ดู: 411|ตอบกลับ: 8

{ เมืองอู้หลิง } ย่านการค้าอี้อู อูอูอี้

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-3-31 23:23:58 |โหมดอ่าน

ย่านการค้าอี้อู อูอูอี้




ตลาดเมืองอู๋หลิง เนื่องจากว่าเมืองหลิงนั้นจะติดทางกับปาสู่

เป็นส่วนหนึ่งของจิงโจวและด้านข้างมีเจียงหนาน รวมถึงยังสามารถแยกไปยังเมืองกวนจง

จึงมีเศรษฐกิจการค้า ที่ค่อนข้างดีทีเดียว

ส่วนมากมักมีนักเดินทาง เดินทางมาพักผ่อน และเลือกซื้อของจากที่นี้บ่อยๆ


สินค้าที่สำคัญของตลาดอี้อูนั้นคล้ายกับตลาดในเมืองหลิงหลิงเพียง

แต่จะมีการผสานแบบของทางต้าฮั่นและหนานเยว่เข้ามาด้วย ดูสวยงามแปลกตา


เห็นว่าที่ชื่อย่านการค้าอี้อู อูอูอี้ เพราะว่าผู้เริ่มก่อตั้งสถานที่แห่งนี้เป็นตลาด

หรือย่านการค้านั้นเป็นพ่อค้าที่ลิ้นไก่สั่น ทำให้พูดไม่ชัด เวลาพูดก็พูดอู้อี้ๆ

ทำให้ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าใด แต่เป็นคนน่าเลื่อมใสและนับถือ





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-3-31 23:40:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด



ออกเดินทางสู่เมืองต้าฮั่น : แยกทาง {แฟลชแบ็ค}

          การเดินทางก็ยังคงมีต่อกับกองคาราวานท่านพ่อค้าข้าวอันดับ 1 แห่งฉางอัน และแน่นอนว่าตอนนี้เขาก็ยังคงกระเตงคนที่เขาเก็บมาจากอาณาจักรหนานเยว่แห่งเจ้าโม่อยู่ นึกไม่ถึงเลยว่าจะต้องกระเตงกันมาไกลขนาดนี้...และแน่นอนว่าแต่ละคนก็มีแต่ตัวทะโมนกันเสียอย่างงั้นล่ะ

          กองคาราวานนั้นเดินทางมาจนถึงเขตของเมืองอู๋หลิง และคิดว่าจะหยุดพักกันอยู่ช่วงด้านนอกของเมือง เนื่องจากยังคงมีคนเยอะเฉกเช่นเดิม แต่คราวนี้สถานที่ ที่พวกเขานั้นไปพักด้านหน้านั้นเป็นทุ่งทานตะวันขนาดใหญ่สวยสดงดงาม เด็กๆรวมถึงหญิงสาวที่อยู่ในกองคาราวานนั้นก็พากันชมดอกไม้รวมถึงช่วยกันตั้ง ที่พักแรมกันยังที่นี่

          คนส่วนหนึ่งที่แยกกันออกไปในการทำงานด้านอื่นๆ แต่เราก็ต้องพบเห็นว่าชาย 3 คนที่เคยช่วยเธอมาก่อนนั้นพูดคุยกันด้วยความเคร่งเครียดหลังจากที่พวกเขานั้นเจอนกตัวหนึ่งบินโชว์ก้น..เอ้ย..โฉบร่อนลงมา เป็นนกเหยี่ยวขนาดปานกลางตรงบริเวณขานั้นมีอะไรบางอย่างอยู่

          เมื่อพระชายาหลินเฟยเห็น เธอก็ได้แต่จ้องมองเพราะว่าไม่รู้ว่าควร ที่จะเข้าไปทักทายกันอย่างไรแต่แล้วทั้งสามคนก็เหมือนกับจะตัดสินใจได้ รวมถึง เดินทางเข้าหาพบพ่อค้าคาราวานด้านในกระโจมที่ตั้งเพื่อทำงานของเขาด้วย…

          พระชายาหลินเฟยนั้นไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ตอนนี้เธอยังคงอยู่ในชุดที่มีผ้าปกปิดใบหน้าอยู่ ได้แต่มองน้อยๆ ด้วยความสงสัย ว่าเกิดอะไรกันขึ้น

          และแล้วชายทั้งสามก็ออกมาจากกระโจมรวมถึงรอยยิ้มบางๆของพวกเขาที่มีอยู่ พวกเขาเดินไปเก็บข้าวของก่อนที่จะเดินมาทางพระชายาหลินเฟย เธอนั้นเริ่มเดาออกแล้วล่ะ ว่าชายทั้งสามนั้นจะไปที่ใดกัน

          “พวกท่านจะไปแล้วหรือ?”

