ดู: 657|ตอบกลับ: 20

{ ด่านอี้เหมินกวน } โรงหมอจี๋จ้าวหยาง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-3-18 22:15:02 |โหมดอ่าน
โรงหมอจี๋จ้าวหยาง




โรงหมอจี๋จ้าวหยาง โรงหมอเพียงแห่งเดียวที่ตั้งอยู่ในด่านอี้เหมินกวน
 มีขนาดไม่ใหญ่มาแต่ก็มากพอที่จะสามารถ
รองรับผู้คนที่บาดเจ็บระหว่างเดินทางกลางทะเลทรายมาได้
ในเรื่องของตัวยาที่โรงหมอแห่งนี้ใชล้วนเป็นพืชสมุนไพรที่หาเก็บได้จากในทะเลทราย
และบางตัวก็มีการนำเข้ามาจากทั้งในด่านและนอกด่าน
 ซึ่งจะมีมาส่งทุกอาทิตย์จึงไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องสมุนไพรที่ใช้ในการรักษาไม่เพียงพอ 





ชื่อกิจการ : โรงหมอจี๋จ้าวหยาง
เจ้าของกิจการ : จ้าว นูเผิง 
เวลาปิดบริการ : 09.00 - 00.00 น. 
ประเภทร้าน : จำหน่ายสมุนไพร เทียบใบสั่งยา
ให้การรักษาโรคทั่วไป

ประทับตราโดย: แม่ทัพรักษาด่านอี้เหมิน

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +500 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-10-20 20:15:43

การใช้บริการจุดพักม้าของ ไร้สำนัก

หมายเหตุ: ผู้ใช้บริการได้จะต้องผ่านเควส
"ไร้สำนัก - ได้รับตราไร้สำนัก" ที่หุบเขาคนโฉดก่อน


(1) เขียนโรลอิสระแจ้งผู้ดูแลรถม้า
(2) เขียนโรลอิสระตามผู้ดูแลเช็คคิวรถม้า
(3) เขียนโรลอิสระมอบ ป้ายทองสำนัก ให้ ผู้ดูแลจุดพักม้า 3 ป้าย เพื่อยืนยันว่าเป็นชาวไร้สำนัก
(4) เขียนโรลอิสระไปขึ้นรถม้า รอคนรถนำรถออกจากหุบเขาคนโฉด / สถานที่ลับ
(5) เขียนโรลอิสระเดินทางตามอัธยาศัย 15,000 ไบต์
** ลงได้เพียงเฉพาะสถานีเป้าหมายเท่านั้น ไม่สามารถลงกลางทางได้ **


{ สถานีเป้าหมาย }
(หุบเขาคนโฉด)  จุดพักม้า
(ฉางอัน)  โรงฝึกนางรำ เข่ออ้าย สาขานอกเมืองฉางอัน
(ด่านเหมียนจู)  สถานสงเคราะห์มูลนิธีจ่างเทียนซื่อ
(หวยหนาน)  กระท่อมตระกูลโจว - ร้าง
(เป่ยผิง)  โรงเหมอฉีเป่ย
(ด่านซันไห่กวน)  หมู่บ้านเฟิ่งหวง
(ด่านหานกู่กวน)  ร้านบะหมี่จิ่นหยุน
(ด่านอู่กวน)  หอบัญฑิตเหวินเต๋อ
(ด่านตงกวน)  ตลาดสามสหาย
(ด่านเฉินชาง)  ตลาดกวอเหมิน
(ด่านกู่หยางผิง)  โรงเตี๊ยมสิบสี่
(เทียนซุย)  บ่อนโพรงจิ้งจอก
(ด่านหยังกวน)  หมู่บ้านไป๋จื่อ
(ด่านอี้เหมินกวน)  โรงหมอจี๋จ้าวหยาง


#โรลเพลย์ถึงสถานีเป้าหมายที่ของเมืองดังกล่า



←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x5
x5
x5
x18
โพสต์ 2018-3-18 23:29:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-5-20 20:00



   จางฝูที่เดินแบกร่างของชายยพ่อค้าไปตามท้องถนนเรียกสายตาจะเหล่าผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาให้หันมามองกันอย่างกึ่งตกใจกึ่งสนใจว่าเหตุใบสตรีร่างบอบบางถึงได้เดินแบกร่างของชายเดินไปตามท้องถนนเช่นนี้   ‘มองกันเข้าไป มองกันให้ตาลุดกันไปข้างเลยนะพวกเจ้า จำไว้เลย เจ้าบ้าฝื้นเมื่อไหร่แม่จะเรียกเก็บตังค่าแบก เอาให้หมดตัวเลย’


