ดู: 848|ตอบกลับ: 23

{ นอกเมืองฉางอัน - เขาหลีซาน } น้ำพุร้อนหัวชิงฉือ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-3-1 16:16:48 |โหมดอ่าน

น้ำพุร้อนหัวชิงฉือ

{ เชิงเขาหลีซาน }



น้ำพุร้อนหัวชิงฉือ ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาหลีซาน อยู๋ทางตะวันออกของนครฉางอัน 
เส้นทางไปอำเภอหลินถง เป็นทั้งจุดยุทธศาสตร์สำคัญทางตะวันออกของฉางอัน 
และเป็นแหล่งพักผ่อนยอดนิยมของชาวฮั่น อีกทั้งยังเป็นสถานที่สำคัญที่ฮั่นเกาจู๋กับเซี่ยงอวี่ (ฉู่ป้าอ๋อง) 
หลังทำสงครามฉู่ฮั่นกินเวลายาวนานกว่า 4 ปี ทั้งสองได้เจรจาสันติสงบศึกกัน ณ ที่ศาลาน้ำพุร้อนหัวชิงฉือ 
ใช้เวลาเจรจากันกว่า 7 วัน ในที่สุดก็ได้ข้อตกลงปรองดอง ในการใช้แม่น้ำฮั่นสุ่ยเป็นเส้นแบ่งเขตปกครอง 
ฮั่นตะวันตก ฉู่ตะวันออก เป็นเมืองพี่เมืองน้อง ก่อนที่ฮั่นเกาจู่จะถูกแม่ทัพใหญ่หานซิ่นหรือ ณ ตอนนั้น
 ดำรงตำแหน่งฉีอ๋องบีบบังคับให้พูดอย่างทำอย่าง เพื่อตัวฉีอ๋องจะได้สร้างชื่อในประวัติศาสตร์ในการพิชิตเซี่ยงอวี่








คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-7-27 21:48:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-7-30 00:35




จาริกบุญทั่วเหลียงโจว
368
ด้านั่นขาข้า..

        

น้ำค้างจับหมอกขาว
พรั่งพรูราวละอองไอ
ปลิดกลีบเหลือเพียงใบ
เหตุไฉนต้องตรอมตรม?




        หลงหยาโบยบินเหนือลมเพื่อสำรวจเส้นทางจนพบจุดหมายที่ต้องการแล้ว ค่อยวกกลับมาแจ้งเป็นภาษาเหยี่ยวให้แก่จูหรงเยว่ผู้รออยู่บนหลังม้า “ด้านหน้านี้ล่ะขอรับคุณชาย บ่อน้ำพุร้อนหัวซิงฉือ” หันไปกลาวกับกวีสีเงินที่กำลังชมทิวทัศน์ของเขาหลีซานแล้วทั้งสองจึงควบม้ากันต่อ ไม่ถึงครึ่งค่อด้วยฝีเท้าของฮั่นเสียหม่าและม้าสายดีดก็เห็นอาคารไม้ขนาดกลาง ควันไอพวยพุ่งขึ้นสูง ด้วยอากาศร้อนตัดกับไอเย็นผู้ที่ฝึกเคล็ดวิชาใจน้ำแข็งจนร้างกายผิดสภาพเช่นหรงเยว่จึงรู่สึกอึดอัดพอสมควร คนชุดครามชี้ไปยังเรือนพักห่างออกไปไม่ไกล “ข้า.. คงเข้าไปข้างในกับท่านไม่ได้แต่จะรออยู่ทางนั้นนะขอรับ หากมีเรื่องใดเรียกใช้ก็ให้หลงหยามาแจ้งได้เลย”

