ดู: 527|ตอบกลับ: 8

{ เมืองอู้หลิง } ย่านการค้าอี้อู อูอูอี้

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-3-31 23:23:58 |โหมดอ่าน

ย่านการค้าอี้อู อูอูอี้




ตลาดเมืองอู๋หลิง เนื่องจากว่าเมืองหลิงนั้นจะติดทางกับปาสู่

เป็นส่วนหนึ่งของจิงโจวและด้านข้างมีเจียงหนาน รวมถึงยังสามารถแยกไปยังเมืองกวนจง

จึงมีเศรษฐกิจการค้า ที่ค่อนข้างดีทีเดียว

ส่วนมากมักมีนักเดินทาง เดินทางมาพักผ่อน และเลือกซื้อของจากที่นี้บ่อยๆ


สินค้าที่สำคัญของตลาดอี้อูนั้นคล้ายกับตลาดในเมืองหลิงหลิงเพียง

แต่จะมีการผสานแบบของทางต้าฮั่นและหนานเยว่เข้ามาด้วย ดูสวยงามแปลกตา


เห็นว่าที่ชื่อย่านการค้าอี้อู อูอูอี้ เพราะว่าผู้เริ่มก่อตั้งสถานที่แห่งนี้เป็นตลาด

หรือย่านการค้านั้นเป็นพ่อค้าที่ลิ้นไก่สั่น ทำให้พูดไม่ชัด เวลาพูดก็พูดอู้อี้ๆ

ทำให้ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าใด แต่เป็นคนน่าเลื่อมใสและนับถือ





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-3-31 23:40:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด



ออกเดินทางสู่เมืองต้าฮั่น : แยกทาง {แฟลชแบ็ค}

          การเดินทางก็ยังคงมีต่อกับกองคาราวานท่านพ่อค้าข้าวอันดับ 1 แห่งฉางอัน และแน่นอนว่าตอนนี้เขาก็ยังคงกระเตงคนที่เขาเก็บมาจากอาณาจักรหนานเยว่แห่งเจ้าโม่อยู่ นึกไม่ถึงเลยว่าจะต้องกระเตงกันมาไกลขนาดนี้...และแน่นอนว่าแต่ละคนก็มีแต่ตัวทะโมนกันเสียอย่างงั้นล่ะ

          กองคาราวานนั้นเดินทางมาจนถึงเขตของเมืองอู๋หลิง และคิดว่าจะหยุดพักกันอยู่ช่วงด้านนอกของเมือง เนื่องจากยังคงมีคนเยอะเฉกเช่นเดิม แต่คราวนี้สถานที่ ที่พวกเขานั้นไปพักด้านหน้านั้นเป็นทุ่งทานตะวันขนาดใหญ่สวยสดงดงาม เด็กๆรวมถึงหญิงสาวที่อยู่ในกองคาราวานนั้นก็พากันชมดอกไม้รวมถึงช่วยกันตั้ง ที่พักแรมกันยังที่นี่

          คนส่วนหนึ่งที่แยกกันออกไปในการทำงานด้านอื่นๆ แต่เราก็ต้องพบเห็นว่าชาย 3 คนที่เคยช่วยเธอมาก่อนนั้นพูดคุยกันด้วยความเคร่งเครียดหลังจากที่พวกเขานั้นเจอนกตัวหนึ่งบินโชว์ก้น..เอ้ย..โฉบร่อนลงมา เป็นนกเหยี่ยวขนาดปานกลางตรงบริเวณขานั้นมีอะไรบางอย่างอยู่

          เมื่อพระชายาหลินเฟยเห็น เธอก็ได้แต่จ้องมองเพราะว่าไม่รู้ว่าควร ที่จะเข้าไปทักทายกันอย่างไรแต่แล้วทั้งสามคนก็เหมือนกับจะตัดสินใจได้ รวมถึง เดินทางเข้าหาพบพ่อค้าคาราวานด้านในกระโจมที่ตั้งเพื่อทำงานของเขาด้วย…