          พระชายาหลินเฟยนั้นพูด ก่อนที่จะยิ้มบางๆแม้ว่าจะอยู่ภายใต้ผ้าปกปิดใบหน้าก็ตามที ส่วนหลวนหรงนั้นก็พยักหน้า

          “พวกข้าคงต้องไปแล้วล่ะ แต่ว่าหากแม่นางไม่รังเกียจข้าอยากให้ท่านไปย่านการค้าเมืองอู๋หลิงเป็นเพื่อนพวกข้าหน่อยได้หรือไม่? พวกข้าแค่มีบางอย่างอยากจะให้ท่านน่ะ” พวกเขาพูดอธิบาย ส่วนหญิงสาวก็พยักหน้า ก่อนที่จะเดินตามไป

          เมืองอู๋หลิงนั้นอยู่ในต้าฮั่นเพราะฉะนั้นเธอก็ไม่ต้องคอยระแวงว่าเธอจะเป็นคนแปลกตาเหมือนกับตอนที่เธออยู่เตี๋ยนแล้วล่ะ.. ไม่ว่าจะตลาดที่ใดก็มีแต่ความวุ่นวายและผู้คนเหลือเกินนั้นล่ะนะ? แต่มันก็ช่างมีชีวิตชีวาเหลือเกิน

          เจิ้งหู่นั้นตั้งแต่ที่เดินเข้ามาด้านในย่านการค้านั้นเขาก็หายไปพร้อมกับหลวนหรงปล่อยให้เธอและเจิ้งซื่ออยู่ด้วยกัน และเดินเที่ยวกันเล่นๆ เธอนั้นก็เดินไปโน่นมานี้เรื่อยๆ จนสุดท้ายก็ได้ยินเสียงคนเรียกจากทางด้านหลัง

          นั้นคือเจิ้งหู่และหลวนหรงนั้นเอง

          “แฮ่ะๆ...เอาล่ะ เสร็จแล้ว ช่วยรับสิ่งนี้ไปด้วยนะ ^^” เจิ้งหู่พูดขึ้น เขาส่งปิ่นปักผมสองขาสีทองให้กับเธอ มันอาจจะเหมือนทั่วไป แต่มันทำมาจากทองแท้ และตรงกลางก็มีอัญมณีสีม่วงดอกพวงครามเช่นเดิมกับดวงตาของเธอติดอยู่ …. แต่ว่ามัน..คุ้นๆแปลกๆ

          “อัญมนีตรงนั้นข้านำมันมาจากสร้อยของข้าเอง ข้าอยากให้ท่านรับไว้เพราะว่าท่านได้ช่วยพวกข้าเอาไว้เหมือนกับ อย่างไรตอนนี้ข้าและทุกคนก็ต้องแยกทางกับทางคาราวานแล้ว ก็มีเพียงสิ่งนี้ล่ะ ที่จะบ่งบอกถึงมิตรภาพของเราไว้ ฮ่ะๆ” เจิ้งหู่พูดเขายิ้มเห็นฟัน ส่วนพระชายาหลินเฟยเองก็เช่นกัน เธอนั่นหยิบหอบผ้า(ที่มาจากไหนก็ไม่รู้) ออกมา

          ก่อนที่จะส่งให้กับกลุ่มชายตรงหน้า

          “เมื่อแยกทางกับข้าแล้วค่อยเปิดมันแล้วกันนะ” พระชายาหลินเฟยกล่าว ก่อนที่จะยิ้มหวานให้กับทั้งคู่..และเธอก็เลือกที่จะโบกมือลาพวกเขาก่อน..แล้วจากไป โดยที่ทิ้งสามหนุ่มสามมุมกันไว้ว่า.. WTF นี้มันอะไรกันน

[มอบ หีบ10000ตำลึง ให้แก่ 3 หนุ่มสามมุมตรงนั้น--]
@Admin



แสดงความคิดเห็น

++ส่งมอบ หีบ10000ตำลึง ให้แก่ ไอดี Admin แล้ว++  โพสต์ 2018-3-31 23:42

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +444 ความหิว -14 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 444 -14 + 3

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2

1255

กระทู้

4465

โพสต์

65หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1934845
เงินตำลึง
276615
ชื่อเสียง
279757
ความหิว
1970

ใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
24635
ความชั่ว
8521
ความโหด
52602
ห่านฟ้า
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2018-9-16 01:09:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-9-16 01:16



หลิงหลานบุปผาพิศดาร
471
เส้นทางบนสายเขียง
‘เป็นสตรีเดินทางลำพังก็ลำบาก ได้...งั้นข้าจะเป็นบุรุษ!!’
        
