ดู: 1153|ตอบกลับ: 16

{ เมืองจินเฉิง } หอเซียงถง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-3-18 19:33:41 |โหมดอ่าน





 หอเซียงถง 

{ เมืองจินเฉิง }









【หอเซียงถง】


หอคณิกาขึ้นชื่อ ณ เมืองจินเฉิง
มีเทพธิดามู่ ซีหลิว ผู้มีความงามและเสียงจากสรวงสวรรค์อันดับหนึ่งของหออยู่ที่นี่
ที่หอคณิกาแห่งนี้ มีห้องพิเศษมากมายสำหรับผู้ใช้บริการสาวๆ
ไม่ใช่ว่าหญิงในหอนี้จะมีเพียงแต่ซีหลิว แต่ยังมีสาวงามมากมายจากเมืองจินเฉิง
การบริการห้องพัก และอาหารรสเลิศแก่ผู้มาใช้บริการ ที่ดีไม่แพ้กัน




【เทพธิดาประจำหอ】


มู่ ซีหลิว


อุปนิสัย : มีนิสัยอ่อนโยน เมตตา ชอบช่วยเหลือผู้อื่น และมองโลกในแง่ดี
*นางรำผู้ขายศิลปะแต่ไม่ขายตัว*



ชื่อกิจการ : หอเซียงถง
เจ้าของกิจการ : จ้าว หงหง
เวลาเปิดบริการ : 13.00 - 01.00 
ประเภทร้าน : บริการสุราและอาหาร
การแสดงดนตรี ฟ้อนรำ และสิ่งบรรเทิง
การบริการทางเพศ 


ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองจินเฉิง




【หญิงงามทั้ง 9】
** ราคาปรับเป็นราคาปกติแล้ว ไม่ใช่สาวพรหมจรรย์**
หมายเหตุ: หากจะไถ่ตัว สามารถสนทนากับเถ้าแก่ได้ ราคาไถ่ตัว คนละ 200,000 ขั่ง



【หลันฮว่า】
ราคาค้างคืน: 14,000 ชั่ง


【มู่ตัน】
ราคาค้างคืน: 11,000 ชั่ง


【อิงฮว่า】
ราคาค้างคืน: 10,000 ชั่ง


【เหลียนฮว่า】
ราคาค้างคืน: 7,000 ชั่ง


【จวี่ฮว่า】
ราคาค้างคืน: 4,000 ชั่ง


【สุ่ยเซียน】
ราคาค้างคืน: 4,000 ชั่ง


【เหมยกุ้ย】
ราคาค้างคืน: 2,000 ชั่ง


【พี่น้องติงเซียง】
ราคาค้างคืน: 15,000 ชั่ง











คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-3-19 11:30:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย WenWen เมื่อ 2018-3-20 05:41

1500 ชั่ง


            พอรู้ตัวอีกทีก็ถูกพาเข้ามาในสถานที่ที่เหมือนหอโคมเขียวประจำเมืองเสียแล้ว นัยต์ตาสีน้ำตาลเข้มสะท้อนภาพหญิงสาวที่พาตนและอีกคนเข้ามาในที่แห่งนี้ ด้วยสายตาที่ไม่เข้าใจ เพราะสีหน้าที่เดาอารมณ์ไม่ได้จากอีกฝ่าย เหวินจึงไม่รู้ว่าที่พาเข้ามาในหอโคมเขียวแห่งนี้ เพราะต้องการอะไรกันแน่


            เสียงหัวเราะเบาๆดังขึ้นมาจากลำคอของทหารหนุ่มเล็กน้อย เหวินก้มหน้าลงเล็กน้อยขณะเอามือกุมปากกลั้นเสียงหัวเราะอยู่ เพราะไม่คิดว่าจะพามาที่แบบนี้ พออยู่ต่อหน้าคนที่เขารู้จักทั้งสองคนมันก็ไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่


            “ข้าพึ่งรู้ว่าแม่นางก็ชอบมาเที่ยวในที่แบบนี้ด้วย


            “ข้าไม่ได้มาเที่ยวแบบนั้น ข้าแค่มาฟังเพลง


            “แค่ฟังเพลงหรือขอรับ~” ส่งเสียงยียวนหญิงสาวเล็กน้อย แล้วลดมือที่กุมปากลงชายหนุ่มยิ้มออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าใบหน้าของหญิงสาวผมขาวท่านนี้ ไม่ค่อยรับมุกเขาสักเท่าไหร่นัก “อย่างนั้นเดี๋ยวข้าไปบอกเถ้าแก่ให้ นางรำที่นี่คงจะมีเยอะแยะ ข้าว่านะ….


