ดู: 691|ตอบกลับ: 14

{ เมืองตุนหวง } ย่านการค้าเฟิ่นเฉ่า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-6-17 00:24:30 |โหมดอ่าน




ย่านการค้าเฟิ่นเฉ่า

{ เ มื อ ง ตุ น ห ว ง }













【ย่านการค้าเฟิ่นเฉ่า】 
ตั้งอยู่ในชุมชนที่คึกคักที่สุดของเมืองตุนหวง สถานภานิชย์ชั้นแนวหน้าของเมืองทะเลทราย
ไม่ว่าท่านกำลังมองหาวัตถุล้ำค่า หรืออาหารเสบียงยามเดินทางก็ล้วนมีอยุ่ครบครัน
ขอเชิญต่อรองราคาและตามหาสินค้าถูกใจ ที่นี่ท่านอาจได้ทั้งเพื่อนรวมทางและพาหนะสุดแกร่ง
อย่ามัวห่วงถึงอนาคตที่ยังมาไม่ถึงเมื่อต้องออกเดินทางในทะเลทราย
เชิญสุขสำราญให้เต็มที่และดื่มด่ำไปกับวัฒธณะธรรมอันหลากหลายได้ที่นี่ 'ย่านการค้าเฟิ่นเฉ่า'




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-6-17 00:30:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-5-20 21:12


Story 194


     เท้าทั้งสองข้างยังคงย้ำเดินไปตามถนนที่แห้งและเต็มไปด้วยเศษฝุ่นทราย บริเวณรอบล้วนแล้วแต่เป็นกำแพงของอาคารบ้านเรือนสูงอีกทั้งด้านบนยังมีผ้าบางๆนำมาขึงไว้สำหรับให้ร่มเงา ร่างบางของจางฝุที่มีฮุ่ยจือเกาะไหล่ตามมาด้วยนั้นเดินตรงเข้าไปเรื่องก่อนที่สายตาของจางฝูจะเหลือบไปเห็นกลุ่มเด็กกลุ่มหนึ่งที่กำลังไล่เล่นจับกันอยู่อยู่ในตรอกๆเล็กทางซ้ายมือจึงตัดสินใจลองเดินเข้าไปถามดู


    “เออ หนูจ๊ะ พี่สาวรบกวนเวลาพวกเจ้าสักครูได้หรือไม่”จางฝูเอ่ยขึ้นพร้อมกับเหล่าเด็กๆที่พากันหยุดเล่นแล้วหันมามองเธอพร้อมกับเดินรวมกลุ่มเข้ามาหาจางฝู ดูท่าแล้วเด็กๆพวกนี้คงเป็ลูกชาวบ้านในระแวกใกล้ๆนี่มาวิ่งเล่นกันสินะ


     “พี่สาวมีอะไรหรอเจ้าคะ”เด็กสาวคนหนึ่งเอ่ยยถามขึ้นมาพร้อมกับเอียงศีรษะเล็กน้อยอย่างน่าเอ็นดู


    “เอ่อ เมื่อกี่ได้วิ่งผ่านโรงเตี้ยมแล้วได้ร้องเพลงอะไรรึเปล่าจ๊ะ”จางฝูเหยียดยิ้มหวามมองพวกเด็กๆตรงหน้าที่หันไปมองหน้ากันอย่างถามไถ่ว่าตอนที่วิ่งไล่กันเมื่อครู่ได้ร้องเพลงอะไรบ้าง


      “เพลงอะไรรึขอรับพี่สาว”เด็กชายอีกคนที่อยู่ทางด้านขวามือของจางฝูเอ่ยขึ้นแล้วมองจ้องมายังเธอ