        หลังแยกจากบุรุษนิรนามผู้พันผ้ามิดชิด ประหนึ่งหวาดกลัวแสงแดดที่นอกเมืองฮั่นจง หลิงหลานค่อยสำนึกได้แล้วว่าตนควรเพิ่มความระมัดระวังในการเดินทางมากกว่านี้ ฉุกคิดได้ว่าในเมื่อเป็นสตรีแล้วดึงดูดคนพาล นางก็เป็นบุรุษมันซะเลย!! ร่างบางจัดแจงเอาหินไปวางเรียงแทนหลุมศพของโจรทั้งห้าเสร็จแล้วเคลื่อยอาศํยการจดจำ ก่อนนำเสื้อผ้าของหลิงเฮ่ามาเปลี่ยนใส่ เกศาเงินจากที่สยายยาวก็รวบเก็บจนเรียบร้อย… ถึงอย่างนั้นใบหน้านางก็ยังหวานหยดอยู่ดี ‘หนังหน้าข้าออกมาดีเกินไปรึเปล่านะ….’

        ถึงซางหยงเห็นโคลนข้างลำธารค่อนข้างสะอาด นำมาพอกผิวทิ้งไว้กลายเป็นคล้ำขึ้น... ทาหน้ามันซะเลย!!

        ร้านผ้าเมืองเซียงหยางมีขายผ้าแถบเนื้อละเอียด นางเอามารัดพันอกแล้วอึดอัดเป็นบ้า… ด้วยปริมาณล้นทะลักเกินไปปลอมตัวยากเย็นนัก!!

        แกร่วอยู่แต่ในรถม้าจนถึงเมืองเจียงหลิงใช้เวลาสองวันในการไล่ชิม ตระเวณหาร้านชื่อดังและวัตถุดิบท้องถิ่น บางครั้งโชคดีเหล่าแม่ค้าและผู้เฒ่าผู้แก่ยังช่วยแนะนำกลเม็ดคู่ครัว นางอยากลองฝีมือฝึกฝนทว่าไร้เวทีให้แสดง ‘ถ้ามีแข่งขันทำอาหารบ้างก็ดีน่ะสิ… ได้เปิดหูเปิดตาพร้อมกับท้องอิ่ม...’ หญิงสาวยังไปไม่ถึงเจียงหนานสักที การหยุดพักยังเมืองอู้หลิงดูเหมือนจะเป็นความคิดที่ไม่เลว

        ย่านการค้าของเมืองอู้หลิง… แปลกตากว่าถนนการค้าทั่วไปในภูมิภาคจิงโจว ด้วยผสานวัฒธณธรรมของฮั่นและหมินเยว่ไว้ เครื่องจักสานมีอยุ่มากมายพอกับอาหารประเภทปลาและกุ้งแม่น้ำ บันทึกของเสิ่นหลิงเฮ่าเองก็แทบไม่มีพูดถึงเมืองในแถบนี้ ‘แปลก… ไม่ใช่ว่าเขาเป็นกวีที่ไปทุกที่หรอกหรือ ถิ่นกำเนิดอาหารตระกูลเซียงอย่างฉางซา ที่ท่องเที่ยวอย่างกุ้ยหยางทำไมถึงเว้นไปไม่มีในบันทึกล่ะ?’ จะว่าคนผู้นั้นไม่เคยมาแถวนี้ แต่ในบันทึกมีแค่เมืองหลิงหลิง…