            ไม่ ข้าต้องการห้องส่วนตัวและเป็นเพลงที่ดีที่สุดของหอ


            คำพูดของหญิงสาวทำให้เหวินหันไปมองอาเค่ออีกครั้ง ด้วยความสงสัยเรื่องเพลงที่ดีที่สุดของหอ หากคำตอบที่ได้รับจากอาเค่อมีเพียงส่ายหน้าไปมาเท่านั้น


            “เพลงที่ดีที่สุดของหอ?


            “นี่พวกเจ้าผู้ชายหรือเปล่าเนี่ย ไม่เคยได้ยินชื่อเสียงหอเซียงถงเรอะ


            “ชื่อเสียงอะไรหรือขอรับ?” เหวินพูดขณะยังยืนอยู่ตรงหน้าสาวผมขาวหิมะ ถึงจะบอกว่าที่นี่มีชื่อเสียงแต่เขาก็ไม่ใช่นักสัญจรที่จะรู้เรื่องของทุกเมืองไปทั่วอย่างนี้ เรื่องหอเซียงถง เขาเองก็พึ่งจะได้ยินมันเมื่อครู่ที่ย่างก้าวเข้ามาในหอแห่งนี้นี่เอง ถึงจะบอกว่าเขาเป็นคนหัวอ่อนขนาดที่จะไม่รู้จักหอโคมเขียวแล้วละก็ เขาเองก็มีอายุถึงเลข 2 ขนาดที่ว่าเดินเข้าไปในย่านโคมเขียวเพียงลำพังในเมืองฉางอันก็เคยมาแล้ว


            “ที่นี่มีเทพธิดามู่ ที่มีความงามและเสียงจากสรวงสวรรค์


            “ขนาดนั้นเชียว” เหวินเหวินพยักหน้าเล็กน้อยกับคำบอกเล่าจากหญิงสาวตรงหน้า พอบอกว่าที่นี่มีเทพธิดา นั่นก็ทำให้เกิดความน่าสนใจขึ้นมาทีเดียว เขาหันไปมองอาเค่อที่มองตนอยู่เหมือนกำลังปรึกษากันทางความคิด โดยที่สีหน้าจากอาเค่อเขาเองก็ไม่ใช่คนฉลาดพอที่จะเดาออกว่าใบหน้าซื่อๆแบบนี้คิดอะไรอยู่


            “ข้าว่าก็น่าสนใจดีนะขอรับ เนอะอาเค่อ


            “รีบไปแจ้งเถ้าแก่ ข้าจะรออยู่นี่ เรียบร้อยแล้วค่อยมาบอก


            “ก็ข้าตลอด ก็ข้าตลอด” บ่นอุบอิบขณะที่เดินเข้าไปหาเถ้าแก่เนี๊ยะที่อยู่ข้างใน เหวินเหวินมองมองภายหอโคมเขียวแห่งนี้เล็กน้อยแล้วมองเถ้าแก่เนี๊ยะตรงหน้าที่กำลังยืนมองตนอยู่เช่นกัน


            “คุณชายมีอะไรให้ช่วยไหม


            “ขอรับ พวกข้าอยากจะมาขอเปิดห้องใหญ่กับเทพธิดา เทพธิดามู่


            “เทพธิดามู่ไม่รับแขก เธอขายแต่ศิลปะเท่านั้น


            เถ้าแก่เนี๊ยะกล่าวปฏิเสธกับทหารหนุ่มไปอย่างนุ่มนวล ทำให้เหวินเหวินหันออกไปมองข้างนอกที่มีหญิงสาวผมหิมะและอาเค่อยืนรออยู่


