ดู: 336|ตอบกลับ: 2

{ แคว้นซูเล่อ } ร้านผ้าไหมหยางเหยี่ยน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-4-11 00:15:53 |โหมดอ่าน
ร้านผ้าไหมหยางเหยี่ยน




ร้านผ้าไหมหยางเหยี่ยน 洋棪

ร้านผ้าหยางเหยี่ยน เป็นร้านผ้าร้านเดียวภายในแคว้นซู่เล่อที่มีวิธีกรรมการถักทอผ้าด้วยวิธีแบบชาวฮั่นโดยตรง
และด้วยฝีมือของชาวฮั่นโดยตรง เส้นไหมทุกเส้นที่นำมาถักทอมาเป็นผืนผ้าล้วนทำด้วยมือและแรงกาย
จนกลายมาเป็นผืนผ้าที่ดูสวยสดงดงามไร้ที่ติ แม้วิธีการถักทอจะมาจากช่างชาวฮั่นโดยตรง
แต่ลวดลายบนพื้นผ้าก็มีการปรับเปลี่ยน ผสมผสานวัฒนธรรมชาวฮั่นและชาวแค้วนซู่เล่อไว้ได้อย่างลงตัวและสวยงาม

'หยาง อี่หลิว'









ประวัติของร้าน


ร้านผ้าหยางเหยี่ยนถูกก่อตั้งโดย 'หยาง อี่หลิว' ซึ่งเป็นสตรีชาวฮั่นที่ได้ตบแต่งกับสามีชาวซู่เล่อ เมื่อหลายปีมาแล้ว นางหยางมีพรสวรรค์ด้านการทอผ้าและเย็บเสื้อผ้า เมื่อคราวอาศัยอยู่กับสามีก็มักจะตัดเย็บชุดให้ผู้เป็นสามีได้สวมใส่ ชาวบ้านในระแวกใกล้ๆได้พบเห็นต่างก็ชื่นชอบในฝีมือของนางหยาง นางจึงเกิดความคิดที่จะเปิดร้านตัดเย็บผ้าเป็นกิจการ และช่วยผู้เป็นสามีหารายได้เสริม เริ่มจากครั้งแรก นางเพียงับจากตัดชุดเพียงเท่านนั้น นานไปก็ชุดที่นางตัดก็เริ่มกลายเป็นที่นิยมของชาวบ้านระแวกใกล้ รายการสั่งตัดเย็บชุดเริ่มมีมากขึ้นจนนางหยางเริ่มทำไม่ทัน

จนบางครั้งจำต้องตัดใจตัดรายการสั่งตัดเย็บออกไปบ้าง นานๆเข้าบ่อยๆเข้า ชาวบ้านที่ไม่ได้รับชุดตามที่สั่งก็เริ่ม ว่าร้ายนินทาว่านางหยางไร้ซึ่งจิตสำนึก เห็นเงินกำไรดีกว่า เรื่องข่าวนินทาไวราวฝุ่นเมื่อยามถูกลมพัด ไม่นานรายการสั่งตัดเย็บชุดของนางหยางก็เริ่มลดน้อยลง อีกทั้งยังมีร้านผ้ามากมายหลายร้านที่เปิดกิจการทำตามแม้ลวดลายไม่ได้งดงามเท่าแต่ก็จัดทำให้ลูกค้าได้รวดเร็วทันใจ นางหยางรู้สึกท้อใจแต่ก็ไม่ได้ตัดใจเรื่องการเปิดร้านผ้าของตัวเอง ยังคงทอผ้า เย็บชุดต่อไปด้วยใจรัก แม้จะไม่มีคนมาซื้อก็ตาม แต่ถึงกระนั้นนางหยางก็ยังมีลูกค้าประจำอยู่นางหนึ่งที่นิยมชมชอบผ้าทอและชุดที่นางหยางเป็นทำอยู่นางหนึ่ง นางเป็นบุตรีคนเล็กของเศรษฐีค้าอัญมณีนายหนึ่งในแคว้น ซึ่งนางมักจะมาจ้างให้นางหยางให้ตัดชุดให้นางใส่อยู่เป็นประจำ