          พระชายาหลินเฟยนั้นไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้เธอยังคงอยู่ในชุดที่มีผ้าปกปิดใบหน้าอยู่ ได้แต่มองน้อยๆ ด้วยความสงสัย ว่าเกิดอะไรกันขึ้น

          และแล้วชายทั้งสามก็ออกมาจากกระโจมรวมถึงรอยยิ้มบางๆของพวกเขาที่มีอยู่ พวกเขาเดินไปเก็บข้าวของก่อนที่จะเดินมาทางพระชายาหลินเฟย เธอนั้นเริ่มเดาออกแล้วล่ะ ว่าชายทั้งสามนั้นจะไปที่ใดกัน

          “พวกท่านจะไปแล้วหรือ?”

          พระชายาหลินเฟยนั้นพูด ก่อนที่จะยิ้มบางๆแม้ว่าจะอยู่ภายใต้ผ้าปกปิดใบหน้าก็ตามที ส่วนหลวนหรงนั้นก็พยักหน้า

          “พวกข้าคงต้องไปแล้วล่ะ แต่ว่าหากแม่นางไม่รังเกียจข้าอยากให้ท่านไปย่านการค้าเมืองอู๋หลิงเป็นเพื่อนพวกข้าหน่อยได้หรือไม่? พวกข้าแค่มีบางอย่างอยากจะให้ท่านน่ะ” พวกเขาพูดอธิบาย ส่วนหญิงสาวก็พยักหน้า ก่อนที่จะเดินตามไป

          เมืองอู๋หลิงนั้นอยู่ในต้าฮั่นเพราะฉะนั้นเธอก็ไม่ต้องคอยระแวงว่าเธอจะเป็นคนแปลกตาเหมือนกับตอนที่เธออยู่เตี๋ยนแล้วล่ะ.. ไม่ว่าจะตลาดที่ใดก็มีแต่ความวุ่นวายและผู้คนเหลือเกินนั้นล่ะนะ? แต่มันก็ช่างมีชีวิตชีวาเหลือเกิน

          เจิ้งหู่นั้นตั้งแต่ที่เดินเข้ามาด้านในย่านการค้านั้นเขาก็หายไปพร้อมกับหลวนหรงปล่อยให้เธอและเจิ้งซื่ออยู่ด้วยกัน และเดินเที่ยวกันเล่นๆ เธอนั้นก็เดินไปโน่นมานี้เรื่อยๆ จนสุดท้ายก็ได้ยินเสียงคนเรียกจากทางด้านหลัง

          นั้นคือเจิ้งหู่และหลวนหรงนั้นเอง

          “แฮ่ะๆ...เอาล่ะ เสร็จแล้ว ช่วยรับสิ่งนี้ไปด้วยนะ ^^” เจิ้งหู่พูดขึ้น เขาส่งปิ่นปักผมสองขาสีทองให้กับเธอ มันอาจจะเหมือนทั่วไป แต่มันทำมาจากทองแท้ และตรงกลางก็มีอัญมณีสีม่วงดอกพวงครามเช่นเดิมกับดวงตาของเธอติดอยู่ …. แต่ว่ามัน..คุ้นๆแปลกๆ

          “อัญมนีตรงนั้นข้านำมันมาจากสร้อยของข้าเอง ข้าอยากให้ท่านรับไว้เพราะว่าท่านได้ช่วยพวกข้าเอาไว้เหมือนกับ อย่างไรตอนนี้ข้าและทุกคนก็ต้องแยกทางกับทางคาราวานแล้ว ก็มีเพียงสิ่งนี้ล่ะ ที่จะบ่งบอกถึงมิตรภาพของเราไว้ ฮ่ะๆ” เจิ้งหู่พูดเขายิ้มเห็นฟัน ส่วนพระชายาหลินเฟยเองก็เช่นกัน เธอนั่นหยิบหอบผ้า(ที่มาจากไหนก็ไม่รู้) ออกมา