    หลังจากที่พยายามดันทุรังในที่สุดจางฝูก็เดินแบกร่างนั้นมาถึงโรงหมดได้สำเร็จ โรงหมอในด่านนนี้มีขนาดไม่ได้ใหญ่มากแต่ก็เต็มไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา ทั้งชาวฮั่นเอง และชาวนอกด่าน ทันทีที่จางฝูเเบกร่างนั้นเข้ามาด้านในโรงหมอ ก็ทำเอาในโรงหมอแห่งนี้แตกตื่นันไปใหญ่ ก่อนที่เธอจะค่อยวาง(โยน)ร่างของชายหนุ่มลงบนเปลหามเพื่อที่ผู้ช่วยในโรงหมอได้ทำการแบกเอาร่างคนสลบนั้นไปปรักษา


    จางฝูที่ไม่มีภาระอยู่บนหลังแล้วก็ทรุดตัวลงไปนั่งอย่างหมดแรงโดยมีผู้ช่วยหญิงค่อยเข้ามาดูอาการให้ส่วนเธอนั้นก็ทำได้แค่หันไปปฏิเสธและขอเพียงน้ำดื่มดับกระหายก็เพียงพอ จางฝูมองสองผู้ช่วยสาวยิ้มๆก่อนจะค่อยๆยันตัวลุกแล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้ดีๆ ก่อนที่ผู้ช่วยสาวในโรงหมอคนเดินจะเดินถือแก้วใส่น้ำมาให้เธอดื่ม


   “ขอบคุณเจ้าค่ะ”จางฝูเอ่ยยก่อนที่จะรับแก้วน้ำมาดื่มอย่างรวดเร็วจนหมดก่อนจะยืนคืนให้ผู้ช่วยสาวไปแล้วนั่งรอท่านหมอที่พึ่งเดินเข้าตรวจอาการอย่างนึกหงุดหงิดใจหน่อย ทั้งที่ก็ดูแข็งแรงดีทำไมจู่ๆถึงได้สลบไปได้ละเนี่ย ทั้งที่ตอนเจอกันยังทำท่าทีปากเก่งอยู่เลยแท้ๆ น่าสงสัยเสียจริง


    ฟ่ออ(เจ้านายข้าหิวแล้ว)ลู่ฉีที่เลื้อยลงมาอยู่ที่ตักของหญงสาวร้องประท้วงขึ้นเบา จางฝูที่ได้ยินก็ก้มลงมามองเจ้าตัวแสบน้อยของเธอ


   “ทนหน่อยนะ เดี๋ยวเสร็จจากที่นี่ข้าจะพาไปหาของอร่อยๆกินแน่นอน”จางฝูเอ่ยพรางลูบหัวของเจ้าลู่ฉีเบาๆก่อนจะอุ้มมันขึ้นมันเลื้อยขึ้นมาอยู่ที่คอตัวเองก่อนจะลุกเดินไปหาท่านหมอที่พึ่งเดินออกมาจากห้องตรวจ


    “ท่านหมอเขาเป็นอย่างไรบ้างเจ้าค่ะ”


     “เจ้าเป็นคนที่พาเขามาส่งสินะ ดีนะที่มาเร็วถ้ามาช้ากว่านี่อีกนิดมีหวังรอดยาก อืม จากที่ตรวจดูแล้วเหมือนจะอาหารเป็นพิษหรือไม่ก็แพ้บางอย่างในอาหารน่ะ คงต้องให้พักรักษาตัวอยู่ที่นี่สักระยะ อืมม ส่วนค่ารักษาก็ร้อยตำลึงนะเเม่นาง” ท่านหมอเอ่ยยืดยาวก็จะจบประโยคด้วยราคาค่ารักษาที่ดูแล้วแพงหูฉีกอยู่พอสมควร  ก็นะกลางทะเลทรายอะไรๆมันก็แพง โก่งราคาได้ก็ต้องโก่ง