และวันหนึ่งเมื่อฟ้าเห็นใจ นางหยางนั้นกำลังนั่งตัดชุดตามที่บุตรีพ่อค้าอัญมณีจ้างไว้อยู่ จู่ๆก็มีพ่อค้าผ้าจากต่างเเดนนายหนึ่งได้เดินผ่านมาและถูกใจผ้าทอที่นางหยางเป็นผู้ทอไว้เตรียมสำหรับตัดชุด เมื่อเขาได้ลองจับดูเนื้อผ้าก็พบว่าผ้าผืนนี่ทำจากไยไหมซึ่งเมื่อนำมาทอเป็นผ้าแล้วจะดูงดงามยิ่งกว่าผ้าแบบทั่วไป อีกทั้งลวดลายบนผืนผ้ายังแปลกใหม่ ไม่เคยพบเห็นที่ไหน จึงได้ขอซื้อ แต่นางหยางไม่ได้ขายให้เพราะผ้าผืนนี้มีคนจ้องอยู่ก่อนแล้วจึงได้หันไปหยิบผ้าทออีกผืนส่งให้พ่อค้าผ้าดู ลวดลายนั้นก็งดงามไม่ได้ด้วยไปกว่าผืนที่เขาพบเลย จึงได้จ่ายเงินซื้อผ้าของนางหยางที่มีเกือบทั้งหมดก่อนจะจากไป

หลายเดือนผ่านไปพ่อค้าผ้าคนเดิมได้เดินทางกลับมาที่แคว้นซู่เล่ออีกครั้งและยืนข้อเสนอกับนางหยางให้เข้ามาเป็นหุ้นส่วนค้าผ้ากับตน โดยให้เหตุผลกับนางหยางว่าผ้าที่เขาซื้อจากนางหยางไปเมื่อนำไปขายต่อผู้คนล้วนถูกใจ นิยมชมชอบเป็นอันมาก วางขายไม่นานก็ถูกเลือกซื้อไปจนหมด นางหยางเมื่อได้ฟังในคราแรกก็รู้สึกดีใจที่ผู้คนชื่นชอบในผ้าทอของนาง นางลังเลอยู่ครู่หนึ่งเนื่องด้วยว่าเคยประสบกับเหตุการณ์เมื่อครั้งในอดีต จึงขอเวลาพ่อค้าผ้าไตร่ตรองสักคืน ในคืนนั้นนางหยางได้ปรึกษากัับผู้เป็นสามีเรื่องการร่วทหุ้มทำร้านค้าผ้ากับชายพ่อค้า นางหยางรู้สึกกังวลใจและคิดไม่ตก ผู้เป็นสามีเห็นก็ยิ้มออกมาและกุมมือนางหยางไว้พร้อมกับเอ่ยถ่อยคำๆหนึ่งออกมา

‘หากใจเจ้ารัก เหตุใดจึงกลัวความผิดพลาด
โอกาสที่เจ้าจะได้ทำงานที่รักก็มาอยู่ตรงหน้าแล้วไยจักปล่อยมือให้มันหลุดปลิวไป’

เช้าวันต่อมาพ่อค้าผ้ารีบมารอรับคำตอบจากนางหยางตั้งแต่รุ่งสาง เมื่อเห็นนางหยางก็รีบตรงเข้าไปเมื่อรับฟังคำตอบในทันที นางหยางยิ้มและตอบรับคำชวนร่วมกิจการของพ่อค้าผ้า พ่อค้าผ้านั้นดีใจมากและมอบเงินจำนวณหนึ่งที่ได้จากการขายผ้าของนางหยางเพื่อให้นางใช้เป็นทุ่นในการซื้ออุปกรณ์ตกแต่งร้านและจ้างคนช่วย โดยมอบกิจการที่ร้านแห่งนี้ให้นางหยางดูแล โดยเขาจะทำเพียงมารับผ้าจากร้านของนางไปขายต่อที่เมืองอื่นๆโดยแบ่งกำไรที่ได้มากันครึ่งต่อครึ่ง เมื่อมีคนและเครื่องมีที่เพียงพอก็ไม่ใช่เรื่องยากที่นางหยางจะตัดชุดทอผ้าตามรายการที่ได้รับมาได้อย่างครบถ้วน อาศัยเวลาเพียงไม่นานร้านผ้าของนางหยางก็กลับมารุ่งเรื่องเฟื่องฟูอีกครั้งและให้ชื่อร้านผ้าแห่งนี้ว่าหยางเหยี่ยน ซึ่งมีความหมายว่าดอกไม้จากต่างแดน…..