        “ได้สิ… วางใจเถอะแถวนี้ดูไม่น่าจะมีใครผ่านมา อาเยว่เจ้าเองก็ไปพักบ้างนะ” บุรุษชุดขาวพลิกกายลงจากหลังม้า เดินเข้าสู่บ่อน้ำพุร้อนที่แยกฝั่งชาย-หญิง นำกลาดิอุสกับหน้าไม้พกติดตัวไปด้วยกันเกิดเหตุไม่คาดคิด ผ่านประตูบานเลื่อนก็พบสระกลางแจ้งที่มีแนวรั้วสูงโดยรอบ ยังพอชื่นชมทิวทัศน์ห่างไกลผ่านม่านไอน้ำ ร่างสูงรู้สึกเมื่องล้าจึงปลดเปลื้องอาภรณ์แล้วก้าวลงสระ “อื้ม….” ทันทีที่กระแสน้ำหุ้มห่อร่างเสียงนุ่มครางออกมาอย่างพึงพอใจกับอุณหภูมิที่ร้อนกำลังดี

        คงเพราะเขาฝึกยุทธ์เพื่อสุขภาพความร้อนเท่านี้จึงมิได้ระคายผิว ทั้งยังช่วยผ่อนคลายความตึงเครียดของกล้ามเนื้อ กระตุ้นการไหลเวียนของเลือดที่หล่อเลี้ยงอวัยวะต่างๆ รู้สึกสบายไปทั่วทั้งตัว ‘ถ้าโคจรลมปราณในน้ำพุร้อนล่ะ? คงจะสะดวกขึ้นมาก...’ ว่าแล้วก็สูดหายใจกักไว้ในปอดแล้วลงไปขัดสมาธิใต้น้ำ

@wenwen

        เส้นผมเงินยวงสยายเป็นคลื่นอยู่ใต้น้ำ ดูราวกับภูตพรายขี้เซากำลังหลับใหลในนิทราแสนหวาน บุรุษร่างโปร่งโคจรชี่ไว้ที่จุดตันเถียนกล่อนเคลื่อนสำรวจไปยังจุดที่เมื่อยล้าราวกับอาศัยความร้อนของน้ำพุช่วยฟื้นฟูรักษา จึงไม่ทันสังเกตุว่าในสระขณะนี้มิได้มีเพียงแค่ตนเองเพียงลำพัง คลื่นน้ำไหวกระเพิ่มเล็กน้อยกระนั้นดวงตาหงส์ยังคงปิดสนิทจ่อมจมกับการทำสมาธิ

@wenwen

        สัมผัสของอะไรบางอย่างทำให้เขาค่อยๆ ถอนสมาธิกลับสู่ภาวะระแวดระวัง ดวงตาหงส์ตวัดขึ้นมองพบว่าเป็นมือข้างหนึ่ง กำลังก่อการ ‘ลวนลาม’ ลูบคลำขยำขาเขาอยู่ คาดว่ามิใช่จูหรงเยว่ด้วยอีกฝ่ายฝึกเคล็ดวิชาทำให้ร่างกายเย็นไม่สามารถลงแช่น้ำร้อนเช่นนี้ได้ ‘แล้วมันเป็นผู้ใดกัน??’ ยัง… ยังไม่พอ มือผีย์เริ่มลามเข้ามาถึงต้นขาใกล้จะสะกิดโดนอะไรบางอย่างเข้ารอมร่อ สีหน้านักกวีหนุ่มพลันย่ำแย่ ฟองอากาศพ่นพรวดก่อนจะถลันกายขึ้นสู่ผิวน้ำ

ซ่า!!

        หยาดน้ำอุ่นไหลลงตามแรงดึงดูด เกศาเงินยาวจรดบั้นเอวเปียกลู่บดบังเรือนร่างอยู่วับแวม เขาลุกขึ้นหยัดเต็มความสูงจดจ้องเจ้าคนที่ยังไม่ยอมปล่อยมือจากตน เสียงสูงขึ้นนาสิกเอ่ยถาม “ยังจะจับอีกนานไหม??”