    “เจ้าค่ะ ร้อยตำลึงเจ้าค่ะ” จางฝูเอ่ยยิ้มแห้งแล้วยื่นถุงเงินนั้นให้ท่านหมอไปก่อนจะมองตามท่านหมอที่เดินถือถุงเงินอย่างสบายใจเดินจากไป ‘หึใช่สิได้เงินแล้ว สบายใจจัง ลั้นล้า คอยดูแม่จะไปเรียกเก็บคืนจากเจ้านั้นในถุงเงินแฟ๊บเลย’


    จางฝูที่เดินเขาไปด้านในห้องพักพร้อมกับลากเก้าอี้ไปนั่งอยู่ข้างเตียงพรางจ้องมองใบหน้าของชายหนุ่มพ่อค้าที่ยังคนหลับอยู่ จะให้มองดีๆก็นับว่าเป็นคนที่หน้าตาดีคนหนึ่ง เสียอย่างเดียวคือปากนี่ละ


   “เฮ้ออ”


   “นั่งมองคนนอนแล้วถอนหายใจนี่ มันหมายความว่าอย่างไรกันรึแม่นางน้อย” เสียงทุ้มที่ดังขึ้นมาเรียกให้ดวงตาสีน้ำตาลของจางฝูเบิกกว้างแล้วหันไปมองหน้าของคนที่นอนอยู่บนเตียงอย่างตกใจ


   “นี่เจ้า ไม่ได้หลับอยู่รึ”


   “ตื่นตั้งแต่เสียงลากเก้าอี้” เขาเอ่ยก่อนที่จะค่อยยันตัวลุกขึ้นมานั่งอย่างลำบาก จางฝูที่เห็นท่าทีแบบนั้นของชยหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปช่วยประคองให้ร่างนั่นลุกขึ้นมานั่งดีก่อนจะเอาหมอนที่ใช้หนุ่นนั้นมาวางซ้อนกันให้เป็นที่พิงหลังให้ก่อนที่เธอจะกลับไปนั่งกอดอกอยู่ที่เก้าอี้อย่างเซ็งๆ


   “ใจดีจังเลยนะเจ้าน่ะ”ชายหนุ่มเอ่ยก่อนจะยิ้มบางส่งมาให้หญิงสาวที่นั่งหน้ามุ่ยกอดอกอยู่อย่างขำๆ


   “หึ ข้าแค่ทำอย่างที่คนทั่วไปเขาทำเท่านั้นแหละ”จางฝูเอ่ยก่อนจะเหลือบมองชายหนุ่มที่ส่งยิ้มมาตน ‘เจ้าบ้ายิ้มอยู่ได้’


   “แล้วไปเผลอกินอะไรเข้าไปถึงได้อาหารเป็นพิษได้ละเนี่ย ไม่รู้ว่าตัวเองพวกอาหารอะไรรึไง”จางฝูเอ่ยเสียงดุพรางขมวดคิ้วมองชายที่ยั่งคงนั้งยิ้มอยู่บนเตียงอย่างหมั่นไส้ นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นคนป่วยเธอคงเตะตกเตียงไปแล้วเป็นแน่


  “ข้าก็ไม่รู้ แม่นางน้อยข้ามีเรื่องอยากไหว้วานเจ้าจะได้หรือไม่” ชายหนุ่มเอ่ยก่อนจะหยิบห่อผ้าออกมาจากด้านในเสื้อก่อนจะยืนส่งให้หญิงสาว ซึ่งจางฝูเองก็รับมาดูอย่างสงสัยก่อนจะมองหน้าของชายหนุ่ม


    “อะไรละ”


    “ข้าวานท่านให้ช่วยไปส่งของสิ่งนี้ที่เเคว้นชิวชื่อได้หรือไม่ มันเป็นของที่ต้องนำไปส่งงให้ลูกค้าที่นั้น ข้าเกรงว่าข้าจะหายไม่ทันกำหนดส่ง”


    “แคว้นชิวชื่องั้นหรอ”จางฝูเอ่ยทวนชื่อแคว้นอีกครั้งก่อนจะมองหน้าชายหนุ่มที่พยักหน้าตอบเธอน้อยๆ


     “แคว้นชิวชื่ออยู่ไม่ไกลจากโหรวหรานมากนัก เดินทางวันรึสองวันก็ถึงแล้ว”


    “พวกพ่อค้านี่ต่อให้ตายก็ต้องส่งของให้ได้เลยสินะ” จางฝูเอาพรางพลิกห่อผ้านั้นดูไปมาพร้อมกับเอ่ยขึ้นมา เพราะก่อนหน้านี้เจ้าชายหนุ่มนั้นที่เจอกลางทะเลทรายก็แบบนี้ ให้ความสำคัญกับการค้าขายิ่งกว่าชีวิตของตัวเอง