            “ไม่รับแขก? แล้ว….” คำถามที่ยอกย้อนถูกกลืนลงในลำคอลงไปก่อนที่จะเปล่งเสียงออกมา เหวินเหวินพยักหน้ากับเถ้าแก่เล็กน้อย


พวกข้าไม่ทำอะไรนางหรอกขอรับ แค่มาชมการร่ายรำ และเสียงเพลงเพียงเท่านั้น


            “ถ้าอย่างนั้นก็ย่อมได้ ค่าห้องพิเศษ 1000 ชั่ง ค่าเทพธิดา 500 ชั่ง


            เถ้าแก่เนี๊ยะใช้ลูกคิดแล้วเงยหน้าขึ้นมามองเหวินที่กำลังขมวดคิ้วกับราคาที่ตนดิ้นอยู่ 1500 ชั่ง เขานำไปซื้ออาหารได้ทั้งปีเชียวนะ หากต้องมาผลาญเพื่อให้ผู้หญิงคนเดียวได้ชมสื่อสิ่งบันเทิงงั้นหรือ


            ค่าห้อง 1000 ชั่ง เขาขอเถ้าแก่ เพื่อขอแค่ตัวเทพธิดาไปร่ายรำที่ห้องปกติได้ไหม


            “อะไรนะขอรับ?


            “ค่าห้องพิเศษ 1000 ชั่ง ค่าเทพธิดา 500 ชั่ง ทั้งหมด 1500 ชั่ง


            ชายหนุ่มชูนิ้วชี้ขึ้นมา เป็นสัญญาณให้อีกฝ่ายรอสักครู่ ก่อนจะเดินดิ่งไปหาหญิงสาวผมหิมะและอาเค่อที่กำลังยืนรออยู่ข้างนอก ทันทีที่ไม่ถึงเหวินเหวินก็กล่าวบทสนทนาที่ตัดห้วนโดยไม่มีประโยคนำใดๆเลย 


            “แม่นาง 1500 ชั่ง ข้าไม่มีขนาดนั้นหรอก


            “อะไรกัน นี่ไม่อยากตอบแทนบุญคุณข้าหรือ


            เสียงหญิงสาวดังเข้ามาผ่านหูของเหวินเหวิน เสียงถอนหายใจเหนือยๆดังขึ้นมาจากชาหนุ่ม เขาเงยหน้ามองหญิงสาวและอาเค่อเล็กน้อยก่อนจะยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง


            “เรื่องตอบแทนบุญคุณแม่นาง ข้าก็อยากจะทำอยู่แล้วนะขอรับ แต่ว่า แม่นางก็โปรดเห็นใจข้าด้วย


            “หากแม่นางต้องการจะฟังจริงๆ ข้ายินดีจะเปิดห้องให้ แต่ข้าจ่ายแค่ค่าห้องนะขอรับ


            “ส่วนค่าเทพธิดา แม่นางอยากจะพบ ก็คงต้องออกชั่งเองแล้วล่ะ


            “” หญิงสาวมองหน้าเหวินโดยไม่พูดอะไร ก่อนจะจากไปโดยใช้ตัวเบาเพื่อออกจากเหวินและอาเค่อ ชายหนุ่มขมวดคิ้วอยู่สักพักแล้วหันไปมองอาเค่อที่กำลังงงเหมือนตนอยู่


            “อืมม หลังจากนี้คงออกเดินทางได้แล้วมั้ง


            พูดกับอาเค่อแล้วจับข้อแขนอีกคนจะพาเดินออกจากบริเวณนี้ เป็นจังหวะเดียวที่เถ้าแก่เนี๊ยะเดินมาแจ้งตน ว่าจัดเตรียมห้องให้พร้อมแล้ว ทหารหนุ่มมองหน้าอาเค่ออีกเล็กน้อยเมื่อนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้ได้สั่งห้องทิ้งเอาไว้