          ก่อนที่จะส่งให้กับกลุ่มชายตรงหน้า

          “เมื่อแยกทางกับข้าแล้วค่อยเปิดมันแล้วกันนะ” พระชายาหลินเฟยกล่าว ก่อนที่จะยิ้มหวานให้กับทั้งคู่..และเธอก็เลือกที่จะโบกมือลาพวกเขาก่อน..แล้วจากไป โดยที่ทิ้งสามหนุ่มสามมุมกันไว้ว่า.. WTF นี้มันอะไรกันน

[มอบ หีบ10000ตำลึง ให้แก่ 3 หนุ่มสามมุมตรงนั้น--]
@Admin



แสดงความคิดเห็น

++ส่งมอบ หีบ10000ตำลึง ให้แก่ ไอดี Admin แล้ว++  โพสต์ 2018-3-31 23:42

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +444 ความหิว -14 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 444 -14 + 3

ดูบันทึกคะแนน

1303

กระทู้

4671

โพสต์

71หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19575990
เงินตำลึง
27658
ชื่อเสียง
305069
ความหิว
2483

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
25938
ความชั่ว
8410
ความโหด
54203
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2018-9-16 01:09:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-9-16 01:16



หลิงหลานบุปผาพิศดาร
471
เส้นทางบนสายเขียง
‘เป็นสตรีเดินทางลำพังก็ลำบาก ได้...งั้นข้าจะเป็นบุรุษ!!’
        
        หลังแยกจากบุรุษนิรนามผู้พันผ้ามิดชิด ประหนึ่งหวาดกลัวแสงแดดที่นอกเมืองฮั่นจง หลิงหลานค่อยสำนึกได้แล้วว่าตนควรเพิ่มความระมัดระวังในการเดินทางมากกว่านี้ ฉุกคิดได้ว่าในเมื่อเป็นสตรีแล้วดึงดูดคนพาล นางก็เป็นบุรุษมันซะเลย!! ร่างบางจัดแจงเอาหินไปวางเรียงแทนหลุมศพของโจรทั้งห้าเสร็จแล้วเคลื่อยอาศํยการจดจำ ก่อนนำเสื้อผ้าของหลิงเฮ่ามาเปลี่ยนใส่ เกศาเงินจากที่สยายยาวก็รวบเก็บจนเรียบร้อย… ถึงอย่างนั้นใบหน้านางก็ยังหวานหยดอยู่ดี ‘หนังหน้าข้าออกมาดีเกินไปรึเปล่านะ….’

        ถึงซางหยงเห็นโคลนข้างลำธารค่อนข้างสะอาด นำมาพอกผิวทิ้งไว้กลายเป็นคล้ำขึ้น... ทาหน้ามันซะเลย!!

        ร้านผ้าเมืองเซียงหยางมีขายผ้าแถบเนื้อละเอียด นางเอามารัดพันอกแล้วอึดอัดเป็นบ้า… ด้วยปริมาณล้นทะลักเกินไปปลอมตัวยากเย็นนัก!!

        แกร่วอยู่แต่ในรถม้าจนถึงเมืองเจียงหลิงใช้เวลาสองวันในการไล่ชิม ตระเวณหาร้านชื่อดังและวัตถุดิบท้องถิ่น บางครั้งโชคดีเหล่าแม่ค้าและผู้เฒ่าผู้แก่ยังช่วยแนะนำกลเม็ดคู่ครัว นางอยากลองฝีมือฝึกฝนทว่าไร้เวทีให้แสดง ‘ถ้ามีแข่งขันทำอาหารบ้างก็ดีน่ะสิ… ได้เปิดหูเปิดตาพร้อมกับท้องอิ่ม...’ หญิงสาวยังไปไม่ถึงเจียงหนานสักที การหยุดพักยังเมืองอู้หลิงดูเหมือนจะเป็นความคิดที่ไม่เลว

