรียกได้ว่าพร้อมกับตะวันที่ค่อยเคลื่อนขึ้นมาบนฟ้าเลยก็ว่าได้ร่างบางที่สะดุ้งตื่นขึ้นมานั้นหันไปมองรอบๆตัวเเละต้องพบว่า นอกจากตัวเธอแล้วนั้นยังไม่มีใครหรือตัวไหนตื่นเลยก็ว่าได้


      ‘ปล่อยให้นอนกันไปอีกสักพักแล้วกัน’จางฝูยิ้มมองร่างเล็กๆสองตัวบนเตียงก่อนจะหันมองร่างของจู๋เว่ยที่นอนคลุมโปงหันหลังให้เธออยู่ที่เตียงอีกหลังที่ตั้งอยู่งฝั่งตรงข้าม ก่อนที่เธอจะค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นเดินไปเข้าห้องน้ำที่อยู่อีกฟากของห้องพักเพื่อที่จะได้จัดการทำความสะอาดร่างการตัวเองเสียหน่อย


       ชุดฮั่นฝูสีนวลถูกถอดอย่างช้าๆและล่วงลงไปกองกับพื้นก่อนที่ร่างเปลื้อป่าวของจางฝูจะค่อยเดินไปหยุดยืนมองกระจกใบใหญ่ที่ตั้งเอาไว้สำหรับให้ผู้มาพักได้สำรวจว่าการเเต่งกายเรียบร้อยดีรึไม่ จางฝูมองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกด้วยเเววตาเรียบเฉยมือค่อยเอื้อมไปเเกะผ้าพันแผลที่พันอยู่บริเวณท้องออกเผลให้เห็นรอยแผลที่เกิดจากการถูกฟันเป็นรอยยาวพาดผ่านหน้าท้องด้านขวาเฉียงลงไปถึงด้านซ้ายและบริเวณสีข้างที่มีแผลเก่าจากการถูกดาบแทงเฉือนและรอบถูกเย็บที่ดูแล้วช่างขัดกับรูปร่างหน้าตาของหญิงสาวเหลือเกินหากผู้ใดไได้มาเห็นเข้าคงพากันพูดเป้นเสียงเดียวกันแน่ๆว่าช่างเป็นรอยแผลที่อัปลักษณ์เสียนี่กระไร


      จางฝูยังคงยืนมองรอยเเผลของตัวเองต่อไปอย่างเงียบพร้อมกับมือบางที่ค่อยๆเอื้อมลูบบริเวณรอยเเผลใหญ่ทั้งสองอย่างเบามือ ‘ตัวข้านี่ช่าง...อัปลักษณ์เสียจริง’ เปลือกตาบางค่อยเคลื่อนปิดลงมาอย่างช้าๆพร้อมกับร่างบางที่ค่อยๆเคลื่อนตัวออกไปจากหน้ากระจกและตรงไปยังถังน้ำเพื่อจัดการเช็ดทำความสะอาดร่างกาย


       ผ่ายไปหนึ่งเคอร่างบางในชุดสีเขียวอ่อนก็เดินออกมาจากห้องน้ำก่อนที่สายตาของเธอจะกวาดมองไปรอบๆห้องแล้วหันไปมองอกหน้าต่างที่บัดนี้สว่างโร่แล้วแต่ก็ยังไม่มีใครตื่นขึ้นมาเลยสักคนทั้งที่ควรจะตื่นแล้วเตรียมตัวที่จะออกเดินทางต่อกันได้แล้วแท้ๆจางฝูถอดถอนหายใจออกมาเบาก่อนจะสูดลมเข้าปอดให้เต็มที่พร้อมกับเปล่งเสียงดังงออกมา


      “ตื่นกันได้แล้วววว”เสียงแว้ดของจางฝูดังลั่นไปทั่วทั้งห้องจนร่างของคนที่นอนอยู่บนเตียงอีกหลังถึงกับสะดุ้งลุกพรวดขึ้นมาอย่างตกใจก่อนจะหันไปมองตัวต้นเหตุของเสียงดังที่ยืนยิ้มอยู่ข้างเตียง


      “ตกใจหมด”จู๋เว่ยเอ่ยพรางลูบอกตัวเองก่อนจะขมวดคิ้วมองจางฝูที่ยืนเอามือไขวหลังมองเขาอยู่”มีอะไรหรอ”


       “ไปอาบน้ำแต่งตัวเราจะเดินทางกันต่อแล้ว”จางฝูเอ่ยอย่างอารมณ์ดีก่อนจะหันหลังเดินไปที่เตียงของตัวเองแล้วลงมือเก็บข้าวของใส่ห่อผ้าโดยมีจู๋เว่ยนั้นคอยมองสังเกตท่าทางแปลกของร่างบางตรงหน้าเงียบก่อนที่เขาจะะจำใจหันไปหยิบเอาเสื้อผ้าแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป ผ่านไปไม่นานนักร่างสูงของจู๋เว่ยก็เดินกลับออกมาในชุดสีน้ำเงินเข้มก่อนที่เขาจะเดินไปเก็บข้าวของของตัวเองโดยมีางฝูที่เก็บข้าวของเสร็จแล้วนั้นนั่งรออยู่


      “จุดหมายวันนี้ละ จะไปที่ไหน”จู๋เว่ยเอ่ถามขึ้นพร้อมกับขยับมือเก็บข้าวของไปด้วย


      “อืมม เมืองจินเฉิงละมั้ง”จางฝูตอบออกมาอย่างไม่ใส่ใจนักพรางหันไปอุ้มเจ้าลู่ฉีขึ้นมาอุ้มไว้ก่อนที่มันจะเลื้อยไปพันอยู่ที่แขนของเธอเเละลู๋จิวที่เลื้อยลงไปนอนต่อในห่อสัมภาระของหญิงสาว


      “จะเดินหนึ่งวันหนึ่งเมืองเลยสินะเจ้าเนี่ย”

       “ไม่ได้หรอ”


       “ก็ถ้าเจ้าจะไปใครจะห้ามเจ้าได้ ข้าห้ามเจ้าก็ไม่ฟังข้าจริงไหม”


       “ถูกต้องที่สุด”จางฝูเอ่ยก่อนมาก่อนจะยันตัวลุกแล้วหันไปหยิบเอาห่อผ้าสัมภาระของเธอเดินนำลงไปที่ด้านล่างโรงเตี้ยมเพื่อที่จะได้เริ่มเดินทางต่อเสียทีโดยมีจู๋เว่ยนั้นค่อยเดินติดตามร่างบางของหญิงสาวผู้แสนเอาแต่ใจคนนี้ไปติดๆ




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ทวนยาว
สุรากู่หลันหลาง
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หน้ากากยักษ์แดง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x1
x2
x100
x3
x8
x30
x5
x1
x3
x8
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x130
x30
x1
x4
x5
x3
x14
x160
x1
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x50
x50
x587
x196
x3
x9
x5
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x185
x90
x30
x240
x3
x43
x600
x399
x96
x4
x400
x1200
x75
x7
x27
x594
x5
x100
x1185
x2
x162
x197
x4
x585
x39
x3
x20
x56
x31
x4
x250
x19
x577
x32
x54
x200
x100
x800
x5
x333
x727
x196
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x88
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x9
x1676
x1
x2
x1360
x2290
x35
x1523
x3
x6
x6
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x41
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x260
x126
x225
x590
x39
x111
x432
x994
x1
x23
x616
x5
x458
x144
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x794
x490
x4
x2
x724
x794
x450
x165
x9999
x1872
x500
x325
x25
x42
x17
x69
x23
x359
x1032