            “เถ้าแก่เนี๊ยะ.. ข้าขอยกเลิกห้องได้หรือไม่


            “ลงบัญชีไปแล้วยกเลิกตอนนี้คงไม่ทันแล้วล่ะ แต่หากสั่งอาหารที่นี่ก็ได้นะ ช่วงสองทุ่มมีเทพธิดามู่ มาแสดงให้ชมฟรีหากพวกคุณชายอยู่รอถึง


            “อย่างไรก็ต้องจ่ายจนได้สินะ” พึมพำแล้วถอนหายใจเบาๆแล้วเดินตามเถ้าแก่ไปยังห้องโถงขนาดใหญ่ หลังจากถึงห้องโถง อาหารชุดใหญ่พิเศษจำนวน 2 โต๊ะก็ถูกยกมาให้พวกเขา เหวินเหวินมองภาพอาหารที่มีมากมายแล้วมองหน้าอาเค่อ เขาหยิบไก่ขึ้นมากินระหว่างรอแล้วแกล้งรินเหล้าให้อาเค่อไปพลาง


            “อาเค่อกินให้เยอะๆสิ..” พูดขณะยัดเหล้าให้อาเค่อ เขาหันไปมองรอบๆห้องโถงใหญ่ เพราะถูกคิดราคาไปแล้วจึงไม่สามารถตอบปฏิเสธเถ้าแก่ออกไปได้ อาหารชุดใหญ่พิเศษเหมือนเตรียมมาให้แขกที่กระเป๋าหนักถูกวางไว้ตรงหน้าพวกเขา เหมือนกับเป็นงานเลี้ยงที่มีเพียงแค่พวกเขาสองคนที่สังสรรค์อะไรสักอย่างที่ดูใหญ่โต


            เทพธิดามู่ที่มีความงามและเสียงจากสรวงสวรรค์งั้นหรือ น่าเสียดายแทนแม่นางท่านนั้นที่รีบหนีไปจากพวกเขาเสียก่อน แต่ก็ไม่เป็นอะไรหรอก


            ใช่… มันไม่เป็นอะไรหรอก


----------------------------------------------แถม----------------------------------------------
-------------------------------------------------------------------------------------------------
@Admin 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง -1000 ชื่อเสียง +35 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin -1000 + 35 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
บันทึกลับมอร์เด็น
กลองเหยากู่
มีดสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x54
x200
x200
x10
x1
x5
x15
x1
x2
x4
x30
x5
x15
x1
x30
x2
x1
x41
x2
x4
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x2
x100
x20
x100
x130
x100
x60
x60
x60
x60
x60
x60
x60
x1
x7
x3
x1
x3
x10
x50
x1
x8
x1
x1
x1
x1
x1
x2050
x2
x10
x50
x40
x100
x50
x10
x15
x15
x6
x10
x11
x12
x90
x10
x15
x100
x75
x324
x106
x80
x100
x259
x9999
x64
x384
x10
x19
x26
x50
x26
x30
x1
x5
x30
x1
x100
x100
x60
x34
x37
x69
x62
x23
x8000
x9999
x8000
x59
x63
โพสต์ 2018-3-20 02:59:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เทพธิดาเสียงสรวงสวรรค์

            พอเอาแต่นั่งกินจนเรื่อยเวลาไปถึง 4 เค่อเสียงปรบมือของผู้ชมกราวขึ้นจนทำให้เหวินเหวินและอาเค่อละความสนใจจากอาหารตรงหน้า เหล้าที่ถูกรินส่งให้อาเค่อกลับไม่ถูกกินเลย เจ้าตัวจึงจำเป็นต้องกินมันแทนเสียเองแก้มสีแดงระเรื่อเพราะฤทธิ์เหล้าอ่อนๆทำให้ตัวเองหัวเราะออกมาเบาๆขณะมองนางรำประจำหอปรากฏตัวออกมาเพื่อแสดงการร่ายรำให้ผู้ชมเห็นขณะนี้