   “พวกเราเป็นพ่อค้า การส่งของให้ถึงมือลูกค้าตามกำหนดนั้นคือชีวิต แต่ตัวจะขาดเป็นสองท่อนก็ต้องไปส่งสินค้าให้ได้” ชายหนุ่มเอ่ยก่อนจะจ้องมองเข้าไปในดวงวตาของจางฝูที่มองมายังเขาก่อนที่หญิงสาวจะหลับตาลงแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


   “เฮ้ออ เข้าใจแล้ว จะไปส่งให้ก็ได้ เพราะยังไงสะข้าก็ต้องไปต้าหว่านยังไงก็ต้องผ่านชิ่วชื่ออยู่ดี จะแวะไปส่งให้แล้วกัน”จางฝูที่จนใจในความมุ่งมั่นที่จะส่งของของชายหนุ่มจึงเอ่ยยปากตอบรับคำขอของชายหนุ่มก่อนเก็บห่อผ้านั้นใส่ในเสื้อตัวเอง


    “ขอบคุณแม่นางน้อยมาก”


    “เลิกเรียกข้าแม่นางน้อยสักทีเถอะ เจ้าจะอายุมากกว่าข้าเท่าไหร่กันเชียวแลล้วอีกอย่าง คนป่วยก็ควรจะนอนพักไปได้แล้ว” จางฝูเอ่ยยก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วจับร่างของชายหนุ่มนั้นให้ลงไปนอนบนเตียงดีๆโดยพยายามที่จะไม่มองร้อยยิ้มบางๆที่ชายหนุ่มนั้นยิ้มส่งมาให้


    “แค่ส่งให้ก็พอสินะ”จางฝูเอ่ยถามอีกครั้งก่อนที่ชายหนุ่มจะเอ่ยบอกสถานที่นัดที่จะต้องนำของไปส่งของให้กับลูกค้าซึ่งจางฝูเองก็ตั้งใจฟังอย่างตั้งใจก่อนจะขอตัวกลับไปที่โรงเตี้ยมเพื่อเตรียมตัวเดินทางของเธอต่อ โดยระหว่างทางกลบเธอก็ไม่ลืมที่จะแวะซื้อเสบียงสำหรับการเดินทางและอาหารอร่อยๆให้เจ้าลู่ฉีตามที่ให้สัญญาไว้


    หลังจากที่เดินซื้อของที่ต้องการจนครบและกลับถึงโรงเตี้ยมก็ทำเอามืดค่ำ เมื่อตรวจเช็คของเป็นที่เรียบร้อแล้วจางฝูก็รีบเร่งเข้านอนในทั้งที่เพื่อที่ว่ารุ่งเช้าพรุ่งนี้เธอจะได้รีบตื่นและรีบออกเดินทางแต่รุ่งสาง