      “ก็เพลงที่ร้องว่า ตระกูลขุนศึกสามรุ่น ขับขานตำนานควบอาชาพิชิตทุ่งหญ้า หนึ่งดรุณีดินแดนไกลโพ้น หนึ่งบุรุษองอาจดั่งมังกรขาว  ยอดเขาสูงตะหง่านบนแดนจักรพรรดิ” จางฝูร้องเพลงในประโยคที่เธอได้ยินขึ้นให้เกับพวกเด็กๆนั้นฟังก่อนที่พวกเด็กๆนั้นจะหันมองหน้ากันไปมาภายในกลุ่มก่อนที่เด็กชายคนเดิมจะส่ายหน้าเบาๆให้กับเธอ


      “พวกข้าไม่ได้ร้องเพลงนี้แล้วก็ ไม่เคยได้ยินเพลงนี้ด้วยขอรับ ที่พวกข้าร้องเมื่อกี้เป็นอีกเพลงขอรับ” กล่าวจบเด็กชายนั้นก็ร้องเพลงที่พวกเขานั้นร้องกับเมื่อครู่ขึ้นมาให้จางฝูฟัง


       ดวงจันทร์ทอแสงเหนือนครฉางอัน
จัดสำรับรอพร้อมครัน
ลมวสันต์ผันไปไม่ขาดสาย
โอ้...เมื่อใดปราบไพรีได้ราบคาบ
อีกนานเท่าใดญาติมิตรจะพร้อมหน้า

ดวงจันทร์จรัสแสงเหนือฉีเหลียงซาน
ทหารกล้าฝากชีพไว้บนอาน
ลมพัดผ่านมายาวไกลนับหมื่นลี้
หอบความภักดีถึงมาตุภูมิ

ชนเมืองเถื่อนจับจ้องแดนชิงไห่
ขุนชนะชัยรุดถึงเขาไป๋เติง
ตีกระเจิงกลยุทธ์สุดแยบคาย
เสียงรถศึกเคลื่อนไปดังกึกก้อง
แม่ทัพหาญเป็นหนึ่งไม่มีสอง
สมรภูมิเลือดไหลนองดั่งธารา
เชิดชูแคว้น ปกป้องแดน เพื่อเราผอง

ขุนแกล้วกล้ากรำศึกแต่วัยเยาว์
พิชิตเผ่าลำน้ำเลือดกระดูกขาว
ปราบชงหนูพิทักษ์แคว้นแดนเกรียงไกร
แล้วเหตุใดท่านผู้กล้าไม่หวนคืน

   ในท่อนสุดท้ายพวกเด็กๆก็ร้องแล้วเน้นเสียงหนักออกมาพร้อมๆก่อนก่อนที่ต่างคนจะต่างหัวเราะแล้วก็พากันไปเล่นเป็นชวี่ปิ้งวิ่งไล่จับชงหนูกันต่อในทันที่ปล่อยให้จางฝูนั้นยืนค้างมองเหล่าเด็กๆพวกนั้นด้วยสายตางุนงง จะเป็นไปได้อย่างไรในเมื่อตอนที่เธออยู่ในโรงเตี้ยมเธอได้ยินเสียงเพลงนั้นจริงๆ แต่ทำไมเด็กพวกนี้ถึงบอกว่าไม่ได้ร้องแล้วก็ไม่รู้จักได้ละ


     จางฝูยังคงยืนมองเด็กๆกลุ่มนั้นเล่นวิ่งไล่จับกันต่อไปเรื่อยๆ ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่จางฝูยังคงยืนเหม่อมองเด็กกลุ่มมนั้นเล่นวิ่งไล่จับกันไปมาจนเมื่อเสียงของเด็กกลุ่มนั้นเงียบลงพร้อมกับทุกคนที่วิ่งตรงมาหาเธอ


      "พี่สาวพวกเราไปก่อนนะเจ้าคะ”เด็กสาวคนหนึ่งเอ่ยก่อนที่กลุ่มเด็กนั้นจะพากันแยก้ายกันกลับบ้านซึ่งตัวของเธอเองก้ควรที่จะกลับไปที่โรงเตี้ยมได้แล้ว ส่วงเรื่องเพลงที่เธอได้ อาจเป็นเพราะเธอหลอนไปอีกก็เป็นไร