ตัวอย่างลายผ้าของร้าน










ชื่อกิจการ : ร้านผ้าไหมหยางเหยี่ยน
เจ้าของกิจการ : หยาง อี่หลิว
เวลาเปิดบริการ : 9.00-16.00น.
ประเภทร้าน : จำหน่ายผ้าไหม รับซ่อมแซ่ม,ตัดชุดทั่วไป,ชุดสำหรับงานมงคลและอื่นๆ
มีบริการสำหรับส่งนอกพื้นที่แคว้น







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +400 ดีนาเรียส +2000 ชื่อเสียง +300 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 400 + 2000 + 300 + 10

ดูบันทึกคะแนน

ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-11-1 21:28:27
{ วิธีการชื้อสินค้า }
* คนแรกรีโนเวท *
(1) เขียนโรลเพลย์เดินเข้ามาภายในร้าน ก่อนเลือกสินค้าที่เราต้องการ
(2) เขียนโรลเพลย์ซื้อ และ กำกับตัวหนาและขีดเส้นใต้ที่สินค้า ผ้าหยาบ
(3) เขียนโรลเพลย์หากกลับมาใช้บริการอีกรอบให้กรอกแบบฟอร์มแจ้งเถ้าแก่
(4) เขียนโรลอิสระ 10K ซื้อสินค้า
(5) จ่ายเป็นเงินสดเท่านั้น งดเชื่อ เบื่อทวง





** จำหน่ายวันละชุดเท่านั้น **

ผ้ากระสอบ ชุดละ 100 ผืน
ราคาพ่อค้า: 30 ตำลึง
ราคาคนทั่วไป: 40 ตำลึง


ผ้าหยาบ ชุดละ 100 ผืน
ราคาพ่อค้า: 50 ตำลึง
ราคาคนทั่วไป: 60 ตำลึง



←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x5
x5
x5
x18
โพสต์ 2019-1-24 00:50:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ซิงจื่อเดินทางมาที่ร้านขายผ้าไหมหยางเหยี่ยนอีกครั้ง
เขาเคยมาช่วยงานที่ร้านนี้โดยแบ่งส่วนแบ่งจากลูกจ้างคนอื่นๆอีกที
หรือเรียกง่ายๆว่าเป็นผู้ช่วยของผู้ช่วยหรือลูกจ้างของลูกจ้างอีกต่อหนึ่ง
แน่นอนว่าเขาเองก็มีความสามารถในการทอผ้าในระดับพื้นฐานอยู่แล้ว
เพียงแต่เขานั้นไม่ค่อยจะได้พัฒนามันอย่างเป็นจริงเป็นจากเสียเท่าไหร่

เด็กหนุ่มยืนมองที่หน้าร้านก็หวนนึกถึงคืนวันเก่าๆที่เคยทำงานที่นี่
เหล่าคนที่ดูแลเขาใจดีกับเขามากแม้จะเป็นเพียงเด็กกำพร้าก็ตาม
เด็กหลายๆคนอาจจะสร้างปัญหาให้กับแคว้นอยู่บ้าง แต่ถึงกระนั้น
ซิงจื่อได้รับความไว้วางใจอย่างมากในการทำงานรับจ้างชั่วคราวที่นี่
แต่เพราะว่าการทดสอบและการฝึกในระยะหลังเข้มข้นขึ้น
เขาจึงไม่มีเวลาว่างในการมาทำงานพิเศษที่นี่เลย