@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1ดีนาเรียส -100 ชื่อเสียง +77 ความหิว -18 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin -100 + 77 -18 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x1
x2
x1
x1
x100
x2
x1
x8
x3
x1
x2
x1
x50
x3
x1
x5
x8
x2
x12
x20
x3
x2
x1
x2
x8
x4
x10
x2
x1
x2
x2
x4
x2
x2
x12
x60
x3
x12
x10
x7
x60
x24
x8
x1
x2
x3
x5
x310
x50
x11
x13
x10
x3
x250
x1
x3
x10
x8
x16
x10
x40
x1
x10
x43
x2
x77
x1
x1
x2
x1
x100
x3
x49
x1
x2020
x2
x100
x6
x8
x30
x10
x6
x4
x24
x4
x10
x31
x5
x5
x4
x4
x1
x4
x180
x80
x30
x30
x250
x110
x6
x4
x63
x13
x24
x360
x2
x500
x360
x100
x1
x140
x70
x177
x800
x2
x25
x80
x40
x50
x570
x246
x3
x11
x8
x160
x1
x400
x3
x18
x1
x600
x600
x180
x90
x30
x240
x3
x35
x600
x399
x88
x9
x399
x1200
x75
x10
x56
x591
x5
x1
x1
x400
x1263
x2
x156
x197
x4
x583
x38
x3
x20
x54
x28
x4
x250
x19
x540
x107
x60
x390
x100
x800
x6
x320
x827
x190
x16
x200
x30
x650
x1
x1
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x101
x7
x7
x30
x390
x74
x1
x16
x1826
x3
x2
x1995
x2670
x1623
x8
x7
x12
x140
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x4
x9
x186
x290
x130
x3
x30
x30
x2
x40
x8
x801
x510
x1500
x132
x278
x481
x440
x620
x530
x470
x144
x275
x606
x46
x111
x532
x1270
x1
x23
x736
x5
x542
x162
x426
x293
x520
x1556
x147
x117
x834
x564
x6
x2
x848
x978
x450
x175
x9999
x1914
x500
x325
x33
x26
x17
x69
x24
x409
x1082
x8
x1864
x960
x440
x1
x4
x70
x1
x9
x213
x282
x910
x5500
x123
x11
x290
x596
x144
x4700
x8
x577
x730
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x52
x1
x141
x2
x1800
x632
x2204
x882
x258
x430
x115
x15
x141
x282
x7
x43
x3
x4
x7
x259
x5
x10
x18
x4
x192
x363
x500
x2
x54
x721
x14
x258
x200
x6812
x702
x410
x8
x58
x2
x6
x1546
x2222
x690
x648
x219
x342
x384
x379
x4
x30
x17
x678
x8
x1499
x9
x1898
x318
x1108
x1324
x1108
x2530
x667
x221
x134
x213
x795
x1634
x907
x92
x174
x229
x1006
x608
x145
x161
x7
x312
x337
x769
x460
x1297
x780
x203
x2122
x2318
x707
x40
x1060
x805
x20
x480
x1395
x152
x248
x1440
x8160
x1960
x1480
x30
x30
x41
x81
x707
x1
โพสต์ 2018-4-13 21:05:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย MingLong เมื่อ 2018-4-13 22:07

{ ทำดีได้ดี }

เดินทาง วันที่ 3

    รถม้าเคลื่อนตัวเข้าสู่ ด่านอี้เหมินกวน การเดินทางติดต่อกันสามวันติดๆ โดยไม่พักนั้นทรหดยิ่งนัก โจวอู๋ที่มีอาการไม่แข็งแรงเป็นทุนเดิมอยู่แล้วจึงป่วยง่าย ในส่วนของซูฮวานั้น ร่างกายยังเด็กมาก ภูมิต้านทานไม่สูงนัก ตอนนี้ร่างของซูฮวาจึงสั่นเทา ซูฮวาเป็นไข้จับระหว่างการเดินทางจากตุนหวงกับด่านอี้เหมินกวน จิ้นจงได้ให้ยาที่ติดตัวตนมาแต่อาการก็ไม่ค่อยช่วยบรรเทาอาการเท่าไหร่

    เมื่อมาถึงด่านอี้เหมินกวน โชคก็เข้าข้าง คณะเดินทางพบกับโรงหมอจี๋จ้าวหยางตั้งตระหง่าอยู่กลางเมือง จิ้นจงที่มีเพียงอาการเหนื่อยล้ากลางๆ ผิดกลับอีกสองคนที่สลบไปแล้วนั้น จิ้นจงพยายามที่จะบังคับรถม้าไปเทียบหน้าโรงหมอ
    เขาใช้แรงเฮือกสุดท้ายในการไปคุยกับหมอที่โรงหมอ
    "หมอขอรับ เพื่อข้าสองคนล้มป่วยที่รถม้า รบกวนคุณหมอช่วยดูด้วยขอรับ" เสียงแหบแห้งงจากความล้าของจิ้นจงทำให้หมอจ้าววิตกกังวลอย่างหนัก
    "เออ คุณ..คุณ เฮ้ยคุณ" จิ้นจงหลังจากใช้แรงเฮือกสุดท้ายแล้วเขาก็สลบคาโต๊ะหมอ