      “กลับโรงเตี้ยมกันเธอฮุ่นจือ ป่านนี้ซินอี๋กับเจี๋ยเฟยคงเป็นห่วงแย่แล้วละ”


     ในขณะที่จางฝูกำลังจะหมุนตัวกลับนั้นเอง พลันเสียงของเพลงที่เธอได้ยินตอนอยู่ในโรงเตี้ยมก็ดังขึ้นมาอีกครั้งแต่ในครั้งนี้มันกลับดังมาจากทางฝั่งทิศใต้จากตรงทีที่เธอกำลังยืนอยู่ในตอนนี้


    ‘ ตระกูลขุนศึกสามรุ่น
ขับขานตำนานควบอาชาพิชิตทุ่งหญ้า
หนึ่งดรุณีดินแดนไกลโพ้น
หนึ่งบุรุษองอาจดั่งมังกรขาว
  ยอดเขาสูงตะหง่านบนแดนจักรพรรดิ’

     “ได้ยินอีกแล้ว”จางฝูเอ่ยพึมพัมขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองฮุ่ยจื่อที่เกาะอยู่บนไหล่ตนพรางเอียงหัวมองมาทางเธอ “เจ้ากลับไปที่โรงเตี้ยมก่อนฮุ่ยจือ”


      ฮูกก(ก็ได้) ฮุ่ยจือร้องตอบรับคำสั่งของผู้เป็นนายก่อนจะกางปีกโผบินกลับไปยังโงเตี้ยม ส่วนจางฝูนั้นก็หันมองไปทางทิศที่เสียงเพลงนั้นยังคงดังวนซ้ำไปมา ก่อนที่เธอจะตัดสินใจออกเดิินไปตามทิศทางที่เสียงเพลงดังขึ้นมา ในครั้งนี้เะอแน่ใจว่ามันไม่ใช่ภาพหลอนแบบในคราวเมื่อตอนอยู่ที่โอเอซิสแน่แท้ คนที่ขับร้องบทเพลงนั้นคือใคร แล้วบทเพลงนั้นคืออะไรเธอต้องรู้ให้ได้


     ร่างบางออกวิ่งตามไปทางทิศที่เสียงดังลอยมาทัน ร่างในชุดสีเขียวอ่อนนั้นวิ่งวนลัดเลาะไปตามตรอกซอกซอยมากมายภายในด่านตุนหวงซึ่งเธอเองก็ไม่เข้าใจว่าในด่านนี้มันมีตรอกซอกซอยอะไรเยอะขนาดนี้เลยหรือ แต่เธอก็ทิ้งความสนใจเรื่อซอยต่างนั้นไปและมุ่งไปตามเส้นทางที่เสียงนั้นลอยมาหากเเต่เมื่อใดที่เธอรู้สึกว่าเข้าใกล้เสียงเพลงนั้นมันก็ยิ่งจะลอยห่างเธอไปเรื่อยๆ เมื่อกับเธอกำลังวิ่งไล่ตามจับบางอย่างอยู่อย่างนั้น บางอย่างที่เธอไม่รู้ว่าคืออะไร หรือไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน






โดนทิ้งในหุบเขา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x1
x2
x1
x1
x100
x2
x1
x8
x3
x1
x2
x1
x50
x3
x1
x5
x8
x2
x12
x20
x3
x2
x1
x2
x8
x4
x10
x2
x1
x2
x2
x4
x2
x2
x12
x60
x3
x12
x10
x7
x60
x24
x8
x1
x2
x3
x5
x310
x50
x11
x13
x10
x3
x250
x1
x3
x10
x8
x16
x10
x40
x1
x10
x43
x2
x77
x1
x1
x2
x1
x100
x3
x49
x1
x2020
x2
x100
x6
x8
x30
x10
x6
x4
x24
x4
x10
x31
x5
x5
x4
x4
x1
x4
x180
x80
x30
x30
x250
x110
x6
x4
x63
x13
x24
x360
x2
x500
x360
x100
x1
x140
x70
x177
x800
x2
x25
x80
x40
x50
x570
x246
x3
x11
x8
x160
x1
x400
x3
x18
x1
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x35
x600
x399
x88
x9
x399
x1200
x75
x10
x56
x591
x5
x1
x1
x400
x1263
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x20
x54
x28
x4
x250
x19
x540
x107
x60
x390
x100
x800
x6
x320
x827
x190
x16
x200
x30
x650
x1
x1
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x101
x7
x7
x30
x390
x74
x1
x16
x1826
x3
x2
x1995
x2670
x1623
x8
x7
x12
x140
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x4
x9
x186
x290
x130
x3
x30
x30
x2
x40
x8
x801
x510
x1500
x132
x278
x481
x440
x620
x530
x470
x144
x275
x606
x46
x111
x532
x1270
x1
x23
x736
x5
x542
x162
x426
x293
x520
x1556
x147
x117
x834
x564
x6
x2
x848
x978
x450
x175
x9999
x1914
x500
x325
x33
x26
x17
x69
x24
x409
x1082
x8
x1864
x960
x440
x1
x4
x70
x1
x9
x213
x282
x910
x5500
x123
x11
x290
x596
x144
x4700
x8
x577
x730
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x52
x1
x141
x2
x1800
x632
x2204
x882
x258
x430
x115
x15
x141
x282
x7
x43
x3
x4
x7
x259
x5
x10
x18
x4
x192
x363
x500
x2
x54
x721
x14
x258
x200
x6812
x702
x410
x8
x58
x2
x6
x1546
x2222
x690
x648
x219
x342
x384
x379
x4
x30
x17
x678
x8
x1499
x9
x1898
x318
x1108
x1324
x1108
x2530
x667
x221
x134
x213
x795
x1634
x907
x92
x174
x229
x1006
x608
x145
x161
x7
x312
x337
x769
x460
x1297
x780
x203
x2122
x2318
x707
x40
x1060
x805
x20
x480
x1395
x152
x248
x1440
x8160
x1960
x1480
x30
x30
x41
x81
x707
x1
โพสต์ 2018-6-17 01:09:34 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-5-20 21:09



     จางฝูและเพื่อนร่วมทางอีกสองคนอันได้แก่ซินอี๋และเจี๋ยเฟย พากันเดินเที่ยวซื้อของกันไปตามท้องถนนในย่านการค้าของด่านตุนหวงโดยหลังจากที่พวกเธอนั้นผ่านด่านตรวจกันเข้ามาได้แล้วก็ตกลงกันว่าจะเดินหาซื้อของทานเล่นกันในบริเวณย่านการค้าเเละเพื่อเป็นการพาซินอี๋นนั้ไปเปิดหูเปิดตาก่อนที่จะพาเจ้าตัวนั้นไปยังดินอแดนฮั่นของจริงเพื่อไม่ให้นางเกิดไปตกใจอะไรแปลกในฮั่นอาทิเนื้อสุนัขย่างอะไรทำนองนี้ละนะ


     “แม่นางจางผลไม้นี่สดแล้วก็อร่อยมาก”ซินอี๋เอ่ยถามพร้อมกับชี้ไปผลแตงโมในแผงที่แม่ค้านั่นยื่นมาให้ซินอี๋ชิม ซึ่งท่าทางของซินอี๋ในย่ามนี้ชช่างเหมือนกับเด้กน้อยที่ถึงออกมาเจอโลกกว้างก็ไม่ปานซึ่งจางฝูกับเจี๋ยเฟยที่ได้เห็นท่าทางอีกด้านของคนที่ชอบปั้นหน้านิ่งอย่างซินอี๋ก็อดยิ้มตามไม่ได้