        ย่านการค้าของเมืองอู้หลิง… แปลกตากว่าถนนการค้าทั่วไปในภูมิภาคจิงโจว ด้วยผสานวัฒธณธรรมของฮั่นและหมินเยว่ไว้ เครื่องจักสานมีอยุ่มากมายพอกับอาหารประเภทปลาและกุ้งแม่น้ำ บันทึกของเสิ่นหลิงเฮ่าเองก็แทบไม่มีพูดถึงเมืองในแถบนี้ ‘แปลก… ไม่ใช่ว่าเขาเป็นกวีที่ไปทุกที่หรอกหรือ ถิ่นกำเนิดอาหารตระกูลเซียงอย่างฉางซา ที่ท่องเที่ยวอย่างกุ้ยหยางทำไมถึงเว้นไปไม่มีในบันทึกล่ะ?’ จะว่าคนผู้นั้นไม่เคยมาแถวนี้ แต่ในบันทึกมีแค่เมืองหลิงหลิง…

        ช่างเถอะ... ตรงไหนไม่มีนางช่วยเขาบึนทึกตรวจสอบก็ได้นี่นา



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -23 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -23 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
แหวนฮวาปี่เหยา
ชุดฮุ่ยหวางเวิงจู
ลูกกวางเงินไป๋จั๋ว
รูปปั้นเทพีวีนัส
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x7
x26
x13
x2
x39
x37
x38
x18
x1060
x65
x16
x136
x1
x1
x2
x3
x63
x1
x15
x2
x85
x33
x888
x1
x1
x17
x2
x2
x2
x16
x1
x1
x11
x160
x70
x1
x30
x2
x5
x89
x2
x4
x3
x62
x348
x6
x11
x6
x20
x15
x46
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x28
x1
x2
x1
x3
x1
x1
x3
x1
x52
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x3
x7
x3
x310
x100
x100
x110
x125
x160
x161
x24
x32
x98
x125
x610
x240
x8
x120
x1
x7
x5
x20
x1657
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x41
x41
x26
x960
x740
x2203
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x903
x27
x39
x15
x100
x9
x18
x333
x1895
x261
x2025
x1305
x323
x2260
x2
x8100
x363
x89
x103
x8
x75
x146
x3275
x129
x305
x392
x2751
x2039
x20
x1670
x8
x503
x1756
x9
x1
x28
x4865
x2476
x11
x62
x7299
x51
x9999
x1805
x48
x3
x164
x15
x1043
x1
x1
x2805
x2
x1
x2425
x14
x33
x27
x681
x470
x581
x30
x156
x376
x38
x53
x6
x1180
x1502
x8209
x967
x200
x590
x200
x54
x53
x2365
x1
x1850
x2879
x5715
x672
x273
x7290
x9999
x563
x51
x90
x4275
x24
x15
x67
x179
x1000
x14
x3823
x2985
x1242
x1413
x9999
x2466
x3060
x2193
x1880
x2540
x105
x9999
x485
x1103
x129
x30
x8288
x2225
x3838
x1804
x146
x2795
x4388
x3997
x2005
x3703
x1642
x524
x2126
x518
x224
x1198
x327
x3
x24
x9
x1490
x78
x50
x4956
x840
x2
x730
x9999
x2611
x2
x35
x2139
x3548
x7097
x409
x6983
x4370
x543
x885
x1784
x637
x10
x1010
x2629
x2940
x687
x96
x3
x20
x25
x25
x32
x9
x8298
x9436
x1807
x9999
x199
x24
x8807
x20
x5805
x22
x8
x1369
x259
x24
x9
x99
x31
x9
x841
x3805
x8
x30
x207
x870
x86
x2607
x2108
x126
x18
x1437
x2578
x2353
x3
x283
x3676
x2540
x333
x7884
x513
x396
x3940
x5152
x9999
x10
x2266
x2447
x5805
x7800
x3380
x1341
x26
x3330
x905
x70
x328
x141
x2816
x2114
x9999
x41
x4355
x9999
x9999
x9999
x3155
x1929
x107
x3200
x8
x3696
x38
x3223
x4019
x755
x1
x756
x1514
x531
x951
x5135
x2254
x4677
x5004
x9999
x5756
x9999
x3109
x2223
x2034
x3256
x4204
x2422
x558
x61
x1
x25
x1929
x4265
x713
x1
x4547
x6527
x67
x9999
x674
x1393
x1065
x6468
x103
x3477
x865
x450
x102
x825
x275
x8
x181
x27
x9999
x1123
x2060
x3334
x195
x663
x454
x104
x1201
x1292
x9999
x3540
x1482
x1230
x889
x223
x9999
x1720
x9999
x129
x713
x2427
x2