        ช่างเถอะ... ตรงไหนไม่มีนางช่วยเขาบึนทึกตรวจสอบก็ได้นี่นา



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -23 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -23 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดฮุ่ยหวางเวิงจู
ธงจูเทอร์น่า
รูปปั้นเทพีวีนัส
หญ้าเงินคราม
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x89
x1
x4
x3
x5
x1
x6
x20
x6
x3
x2
x20
x15
x84
x3
x2
x3
x2
x3
x60
x13
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x14
x2
x1
x4
x14
x40
x6
x1
x2
x1
x5
x8
x3
x310
x100
x100
x110
x125
x110
x161
x24
x32
x2
x88
x2
x125
x710
x390
x9
x100
x2
x1
x7
x5
x24
x1600
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x700
x1960
x600
x420
x2000
x40
x37
x26
x960
x740
x2231
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x983
x28
x22
x15
x102
x10
x1000
x16
x134
x1892
x174
x2025
x1300
x320
x2305
x3
x8100
x363
x85
x100
x4
x73
x142
x3272
x128
x302
x411
x2743
x2019
x20
x1670
x8
x521
x1803
x5
x301
x1
x28
x2710
x2374
x9
x52
x6552
x50
x9999
x1801
x46
x3
x99
x15
x1040
x1
x1
x2295
x1
x1
x2425
x13
x21
x18
x786
x570
x582
x30
x128
x9
x36
x50
x5
x1180
x1502
x13
x970
x347
x740
x350
x49
x48
x2365
x1
x1850
x2769
x3100
x3917
x132
x306
x252
x4905
x9999
x563
x51
x42
x3419
x22
x16
x53
x181
x69
x1000
x190
x13
x3303
x239
x2900
x447
x1333
x9999
x2466
x2910
x1336
x1820
x2390
x62
x75
x2123
x485
x1102
x129
x30
x6442
x1887
x3806
x1302
x85
x2422
x3621
x3865
x2005
x3618
x1171
x510
x1332
x463
x168
x1000
x283
x3
x24
x6
x1370
x77
x50
x3434
x620
x2
x485
x116
x9999
x2361
x2
x36
x2139
x3353
x5400
x7097
x374
x4619
x4370
x461
x751
x9999
x1759
x549
x10
x1006
x2277
x2940
x519
x92
x2
x19
x25
x25
x32
x9
x4258
x9235
x1807
x9999
x199
x24
x5837
x20
x5805
x19
x8
x941
x256
x25
x9
x101
x31
x8
x789
x3805
x7
x30
x203
x731
x81
x2805
x2122
x110
x16
x1410
x2578
x2400
x3
x280
x3676
x2570
x247
x7899
x509
x391
x3704
x2868
x9999
x11
x2252
x2441
x5805
x7800
x3120
x1241
x24
x2875
x876
x70
x328
x142
x2816
x2114
x9999
x40
x4101
x9999
x9999
x9999
x3255
x1879
x107
x3200
x4
x3696
x34
x3235
x3929
x730
x1
x756
x1546
x645
x951
x4449
x2192
x3445
x5004
x9999
x4213
x9999
x3079
x2084
x1855
x3256
x4179
x3272
x728
x61
x1
x20
x1919
x2629
x713
x1
x4417
x5907
x67
x9999
x673
x1243
x968
x2828
x103
x2957
x565
x516
x100
x825
x258
x8
x157
x35
x9999
x1123
x2070
x2410
x180
x661
x454
x93
x1201
x1059
x9999
x3330
x1163
x1230
x680
x200
x9999
x1501
x9999
x129
x713
x2227
x2

1255

กระทู้

4465

โพสต์

65หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1934845
เงินตำลึง
276615
ชื่อเสียง
279757
ความหิว
1970

ใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
24635
ความชั่ว
8521
ความโหด
52602
ห่านฟ้า
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2018-9-16 02:07:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด

หนทางบนสายเขียง

472
{ เส้นทางอาชีพ 1 }
จะทำครัวก็ต้องมีใบอนุญาตหรอ

        หลังได้รับการแนะนำเส้นทางอาชีพจากบุคคลลึกลับ ว่าหากนางอยากเป็นแม่ครัวละก็ ลำพังอาศัยทำอาหารไม่มีทางพออยุ่พอกินได้หรอก จะให้ดีคือรุ้จักแหล่งวัตถุดิบสร้างกิจการของตนขึ้นมา เรียนรุ้กันตั้งแต่ขั้นแรก ก้าวสู่หนทางสร้างโรงเตี้ยมหรือเหลาภัตตาคารชื่อดังไปเลย!! ‘จงอย่าเพ้อฝันกับตำนาน จงเป็นตำนานด้วยตัวเจ้าเอง!!’ ชายลึกลับผู้ดอยหมั่นโถวในจานนางพูดทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนวิ่งจากไป

        หลิงหลานเสมือนพึ่งรุ้แจ้ง ใช่แล้ว!! จะไปเป้นลูกจ้างเขาตลอดมันก็ใช่ที นางเป็นนายตัวเองเปิดกิจการเองก็ได้นี่นา… แค่ไม่อยากพึ่งพาหลิงเฮ่ามากเกินไป ลำพังตอนนี้การมีอยุ่ของนางก็ลำบากนักกวีผู้ไม่เคยพบหน้าแต่แยกกันไม่ขาดผู้นั้นมากแล้ว…

        “เขาคนนั้นบอกว่าสมาคมการค้าสินะ…. อื้ม” เพราะเหตุนี้สตรีร่างบางผู้ยังอยุ่ในชุดบุรุษก็ก้าวเข้าไปสมาคมการค้าเมืองที่ใกล้สุด ก่อนส่งใบสมัครแล้วเขียนชื่อตนเองลงไปด้วยความมาดมั่น…