      “เจ้าชอบก็ซื้อไปก็ได้ค่อยเอาไปกินต่อที่โรงเตี้ยม”จางฝูเอยก่อนที่จะมองซินอี๋ที่หันไปเอ่ยปากขอซื้อผลแต่โมนั้นกับแม่ค้าทันทีก่อนที่ทั้งสามนั้นจะพากันออกเดินเลือกซื้อของใช้ที่จำเป็นกันต่ออย่างสนุกสนาน อีกทั้งวันนี้ยังเป็นวันที่อากาศค่อยข้างดีและมีเมฆมากทำให้การเดินเที่ยวของทั้งสองสตรีและหนึ่งหนุ่มนั้นไม่ได้สร้างความลำบากแก่ร่างการเท่าใดนักโดยที่เจี๋ยเฟยนั้นถือโอกาสอาสาเป็นคนคอยแบกข้ามของที่สตรีทั้งสองเป็นผู้ซื้อมาอย่างไม่เกี่ยงงาน


      “ข้าว่าเส้นนี้ดูเหมาะกับเจ้านะ”จางฝูเอ่พร้อมกับหยิบเอากำไลข้อมือสองอันมาเทียบที่แขนของซินอี๋ก่อนจะยกกำไลข้อมือหินยกสีเข้มขึ้นมาก่อจะวางอีกอันลงบนแผง


     “แม่นางชช่างตาดี นี่เป็นกำไรหยกเนื้อดีมาก อีกทั้งยังมีสีเขียวเข้มสวยราวมรกต และเมื่อแม่นางสักเกตุดีๆที่ข้างในกำไลหยกนี้จะมีลายสีขาวจางเหมือนรูปหมาป่ากำลังวิ่งอยู่ด้วยนะเเม่นาง”พ่อค้าเอ่ยชี้เเจงรายละเอียงของสินค้าตนวึ่งเมื่อจางฝูลองพลิกกำไลหยกมองเข้าไปด้านในก็พบกับลายหมาป่าสีขาวแบบนี้พ่อค้าได้เอ่ยไปอย่างเหมือนเปี๊ยบแล้วจึงค่อยยื่นให้ซินอี๋กับกับเจี๋ยเฟยดู


      “มีจริงด้วย”เจี๋ยเอ่ยรอยขึ้นมาแล้วมองดูลายหมาป่านั้นอย่างตื่นเต้น


      “หากแม่นางสนใจข้าคิดราคาเพียงแค่ห้าชั่งเท่านั้น”


      “ห้าชั่ง ไม่เเพงไปหรอสำหรับกำไลเนี้ย” จางฝูเอ่ยขึ้นมาก่อนจะชูกำไลราคาห้าชั่งในมือแล้วโบกไปมาต่อหน้าพ่อค้า


      “แม่นางนี้เป็นหยกเนื้อดี อีกทั้งยังมีลายงดงาม ราคาเท่านี้นับว่าถูกแล้ว”พ่อค้ายังคงเอ่ยยืนราคาต่อไปอย่างไม่หยุดหยัง ทางซินอี๋เองก็ดึงชายเสื้อจางฝูเอาไว้พรางส่ายหัวเล็กน้อยเป็นการปฏิเสธว่าไม่ต้องเอากำไลวงนี้ก็ได้ วงอื่นสวยๆก็มี


    “พวกเจ้าสองคนถอยแล้วอยู่เงียบๆเลย”จางฝูเอ่ยแล้วยืนกอดอกมองหน้าพ่อค้าก่อนจะชูกำไลหยกขึ้นมา “เจ้าบอกว่านี่ห้าชั่ง แต่ว่าข้าดูแล้วมันก้แค่หยกธรรมดาที่สีเข้มกว่า อีกอย่างนี้ของจริงรึป่าวก็ไม่รู้ เผลอๆอาจเอาสีวาดเอาก็ได้ ใส่ๆไปลายหายอย่างงี้จะให้ข้าแน่ใจได้อย่างไรว่าเป็นของจริง"


    “แม่นางไม่รู้อะไร นี่เป็นของจริงแท้แน่นอนข้า”