            ช่างสวยงามทั้งภายนอกและท่าทางการร่ายรำ

            หนุ่มผมดำหางม้าที่ปล่อยตัวให้เอนพิงเสาเพราะความหนักอึงของศีรษะเขาเองก็น่าจะรู้ตัวว่าไม่ถูกกับของมึนเมาตั้งแต่ตอนอยู่ร้านเป็ดย่างแล้วแต่เหมือนว่าครั้งนั้นจะไม่ทำให้เข็ด

            ครั้งล่าสุดที่ดื่มสุรานั้นหลังจากเขาตื่นขึ้นมา ก็โก่งคออาเจียนเอาทุกอย่างที่เคยกินก่อนหน้าออกไปเสียสิ้น

            หวังว่าครั้งนี้ก็คงไม่เป็นอย่างนั้นนะ

            “ช่างสวยงามเสียจริง”อาเค่อเอ่ยชมขณะที่เหวินเหวินยกสุราขึ้นมาดื่มอีกจอก ความเสียดายในเงินที่เสียไปการลิ้มรสความงดงามของการร่ายรำของเทพธิดาประจำหอช่างเป็นอะไรที่ดีต่อเขาเสียเหลือเกิน

            คนรอบข้างที่ต่างมาชมก็ต่างเงียบและชมไปที่แม่นางท่านนั้นเป็นตาเดียวเหวินเหวินยิ้มออกมากับการเสพสมความงดงามนั้นเล็กน้อยเขาหลับตาลงช้าๆเพื่อบรรเทาอาการหนักอึงบนหัวให้ทุเลาลงบ้าง

            “น่าเสียดายจริงๆนะที่แม่นางท่านนั้นไม่ได้มาชมด้วยฮ่าๆ

            เอ่ยคำพูดที่ไม่มีใครทราบได้เหวินเหวินลืมตาขึ้นอีกครั้งเพื่อจับจ้องไปยังการร่ายรำและเสียงเพลงที่ดังคลอเข้ามากล่อมในหูด้วยเสียงอันไพเราะอีกครั้งแม้จะเหมือนว่าถูกสะกดเอาไว้จนรู้สึกว่าคุ้มค่ากับเงินชั่งที่เสียไปแต่ฤทธิ์ของสุราที่เอาแต่กดประสาทของเขาไม่ทำให้เขารู้สึกอะไรสักเท่าไหร่

            “ช่างยอดเยี่ยมเสียจริงอาเค่อว่าอย่างนั้นหรือไม่

            “เหวินดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ไหวนะ

            “ข้าไหวสิ… ใช่.. ข้ายังไหว”พูดขณะยังหัวเราะออกมาพร้อมซบเสาไปด้วย การแสดงร่ายรำต่อหน้าเหวินเหวินและอาเค่อดำเนินต่อไปจนถึงตอนไหนไม่ทราบเพราะฤทธิ์สุราทำให้ตนนอนหลับลงอีกครั้ง

            อาหารที่อยู่บนโต๊ะก็ลดลงไปเกือบครึ่งจากการกินของทั้งสองคนอาเค่อที่ไม่ได้ลิ้มรสสุราก็เอาแค่นั่งมองหญิงสาวร่ารำตรงหน้าอยู่อย่างนั้น

            “อาเหวินเจ้าว่าแม่นาง….” การสนทนาถูกชะงักลงเมื่ออาเค่อหันไปเห็นอีกฝ่ายได้พิงเสาหลับลงแล้วเขาเลือกที่จะไม่สนใจมันและหันไปมองการร่ายรำของเทพธิดามู่ตรงหน้าต่อจะพูดว่าดีก็คงจะดี ที่เหวินเองพาเขามาชมสิ่งบันเทิง ถึงแม้จะเป็นเหตุสุดวิสัยแต่ได้ทั้งกินอาหารเลิศรสและชมการร่ายรำและเสียงเพลงมันก็ทำให้อาเค่อรู้สึกผ่อนคลายขึ้นจากการเดินทางมาตลอด