1303

กระทู้

4671

โพสต์

71หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19575990
เงินตำลึง
27658
ชื่อเสียง
305069
ความหิว
2483

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
25938
ความชั่ว
8410
ความโหด
54203
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2018-9-16 02:07:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด

หนทางบนสายเขียง

472
{ เส้นทางอาชีพ 1 }
จะทำครัวก็ต้องมีใบอนุญาตหรอ

        หลังได้รับการแนะนำเส้นทางอาชีพจากบุคคลลึกลับ ว่าหากนางอยากเป็นแม่ครัวละก็ ลำพังอาศัยทำอาหารไม่มีทางพออยุ่พอกินได้หรอก จะให้ดีคือรุ้จักแหล่งวัตถุดิบสร้างกิจการของตนขึ้นมา เรียนรุ้กันตั้งแต่ขั้นแรก ก้าวสู่หนทางสร้างโรงเตี้ยมหรือเหลาภัตตาคารชื่อดังไปเลย!! ‘จงอย่าเพ้อฝันกับตำนาน จงเป็นตำนานด้วยตัวเจ้าเอง!!’ ชายลึกลับผู้ดอยหมั่นโถวในจานนางพูดทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนวิ่งจากไป

        หลิงหลานเสมือนพึ่งรุ้แจ้ง ใช่แล้ว!! จะไปเป้นลูกจ้างเขาตลอดมันก็ใช่ที นางเป็นนายตัวเองเปิดกิจการเองก็ได้นี่นา… แค่ไม่อยากพึ่งพาหลิงเฮ่ามากเกินไป ลำพังตอนนี้การมีอยุ่ของนางก็ลำบากนักกวีผู้ไม่เคยพบหน้าแต่แยกกันไม่ขาดผู้นั้นมากแล้ว…

        “เขาคนนั้นบอกว่าสมาคมการค้าสินะ…. อื้ม” เพราะเหตุนี้สตรีร่างบางผู้ยังอยุ่ในชุดบุรุษก็ก้าวเข้าไปสมาคมการค้าเมืองที่ใกล้สุด ก่อนส่งใบสมัครแล้วเขียนชื่อตนเองลงไปด้วยความมาดมั่น…

        ‘รอเถ้าแก่ใหญ่ติดต่อไปนะขอรับ ท่านยังเดินเล่นอยู่ในเมืองนี้ก่อนเถอะ’