"อ้าว แกะขาว!!"
เสียงร้องเรียกอย่างยินดีของรุ่นพี่คนหนึ่งดังออกมาจากทางด้านหลังของเด็กหนุ่ม
เหมือนว่าชื่อแกะขาวจะเป็นที่ชื่นชอบมากเสียกว่าชื่อจริงของเขาเสียอีก

"โอ๊ะ! สวัสดีขอรับท่านพี่ โม่อิง"
เด็กหนุ่มหันไปมองรุ่นพี่ของตนในทันที เขาเป็นหนึ่งในคนที่แนะนำให้เขามาทำงานที่นี่
และเขาเองก็ดูแลซิงจื่อเป็นอย่างดีเปรียบเสมือนน้องชายแท้ๆคนนึงเลยเช่นกัน

"ว่าไง! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ! เอาล่ะ ไปข้างในกัน"

โม่อิงใช้มือซ้ายแตะไหล่ของรุ่นน้องเล็กน้อยก่อนที่จะยิ้มออกมา
แม้ไม่ได้พบเจอกันนานแต่พวกเขาก็ไม่มีพิธีรีตรองอะไรมากนักเข้าไปในร้านในทันที

"ว่าแต่วันนี้ที่มามีอะไรหรือ?"
โม่อิงถามอีกฝ่ายขณะเดินไปดูใบรายการและความเรียบร้อยของร้าน
เขาดูมีความชำนาญในการจัดการมากพอควรเลยทีเดียว

"ไม่มีอะไรหรอกขอรับ ข้าแค่มาเดินเล่นเฉยๆน่ะขอรับ แหะๆ"

เด็กหนุ่มยิ้มร่าให้กับรุ่นพี่ก่อนที่เขาจะโดนอีกฝ่ายขยี้ผมบนหัวเบาๆโดยอีกฝ่ายไม่หันมอง

"อ่าๆ งั้นดีเลย วันนี้ช่วยไปแลกเงินให้ข้าทีนะ
เพราะเวรพนักงานในวันนี้พวกเขาพึ่งมายังไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่
แถมวันนี้เถ้าแก่ดันติดธุระในเมืองด้วยคงต้องไหว้วานเจ้าละ"

รุ่นพี่หนุ่มขยี้หัวซิงจื่ออีกสักสองสามทีพร้อมดูใบรายการไป
ก่อนที่จะยื่นให้เด็กหนุ่มผมสีเงินที่ยุ่งเหยิงและหน้าตาบูดบึ้งไปแล้ว
สภาพของคนตรงหน้าทำให้เขาหัวเราะออกมาเบาๆ

"ฮ่ะๆ เอานี่ไปนะ.."

โม่อิงยื่นกล่องไม้ขนาดใหญ่ให้ซิงจื่อที่อยู่ด้านหน้า
ซึ่งซิงจื่อก็รับมาแบบไม่ขัดขืดอะไร

"ไปละนะคร้าบ!"

ซิงจื่อว่าจบก็ออกจากร้านทันที

"อ่า โชคดี กลับมาก่อนเที่ยงด้วยล่ะ!"
เสียงของรุ่นพี่ไล่หลังมาเล็กน้อย

ซิงจื่อได้แต่หันไปพยักหน้าแล้วเดินต่อไป..

@STAFF_Pixiu


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม โพสต์ 2019-1-24 12:29

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 10 + 500 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รถม้าหรูหรา
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เตาถานมู่
ขวานเหยาเจี่ย
หายใจใต้น้ำ
ตาสมุทร
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กุหลาบสีทอง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x5
x8
x6
x100
x2
x18
x40
x30
x35
x12
x10
x40
x40
x40
x40
x40
x5
x6742
x10
x30
x1
x28
x1
x1
x30
x26
x52
x30
x3
x1
x6
x60
x7
x18
x70
x1
x1
x1
x70
x684
x132
x1000
x200
x2280
x1000
x3332
x1379
x269
x300
x70
x394
x12
x102
x130
x298
x29
x57
x4
x20
x40
x90
x111
x1
x1
x30
x105
x3
x29
x1
x7
x7
x50
x1
x4

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-11-24 10:48

ขึ้นไปด้านบน