    ...หลังจากที่จิ้นจงฟื้นขึ้นมา...
    "น้ำๆ ขอน้ำหน่อย" เสียงแหบๆดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้หมอจ้าวที่จัดยาอยู่ด้านข้างรีบวิ่งหยิบแก้วน้ำมาให้จิ้นจงทันที
    "คุณชาย น้ำขอรับ" หมอจ้าวยื่นแก้วน้ำให้จิ้นจง
    "ข้าเป็นอย่างไรบ้างเนี่ยท่านหมอ"
    "ก็ไม่มีอะไรหรอกขอรับ พวกท่านเพียงเหนื่อยจากการเดินทางติดๆกันเท่านั้น" หมอจ้าวค่อยๆอธิบายอาการของทั้งสามคนให้โจวอู๋ฟัง การเดินทางติดต่อกันแบบนี้ทำร่างเขาพังจริงๆเลย
    "แล้วข้าต้องทำอย่างไรบ้างขอรับ" จิ้นจงถามด้วยความเหนื่อยล้าเล็กน้อย
    "ก็พักผ่อนดูอาการไปพลางๆ 4 วันก่อนนะขอรับ" หมอตอบ จิ้นจงได้แต่หงุดหงิดที่ตนไม่ยอมพัก ทำให้ตารางเวลาของเขาเละเทะไปหมด เขาล่ะไม่อยากคิดตอนโจวอู๋ฟื้นมารู้เลยจริงๆ...
    "งั้นข้าขอพักผ่อนก่อนแล้วกันนะขอรับท่านหมอ" จิ้นจงบอกคุณหมอก่อนล้มตัวลงนอนอีกพักใหญ่ๆ
   
    ...หลังจากที่โจวอู๋และจิ้นจงฟื้น...
    "หมอว่าอย่างไรบ้าง"โจวอู๋รีบถามจิ้นจงทันทีที่รู้สึกตัว
    "เอ่อ..."จิ้นจงอ้ำอึ้งเล็น้อยเพราะโจวอู๋เป็นคนกลัวความผิดพลาดมาก ตารางเวลาเพื่อนเขาเละแบบนี้คงโกรธแน่ๆเลย
    "เอ้า พูดมาสิ"
    "คือว่า... พวกเราทั้งสามคนต้องพักดูอาการไปก่อน 4 วันน่ะ ตารางเวลาเจ้าคงจะพัง ข้าขอโทษจริงๆนะ" จิ้นจงเผยสีหน้าสลดออกมา
    "เอ้ยย ไม่เป็นไรหรอก ข้าผิดเองแหละที่เร่งจนทุกคนล้มป่วยแบบนี้" โจวอู๋หน้าสลดลงตามเพื่อรักของตน การไม่ได้พักผ่อนนี้มันส่งผลจริงๆนะ...
    "งั้นเจ้าพักผ่อนเถอะ ร่างกายเจ้ายิ่งอ่อนแออยู่" จิ้นจงยีหัวเพื่อนสนิทที่เป็นมากกว่าเพื่อนตรงหน้า
    "งื้อออ เจ้าก็เหมือนกันพักผ่อนเถอะ"
    และทั้งสองคนก็เข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง เวลามันจะเยียวยาร่างกายเราเอง...

    ตารางเวลาที่เละเทะของทั้งสามคนคงส่งผลระยะยาว หลังจากนี้ 4 วันทั้งสามคนจะไม่สามารถเดินทางได้ เฮ้ออ อุปสรรคจริงๆ
    @Admin



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ความหิว -106 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -106 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x11
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1
โพสต์ 2018-4-14 08:34:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย MingLong เมื่อ 2018-4-14 08:39

พักร่าง
วันที่ 1 ตอนที่ 1


    จิ้นจงค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นมา เขาเป็นคนที่แข็งแรงที่สุดในคณะเดินทางทั้งสามคน ร่างกายเขาจึงฟื้นฟูเร็วกว่าคนอื่นๆมากนัก

    เมื่อจิ้นจงตื่นมาเขาพบกับร่างของเจ้าเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อกับเด็กสาวต้นเรื่องนี้ ทั้งสองคนยังคงอยู่ในห้วงนิทรา ร่างกายของทั้งสองคนอ่อนแอนัก การฟื้นตัวของร่างกายจึงช้ากว่าจิ้นจงมาก

    จิ้นจงตัดสินใจที่จะออกไปเดินเล่นด้านนอกห้องพักเพื่อลดเวลาว่างของเขา โรงหมอจี๋จ้าวหยางเป็นโรงหมอขนาดกลางมีพื้นที่ค่อนข้างกว้างขวาง มีโซนห้องตรวจ โซนห้องพักผู้ป่วย และโซนนันทนาการต่างๆแบ่งแยกกันอย่างชัดเจน

    จิ้นจงเลือกที่จะมุ่งหน้าไปยังห้องสมุดของโรงหมอ จิ้นจงอยากที่หาความรู้เพิ่มในศาสตร์การรักษา เขาเชื่อว่าโรงหมอคงมีหนังสือที่ช่วยเขาได้อยู่