            เสียงปรบมือที่ดังระนาวทำให้ตนรู้ว่าการแสดงได้จบลงแล้วอาเค่อปลุกทหารหนุ่มที่กำลังนอนพิงเสาให้สะดุ้งขึ้นมาอีกครั้ง ถาดรับเงินถูกยื่นมาตรงหน้าทั้งคู่เป็นจังหวะที่เหวินไม่รู้ว่าควรจะทำอะไรต่อดีเพราะพึ่งจะตื่นจึงสะลึมสะลือขึ้นเจ้าตัวล้วงหาเงินตำลึงเพื่อจะให้เด็กถือถาดนี้แต่ขณะที่ล้วงก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างตาที่สะลึมสะลือนั้นก็เบิกกว้างขึ้นเมื่อควานหาของบางอย่างไม่เจอ

            ไม่ใช่เงินตำลึงแต่เป็น…

            “แย่แล้ว!!!” โพล่งขึ้นแล้วลุกขึ้นยืนเต็มขาทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจของคนทั้งห้องโถงทันทีเหวินเหวินที่เอาแต่ค้นหาของที่ตนหาไม่เจอตอนนี้สิ่งสำคัญที่ตนอุตส่าห์เสี่ยงชีวิตกว่าจะได้มันมา

            “เกิดอะไรขึ้นหรอ

            “หญ้าน้ำค้างข้า… ตอนนี้ไม่อยู่แล้ว”

            “หญ้าน้ำค้าง?

            “หญ้าล้ำค่าหายาก… ต้องทำตกระหว่างเดินทางที่ไหนสักที่แน่ๆ!” พูดขณะที่ทำท่าจะพุ่งออกจากหอโคมเขียวทันทีตอนนี้เขาไม่สนใจสายตาที่มองตนเป็นตาเดียวแล้วข้อมือของทหารหนุ่มถูกรั้งไว้โดยอาเค่อที่กำลังสับสนว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่เหวินเหวินหันไปมองทุกคนและเด็กถือถาด เขาแบ่งเงินตำลึงใส่ถาดใบนั้นและแบ่งเงินจำนวนหนึ่งให้อาเค่อ

            “ท่านพักโรงเตี๊ยมที่จินเฉิงรอข้าไปก่อนนะขอรับอึ๊ก! เดี๋ยวข้าจะกลับมา!!ฝากนกแก้วข้าด้วยมันอาจจะช่วยท่านได้บ้าง” บอกขณะที่แกะมืออาเค่อออกจากข้อแขนตนเขาตบบ่าอาเค่อเบาๆแล้วรีบดิ่งออกจากหอโคมเขียวทันทีหากอยู่ที่นี่เหล่าสี่จตุรเทพคงไม่พยายามตามอาเค่อมาถึงที่นี่หรอก

            ใบหน้าที่มีสีแดงระเรื่อเพราะฤทธิ์เหล้าทำให้ตนรู้สึกหนักอึงหัวเข้าไปอีก ชายหนุ่มกระโดดขึ้นม้าอย่างรดเร็วก่อนจะควบออกไปกับความมืดที่เข้าครอบงำตนไปทุกที่ถึงจะถามกับตัวเองว่าหญ้าน้ำค้างเพียงไม่กี่ต้นทำไมเขาถึงเสียดายมันนัก

            เพราะการเสี่ยงตายของเขามันคงจะสูญเปล่าหากมันหายไปโดยที่เขายังไม่ได้ใช้อะไรมันเลยน่ะสิ


---------------------------------------------------------------------------------------------------


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
บันทึกลับมอร์เด็น
กลองเหยากู่
มีดสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x54
x200
x200
x10
x1
x5
x15
x1
x2
x4
x30
x5
x15
x1
x30
x2
x1
x41
x2
x4
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x2
x100
x20
x100
x130
x100
x60
x60
x60
x60
x60
x60
x60
x1
x7
x3
x1
x3
x10
x50
x1
x8
x1
x1
x1
x1
x1
x2050
x2
x10
x50
x40
x100
x50
x10
x15
x15
x6
x10
x11
x12
x90
x10
x15
x100
x75
x324
x106
x80
x100
x259
x9999
x64
x384
x10
x19
x26
x50
x26
x30
x1
x5
x30
x1
x100
x100
x60
x34
x37
x69
x62
x23
x8000
x9999
x8000
x59
x63