     “ของจริงแล้วอย่างไร หยกนี้ก็ไม่ได้เนื้อละเอียดอะไรมากมาย อยู่ในเกรดกลางๆเท่านั้น เจ้าบอกสองชั่งข้าเคยเห็นหยกราคาหนึ่งชั่งยังเนื้อดีกว่าหยกเจ้าอีก อีกอย่างกำไลนี้ก็ไม่ได้ทำหนาแต่เน้นบางใส่ไม่นานก็แตก จะบอกว่าแพ้เพราะเนื้อของหยกคงไม่ใช่กระมัง”จางฝูเอ่ยก่อนจะเหยียดยิ้มมองหน้าพ่อข้าที่หน้าซี้ดลงไปเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ


    “งั้นข้าขายให้แม่นางแค่วสี่ชั่งก็ได้”


     “สามชั่ง”


      “สี่ชั่งเถอะขอรับ”


      “สองชั่ง”


       “เห็นแก่ข้าเถอะขอรับ”


      หนึ่งชั่ง”


       “หนึ่ง หนึ่งก็ได้ขอรับแม่นาง”


    “หนึ่งชั่งก็ก็ว่ายังแพงอยู่ดีแต่เห็นกับที่เจ้าเป็นพ่อค้าเหมือนพี่ชายข้า ข้าซื้อมันในราคาหนึ่งชั่งก็เเล้วกัน”จางฝูเอ่ยก่อนจะวางเงินหนึ่งชั่งลงบนแผงของพ่อค้าที่บัดนนี้แทบจะล้มพับหน้าซีดเผือดเป็นไก่ต้มค้างคืน ก่อนจะหันไปยิ้มให้สองคนด้านหลังแล้วออกเดินนำ หลังจากที่เดินออกมาพ้นระยะร้านขายเครื่องประดับจางฝูก็หันไปยิ้มให้กับทั้งสองงคนก่อนจะยืนกำไลให้ซินอี๋


     “กำไลนี่ไม่ดีแล้วเจ้าซื้อมาทำไมละแม่นางจาง”ซินอี๋เอ่ยถามอย่างสงสัยแล้วรับเอากำไลมาถือ


     “กำไลนี่ของจริง ของแท้ แล้วก็เนื้อดีมาก เห็นบางๆแต่ด้านในแข็งมากเลยละ” จางฝูหันหลังเดินหน้าต่อไปพร้อมกับเอ่ยออกมาแล้วหันไปซื้อถังหูลู่จากแม่ค้ามาเดินกินไปด้วย


     “เอ๋แล้วที่เจ้าบอกพ่อค้านั้นเล่า” คราวนี้เจี๋ยเฟยเป็นผู้เอ่ยถามขึ้นมาพร้อมกับอีกสองคนที่เดินมาประกบข้างจางฝู


      “ข้าหลอกเข้าเองแหละ แม้ห้าชั่งยังไงมันก็แพงเกินไปอยู่ดี เดินทางต้องใช้เงินก้ต้องรู้จึกต่อราคาเสียบ้างจะได้มีเงินเหลือกินเหลือใช้นะ อิอิอิอิ”กล่าวจบจางฝูก็วิ่งเหยาะผ่านบรรดาแผงขายของตรงไปยังเฟยเทียนที่ยืนรอพวกเธออยู่ที่ด้านหน้าย่านการค้า


      “บางที่ข้าก็ว่านางน่ากลัว”เจี๋ยเฟยเอ่ยขณะที่เดินไปพร้อมกับซินอี๋


      “ข้าก็คิดเหมือนเจ้า”


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +25 ย่อ เหตุผล
LingHao + 25 เชือก

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x1
x2
x1
x1
x100
x2
x1
x8
x3
x1
x2
x1
x50
x3
x1
x5
x8
x2
x12
x20
x3
x2
x1
x2
x8
x4
x10
x2
x1
x2
x2
x4
x2
x2
x12
x60
x3
x12
x10
x7
x60
x24
x8
x1
x2
x3
x5
x310
x50
x11
x13
x10
x3
x250
x1
x3
x10
x8
x16
x10
x40
x1
x10
x43
x2
x77
x1
x1
x2
x1
x100
x3
x49
x1
x2020
x2
x100
x6
x8
x30
x10
x6
x4
x24
x4
x10