        เพราะผู้ดูแลกล่าวเช่นนั้น… แม่หญฺงหลิงหลานหน้ามนคนว่างงานก็เลยไปจับจองร้านน้ำยาแถวย่านการค้า สั่งชาหลงจิ่งมาจิบพลาง ฟังดนตรีไปพลางเมล็ดแตงคั่วห่อหนึ่งแทะไปเกินครึ่ง สักพักก็มีบุรุษผมขาวใบหน้าค่อนไปทางหวานเข้ามาถามกับหญิงสาวด้วยน้ำเสียงราวกับร้องเพลง “เจ้า...คนที่มาสมัครสมาคมการค้าใช่หรือไม่? ใช่แน่ล่ะ...ข้าจำได้ว่าเห็น”
        “เจ้าค่ะ เอ้ย! ขอรับ!!” สรุปเสร็จแล้วเขาจะถามนางเพื่ออันใด..
        “......ช่างเถอะ ข้าดูออกตั้งแต่แรกแล้วว่าเจ้าเป็นสตรี” สำหรับตัวนางในเวทีงิ้วอย่างเขา แยกแยะชายหญิงง่ายเหมือนปอกกล้วย “บุรุษน่ะ… ลำคอไม่เนียนเรียบขนาดนั้นหรอกนะ”
        “แหะๆ เดินทางลำพังก็ต้องระวังตัวเพิ่มขึ้นน่ะเจ้าค่ะ” ปิดไม่มิดแล้วปล่อยเลยตามเลย

        “ข้าหลิวลู่เจินเถ้าแก่ใหญ่แห่งสมาคมการค้าต้าฮั่น ตามชื่อแม่นางหลิงหลานได้สมัครไป ระบุว่าสนใจกิจการเถ้าแก่โรงเตี้ยมใช่หรือไม่? เอาล่ะ…. บอกเสียก่อนนะว่าเส้นทางการค้าน่ะมิได้เรียบง่ายคิดทำเล่นๆ แล้วหวังเฟื่องฟูน่ะถอดใจตอนนี้ก็ยังทัน” บุรุษชุดฟ้าน้ำเงินลงนั่งพลางอธิบายอย่างตรงไปตรงมา เห็นสตรีจำแลงยังคงจ้องมองตนตาแป๋วก็เอ่ยต่อ “จะลองดูงั้นสินะ… สายอาชีพเถ้าแก่ไม่เหมือนพ่อค้าคาราวาน เราเน้นค้าปลีกนั่นคือการรับวัตถุดิบมาจากแหล่งสินค้า เหล่าพ่อค้าต่างแดนอีกทีค่อยมาจัดจำหน่ายด้วยอิงจากราคากลางตลาด”
        “ข้าอยากเป็นแม่ครัวเจ้าค่ะ!!” หลิงหลานตอบอบ่างฉะฉานเมื่อพบว่าที่เขาพูดมาไม่ได้เกี่ยวกันเลย
        “....แต่เจ้าเขียนมาว่าสมัครเป็นเถ้าแก่โรงเตี้ยมนะ” ชายชุดครามตวัดสายตามองจิก “เอาเถอะ มีเหลาสุราและร้านขนมหวานหลายที่ พวกเถ้าแก่ลงมือปรับปรุงรายการอาหารด้วยตนเอง ถ้างั้นตกลงตามนี้...คิดจะเข้าสู่สมาคมการค้า เจ้าต้องได้รับการทดสอบจากข้าก่อนนะแม่นาง”
        ร่างเน่งน้อยยื่นห่อเมล็ดแตงคั่วไปอย่างเผื่อแผ่ “ข้าพร้อมฟังแล้วเจ้าค่ะ”



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -45 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -45 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
แหวนฮวาปี่เหยา
ชุดฮุ่ยหวางเวิงจู
ลูกกวางเงินไป๋จั๋ว
รูปปั้นเทพีวีนัส
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x7
x26
x13
x2
x39
x37
x38
x18
x1060
x65
x16
x136
x1
x1
x2
x3
x63
x1
x15
x2
x85
x33
x888
x1
x1
x17
x2
x2
x2
x16
x1
x1
x11
x160
x70
x1
x30
x2
x5
x89
x2
x4
x3
x62
x348
x6
x11
x6
x20
x15
x46
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x28
x1
x2
x1
x3
x1
x1
x3
x1