    เมื่อมาถึงห้องสมุดจิ้นจงพบหนังสือมากมายจนเลือกแทบไม่ถูกตั้งตระหง่าอยู่ภายในชั้นวาง มีหนังสือที่หลากหลายมาก ไม่น่าเชื่อเลยว่าโรงหมอจะมีหนังสือหลากหลายเช่นนี้ มีทั้งหนังสือปีะวัติศาสตร์ต้าฮั่น หนังสือภาษาศาสตร์ ตำราการแพทย์ บันทึกทางการทหาร บทกวี และเรื่องเล่าต่างๆ เผลอๆอาจจะมีเยอะกว่าหอสมุดบางแห่งก็เป็นได้

    จิ้นจงเลือกที่จะหยิบตำราการแพทย์แผนจีนว่าด้วยเรื่องพืชป่ามาอ่าน จิ้นจงค่อยๆทำความเข้าใจเรื่องของยาสมุนไพรป่า ซึ่งมีหลากหลายชยิดแต่ละชนิดก็มีความสามารถในการรักษาที่ต่างกัน หากเลือกใช้ผิดก็อาจส่งผลต่อผู้รับยาตั้งแต่ร่างกายทรุดหนักลง สติปัญญาลดหลั่น ไปจนถึงสลบกลายเป็นร่างนิทราและเสียชีวิตในที่สุด ดังนั้นผู้รักษาควรมีความเข้าใจในพืชสมุนไพรชนิดต่างๆเพื่อป้องกันอันตรายต่อผู้รับการรักษา

    จิ้นจงเลือกที่จะคัดลอกข้อมูลสมุนไพรต่างๆในนั้นเพื่อเก็บเป็นข้อมูลระหว่างเดินทางอีกด้วย หลังจากคัดลอกเสร็จ จิ้นจงก็เลือกที่จะหาความรู้ด้านอื่นๆด้วย เขาจึงเปลี่ยนไปหยิบหนังสือตำรารวมเห็ดป่าชนิดต่างๆ

    เห็ดป่ามีมากมายหลากหลายชนิด มีทั้งเห็ดที่มักใช้ในการประกอบอาหาร เห็ดสมุนไพร เห็ดที่ไม่สามารถใช้ประโยชน์ใดๆ ไปจนถึงเห็ดพิษ จุดสังเกตเห็ดชนิดต่างๆนั้นก็คือ รูปร่าง ความสูง เส้นรอบวงโคนเห็ด รวมทั้งสีและลวดลายอีกด้วย เห็ดที่มีประโยชน์ทั้งในการรักษา การประกอบอาหาร และเห็ดสวยงามนั้น ค่อนข้างหาได้ง่ายในบางสายพันธุ์ แต่ก็มีเห็ดบางชนิดที่ไม่สามารถหาได้เลยในแผ่นดินฮั่นมักมาจากการซื้อขายของพ่อค้าต่างชาติ ส่วนเห็ดพิษนั้นมักรวมกันอยู่เป็นกลุ่ม มีความร้ายแรงที่ต่างกันเป็นระดับๆไปตั้งแต่ ทำให้ร่างกายชา ทำให้สติสัมปะชัญญะไม่ครบถ้วน เกิดผื่นขึ้นตามร่างกาย เป็นไข้หนาวสั่น ไปจนถึงสลบ เป็นเจ้าชาย/เจ้าหญิงนิทรา และเสียชีวิตในที่สุด เพื่อป้องกันการโดนเห็ดพิษนั้นนักเดินทางต้องศึกษาเรื่องเห็ดไว้และพกยาที่เกี่ยวกับการคลายพิษเบื้องต้นไปด้วย

    จิ้นจงพยายามทำความเข้าใจกับเห็ดชนิดต่างๆเพื่อประโยชน์ต่อคณะเดินทาง แต่จะให้จำทั้งหมดก็คงไม่ไหว จิ้นจงเลยคัดลอกในส่วนที่สำคัญออกมา

    หลังจากที่จิ้นจงคัดลอกข้อมูลจากหนังสือทั้งสองเล่นเสร็จสิ้น เขาก็เดินกลับไปยังห้องพักเพื่อดูอาการเพื่อนร่วมเดินทางอีกสองคน