        ‘รอเถ้าแก่ใหญ่ติดต่อไปนะขอรับ ท่านยังเดินเล่นอยู่ในเมืองนี้ก่อนเถอะ’

        เพราะผู้ดูแลกล่าวเช่นนั้น… แม่หญฺงหลิงหลานหน้ามนคนว่างงานก็เลยไปจับจองร้านน้ำยาแถวย่านการค้า สั่งชาหลงจิ่งมาจิบพลาง ฟังดนตรีไปพลางเมล็ดแตงคั่วห่อหนึ่งแทะไปเกินครึ่ง สักพักก็มีบุรุษผมขาวใบหน้าค่อนไปทางหวานเข้ามาถามกับหญิงสาวด้วยน้ำเสียงราวกับร้องเพลง “เจ้า...คนที่มาสมัครสมาคมการค้าใช่หรือไม่? ใช่แน่ล่ะ...ข้าจำได้ว่าเห็น”
        “เจ้าค่ะ เอ้ย! ขอรับ!!” สรุปเสร็จแล้วเขาจะถามนางเพื่ออันใด..
        “......ช่างเถอะ ข้าดูออกตั้งแต่แรกแล้วว่าเจ้าเป็นสตรี” สำหรับตัวนางในเวทีงิ้วอย่างเขา แยกแยะชายหญิงง่ายเหมือนปอกกล้วย “บุรุษน่ะ… ลำคอไม่เนียนเรียบขนาดนั้นหรอกนะ”
        “แหะๆ เดินทางลำพังก็ต้องระวังตัวเพิ่มขึ้นน่ะเจ้าค่ะ” ปิดไม่มิดแล้วปล่อยเลยตามเลย

        “ข้าหลิวลู่เจินเถ้าแก่ใหญ่แห่งสมาคมการค้าต้าฮั่น ตามชื่อแม่นางหลิงหลานได้สมัครไป ระบุว่าสนใจกิจการเถ้าแก่โรงเตี้ยมใช่หรือไม่? เอาล่ะ…. บอกเสียก่อนนะว่าเส้นทางการค้าน่ะมิได้เรียบง่ายคิดทำเล่นๆ แล้วหวังเฟื่องฟูน่ะถอดใจตอนนี้ก็ยังทัน” บุรุษชุดฟ้าน้ำเงินลงนั่งพลางอธิบายอย่างตรงไปตรงมา เห็นสตรีจำแลงยังคงจ้องมองตนตาแป๋วก็เอ่ยต่อ “จะลองดูงั้นสินะ… สายอาชีพเถ้าแก่ไม่เหมือนพ่อค้าคาราวาน เราเน้นค้าปลีกนั่นคือการรับวัตถุดิบมาจากแหล่งสินค้า เหล่าพ่อค้าต่างแดนอีกทีค่อยมาจัดจำหน่ายด้วยอิงจากราคากลางตลาด”
        “ข้าอยากเป็นแม่ครัวเจ้าค่ะ!!” หลิงหลานตอบอบ่างฉะฉานเมื่อพบว่าที่เขาพูดมาไม่ได้เกี่ยวกันเลย
        “....แต่เจ้าเขียนมาว่าสมัครเป็นเถ้าแก่โรงเตี้ยมนะ” ชายชุดครามตวัดสายตามองจิก “เอาเถอะ มีเหลาสุราและร้านขนมหวานหลายที่ พวกเถ้าแก่ลงมือปรับปรุงรายการอาหารด้วยตนเอง ถ้างั้นตกลงตามนี้...คิดจะเข้าสู่สมาคมการค้า เจ้าต้องได้รับการทดสอบจากข้าก่อนนะแม่นาง”
        ร่างเน่งน้อยยื่นห่อเมล็ดแตงคั่วไปอย่างเผื่อแผ่ “ข้าพร้อมฟังแล้วเจ้าค่ะ”



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -45 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -45 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดฮุ่ยหวางเวิงจู
ธงจูเทอร์น่า
รูปปั้นเทพีวีนัส
หญ้าเงินคราม
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x89
x1
x4
x3
x5
x1
x6
x20
x6
x3
x2
x20
x15
x84
x3
x2
x3
x2
x3
x60
x13
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x14
x2
x1
x4
x14
x40
x6
x1
x2
x1
x5
x8
x3
x310
x100
x100
x110
x125
x110
x161
x24
x32
x2
x88
x2
x125
x710
x390
x9
x100