409

กระทู้

2798

โพสต์

75หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115453938
เงินตำลึง
1999849765
ชื่อเสียง
322564
ความหิว
1818

VIP PETตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาขอมพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาอังกฤษใบรับรองภาษาอาหรับ

คุณธรรม
16722
ความชั่ว
13913
ความโหด
35600
ไป๋เหยียนเฟย
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2018-9-21 19:36:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ ตามทวงหนี้ (1) ]


     หลังจากนั้นบุรุษผมสีดำขลับก็มาที่เมืองจินเฉิง เพื่อมาทีหอคณิกาหรือหอเซียงถง ดูเหมือนว่าเจ้าของ ของหอนี้จะติดค่าชำระค้างภาษี

      “หวังจวินจื่อ ข้าคิดว่าเจ้าควรรอพวกข้าอยู่ข้างนอก มันเป็นสถานที่ ที่เด็กอย่างเจ้าไม่ควรเข้าไป” เส้าเทียนที่ยืนอยู่หน้าหอเอ่ยบอกเด็กหนุ่มร่างโปร่ง

      “ทำไมหละขอรับ เหตุใดข้าถึงเข้าไปไม่ได้ ไม่เหมาะสมอันใดกัน” เด็กหนุ่มถามขึ้นด้วยความสงสัย ปกติเวลาไปในกับพวกเส้าเทียนเขาก็จะได้เข้าไปทุกที่ แต่สำหรับครั้งนี้มันกับไม่ใช่เสียอย่างงั้น ทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกแปลกใจเป็นอย่าง

      “เพราะเจ้ายังเป็นผู้เยาว์อยู่อย่างไรเล่า น้องหวัง แต่เส้าเทียนข้าว่าพาน้องหวังเข้าไปด้วยเถอะ เพราะอย่างไงซะมันก็เป็นแค่สถานที่บรรเทิง ให้น้องหวังได้เปิดหูเปิดตาเสียบ้าง” เจ๋อข่ายพยายามโน้มนาวบุรุษผมสีดำขลับที่ขมวดคิ้วมองด้วยใบหน้านิ่งๆ

      “แล้วแต่ หากเจ้าคิดเช่นนั้นข้าก็ไม่มีข้อกังขาใดๆที่จะห้ามจวินจื่อ” ร่างสูงสง่าบอกร่างระหงบอบบางที่คล้ายกับอิสตรีที่พูดโน้มนาวให้เขาใจอ่อน

      “ขอบคุณ เกอเกอ” หวังจวินจื่อเอ่ยขอบคุณ เจ๋อข่ายที่ช่วยพูดให้เด็กหนุ่มจนสุดท้ายก็ทำให้เส้าเทียนใจอ่อน

      บุรุษผมสีดำขลับค่อนๆเดินเข้าไปภายในหอเซียงถงที่ตกแต่งวิจิตรสวยงาม แถมที่นี่ยังมีสาวงามนางนึงที่ชื่อว่ามู่ ซีหลิว

      “แม่นางข้ามาขอพบเจ้าของหอเซียงถงแห่งนี้” เส้าเทียนเดินไปหาสตรีนางนึงที่น่าจะเป็นคนของหอเซียงถงเพราะดูจากการแต่งตัว

      “เอ๊ะ มีธุระอันใดกับท่านจ้าวหงหง...” นางช้อนตาขึ้นมองบุรุษตรงหน้าราวกับลูกแมว “งั้นก็ตามข้ามาเถอะคุณชาย” หญิงสาวเดินผ่านเขาทั้งสามมาหาจ้าว หงหง

      “มีคนมาขอพบท่านน่ะเจ้าค่ะ ท่านจ้าว หงหง” เมื่อหญิงสาวกล่าวจบก็เดินออกไปทำงานต่อ

      “มีอะไร?” จ้าว หงหงเอ่ยถาม

      “ข้ามาทวงเงินที่แม่นางติดค้างชำระค่าภาษีที่แม่นางติดค้างไว้กับท่านฟู่จินเป่า 500ชั่ง” เส้าเทียนบอกจุดประสงค์ที่ตัวเองมาที่นี่ทันที