    ห้องพัก

เมื่อจิ้นจงก้าวกลับเข้ามายังห้องพัก เขาก็พบกับร่างเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อของตนที่ได้สติแล้วหำลังลุกขึ้นจากเตียงในสภาพที่ผมเผ้ายุ่งเยิงเป็นรังนกเลย

    "อ้าว ตื่นแล้วหรอ เจ้าเป็นไงบ้างล่ะ" จิ้นจงเอ่ยปากถามเพื่อนสนิทของตนที่หน้าตาดูเนือยๆ

    "มึนๆน่ะสิ ปวดหัวยังไงไม่รู้" โจวอู๋บ่นอุบเล็กน้อย ผลข้างเคียงจากการหักโหมเดินทางจนล้มป่วย ร่างกายเข้าสู้ไม่ไหวจริงๆนะเนี่ย

    "เดี๋ยวไปหาท่านหมอ ขอยาก็ได้นะ เจ้าไปเช็ดตัว ล้างหน้า ให้เรียบร้อย เดี๋ยวขาพาไปพบหมอ" จิ้นจงสั่งเจ้าเพื่อนสนิทตรงหน้า วันนี้โจวอู๋ไม่เถียงอะไรแม้แต่น้อย เขายอมเดินไปจัดการตัวเองทันที

    หลังจากที่โจวอู๋จัดการตัวเองเสร็จ เขาก็เดินออกมายังทางเดินโดยมีจิ้นจงที่รออยู่ สภาพหน้าตาเขาก็ยังคงไม่สู้ดีนัก

    "เจ้าไม่เถียง ไม่โวยวายแบบนี้ก็น่ารักดีนะ 555" จิ้นจงหัวเราะให้กับความว่านอนสอนง่ายของเจ้าเพื่อนสนิทขี้โวยวายตรงหน้า

    เขาชมข้าว่าน่ารักอีกแล้ว...

    "ไปๆ ตามข้ามา ท่านหมอน่าจะอยู่ที่ห้องตรวจนะ" จิ้นจงเอ่ยแล้วเดินนำเพื่อนสนิทของตนไปยังห้องตรวจ ด้านหน้าของโรงหมอ



    ห้องตรวจ

    "อ้าว ดีขึ้นแล้วรึขอรับคุณชายทั้งสอง" หมอจ้าวที่เห็นทั้งสองคนเดินมาเอ่อยปากทักขึ้น อาการของจิ้นจงดูไม่น่าเป็นห่วงเท่าไหร่ แต่สีหน้าของโจวอู๋นั้นไม่สู้ดีนัก

    "ข้าปกติดีแล้วแหละ แต่เจ้านี้มันมึนๆหัวนิดหน่อยนะ หมอจ่ายยาให้หน่อยได้มั้ยขอรับ" จิ้นจงอธิบายอาการของคนเองและโจวอู๋ เมื่อหมอจ้าวได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าเป็นเชิงว่ารับทราบแล้วและหันไปจัดยา

    หมอจ้าวเลือกยาสมุนไพรในขวดแล้วบดยาเล็กน้อย หลังจากนั้นก็กดน้ำและนำยาผสมลงในน้ำแล้วส่งให้โจวอู๋ "คุณชายดื่มยาตัวนี้แล้วนอนพักสักครู่นะขอรับ"

    "ขอบคุณนะท่านหมอ" โจวอู๋ก้มหัวขอบคุณหมอจ้าวเล็กน้อยแล้วรับยามาค่อยๆกรอกดื่มใส่ปากตน

    "คุณชายจิ้นจงอาการเจ้าฟื้นตัวดี เดี๋ยวคุณชายก็ช่วยดูแลเพื่อนของท่านด้วยนะขอรับ" หมอไหว้วานจิ้นจง ซึ่งจิ้นจงก็พยักหน้ารับเล็ก

    "ช่วงบ่ายข้าอาจจะไม่อยู่นะขอรับคุณชาย ข้าอาจต้องออกไปรักษานอกสถานที่ ยังไงก็ตามสบายนะขอรับ" หมอจ้าวลุกขึ้นโค้งให้ทั้งสองเล็กน้อยแล้วเดินไปยังห้องตรวจ

    หลังจากที่ดื่มยาเสร็จ โจวอู๋และจิ้นจงก็เดินกลับไปยังห้องพักเพื่อพักผ่อนต่อ หวังว่าอาการคงหายในเร็ววัน...



(JX009)

    @Admin




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +5 ดีนาเรียส +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -24 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -24 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x11
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80