      “ทำไมข้าต้องจ่าย” หญิงสาวถามด้วยสีหน้าเจ้าเลห์

      “ถ้าแม่นางไม่จ่ายก็จะถูกตราหน้าว่าเป็นคนโกง แม่นางคิดว่ามันคุ้มไหมถ้ามีคนมากมายรู้ข่าวว่าเจ้าของหอหงเซียงถงโกงเงินค่าภาษี กิจการที่กำลังไปได้ดีอาจจะถึงคราวที่ต้องสิ้นสุดเพียงเพราะแม่นางชักดาบ แล้วถ้าเรื่องโกงค่าภาษีไปถึงทางการหละ ข้าว่าคงจะตายเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โตกว่าเดิมจริงไหม คนของทางการคงไม่ปล่อยแม่นางไว้เป็นแน่ เพราะภาษีที่ได้มาก็ต้องส่งไปให้หลวง” เส้าเทียนอธิบายและเจรากับหญิงสาวเจ้าของหอด้วยความใจเย็น

      “...” จ้าว หงหงมีใบหน้าที่ซีดทันทีเมื่อได้ยินคำว่าทางการ “ข้ายอมจ่ายก็ได้!” นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจนัก แต่ก็ยอมยื่นถุงเงิน500ชั่งให้บุรุษตรงหน้า

      “ดีแล้วขอรับแม่นาง เปิดกิจการก็เสียภาษี”

      หลังจากที่เส้าเทียนรับถุงเงิน500ชั่งจากนางเสร็จ เขากับสหายทั้งสองก็เดินออกจากหอเซียงถงแห่งนี้เพื่อไปที่อื่นต่อ

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +510 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -26 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 510 + 500 + 25 -26 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดสโนวไวท์
ราชสีห์คินทาเรี่ยน
แหวนหลิ่งเฉียว
รูปปั้นเทพีเวสต้า
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x9999
x1
x100
x8
x1
x1
x1
x5
x2
x13
x212
x2
x10
x60
x1255
x209
x43
x1
x2
x3
x1
x7
x1
x1
x60
x13
x23
x6
x8
x6
x1
x3
x5
x3
x20
x3
x4
x2
x4
x70
x1
x345
x17
x218
x320
x8
x2
x100
x1
x3
x11
x6
x10
x9
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x45
x1
x54
x20
x2
x2
x27
x15
x172
x225
x154
x24
x310
x130
x125
x50
x86
x75
x2
x5
x18
x14
x77
x570
x1
x26
x2111
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x26
x227
x32
x18
x2860
x19
x2211
x19
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2610
x6900
x54
x3200
x165
x197
x6
x21
x119
x62
x1407
x3628
x1623
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x286
x228
x383
x7
x26
x570
x3143
x15
x111
x274
x1633
x420
x9303
x142
x96
x20
x1937
x3463
x36
x375
x2613
x100
x194
x20
x9999
x18
x10
x72
x3340
x9999
x1840
x62
x257
x2246
x22
x750
x16
x1
x12
x598
x294
x32
x1
x1869
x112
x2069
x257
x1
x2716
x1
x71
x1843
x42
x1
x1280
x323
x166
x242
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x85
x2470
x220
x508
x64
x9999
x710
x6860
x24
x37
x7
x65
x10
x1
x57
x3710
x1002
x36
x784
x521
x1
x11
x3715
x3225
x380
x944
x37
x4688
x2280
x3436
x5455
x2720
x15
x30
x4224
x11
x9999
x2340
x9999
x147
x3
x2289
x3950
x6814
x362
x6600
x7
x8206
x9999
x4760
x2406
x4443
x5691
x5675
x3568
x8876
x212
x7595
x1863
x30
x3948
x53
x883
x3223
x392
x9999
x256
x28
x356
x345
x31
x4930
x129
x2735
x7446
x6775
x9999
x7224
x3042
x163
x1400
x39
x4483
x632
x5051