@wenwen


        “..................” คิดว่าใครที่แท้ก็คนกันเอง แม้จะสับสนเล็กน้อยว่าอีกฝ่ายที่ตนพึ่งร่ายลำนำ ‘สรรเสริญสดุดี’ ในสมญาพระราชทานหานซิ่นแห่งซางหยงจะมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร สิ่งที่ตนคิดว่าสำคัญกว่าก็คือ อีกฝ่ายจดจำเขาได้ในแรกเห็นรึว่าหัวสีนี้เด่นเกินไปจริงๆ คล้ายว่าทางด้านนั้นจะตกใจอยู่ไม่น้อยเสียงถึงสั่นเครือ ‘ไหนดูสิ… ไปรบมายังปลอดภัยดีอยู่ก็พ… เอ๋?’ ดวงตาหงส์หรี่ลงเมื่อพบบาดแผลจำนวนมากที่ยังรักษาไม่หายดีเสมือนตะขาบสีแดงพาดไปทั่ว แล้วเจ้าของร่างสมควรตายยังจะลงแช่น้ำเพิ่มความสาหัสเข้าไปใหญ่
        
        “อาเหวิน… นี่มัวทำอะไรอยู่ยังไม่รีบขึ้นจากน้ำอีก!!” กล่าวพลางชี้ไปยังร่องรอยที่สาหัสสุดบนหน้าท้อง ‘แผลสดโดนน้ำรักษายาก!! เจ้านี่ลืมเอาสมองกลับมาจากเยว่สุ่ยรึไง!!’ เขาลืมไปเสียสนิทว่าตอนนี้ทั้งคู่ต่างเปลือยเปล่าอยู่ต่อหน้าอีกฝ่าย คิดว่าบุรุษด้วยกันก็ช่างมันเถิด

@wenwen

        เห็นท่าทีตะลีตะลานเช่นนั้นก็ยิ่งสงสัยเจ้าคนตรงหน้าคือ ‘หานซิ่นแห่งซางหยง’ ที่ฝ่าบาทชื่นชมนักหนาแน่หรือ เหตุใดกิริยาช่างขัดกับคำว่า ‘กล้าหาญชาญชัย’ นักเล่า นั่นไงรีบจัดจนคลำทางขึ้นพลาด ลื่นไถลร่วงตูมลงไปในสระเสียแล้ว…

         หลังเสียงโครมดังๆ ผิวน้ำก็มีพรายฟองอากาศก็ผุดขึ้นมาถี่ๆ สีแดงเจือจางไหลย้อนขึ้นมาย้อมคุ้งน้ำเป็นวงกว้าง

        “..................” ให้มันได้อย่างนี้สิ!! ตนพึ่งจะเผยแพร่วีรกรรมขุนสยบทักษินที่มุดลงใต้น้ำไป จะปล่อยให้เจ้าของนามกลายเป็นผีเฝ้าสระหัวซิงฉือนี้ก็กะไรอยู่ นักกวีหนุ่มพุ่งตามลงไปเพื่อควานหาตัวอีกฝ่าย เมื่อจับได้สักส่วนหนึ่งของร่างกายค่อยช้อนร่างของเหวินเหวินแล้วดึงขึ้นมาที่ขอบสระ “เห็นข้าแล้วตกใจขนาดนั้นเลยรึ?” ถามพลางมือเรียวก็ลูบหลังให้คนที่สำลักน้ำจนหน้าเปลี่ยนสี

@wenwen


        “หรือเพราะไม่อยากพบถึงได้ตระหนกนัก?” นักกวีหนุ่มเลิกคิ้ว นึกทบทวนอยู่ในทีว่าครั้งก่อนตนได้ทำอะไรลงไป ที่อาจทำให้รุ่นน้องผู้นี้ไม่พอใจรึเปล่า ‘ตอนหมู่บ้านเฟยเจ้านี่ก็กลับไปก่อนถือว่าพ้นเคราะห์ไป รึถือสาที่เฟิ่งเลี่ยงรังแก?’ จริงสิอีกคนโดนอินทรีของเขาพุ่งเข้าใส่ไปนี่นะ มือเรียวยังคงประคองบ่ากว้างสายตาคู่คมจดจ้องบาดแผลพลางถอนกายใจ “ถึงจะเป็นเพราะอะไรก็ควรห่วงใยตัวเองมากกว่านี้ ข้าเคยเตือนไว้แล้วนี่ ‘สู้ไม่ไหวก็หนี’ อย่างไรกัน? ดูสภาพสิต่างจากศพแค่ยังมีลมหายใจเท่านั้น!!!”

        กล่าวพลางกดห้ามเลือดบาดแผลบริเวณท้องของเหวินเหวินที่ถูกแรงล้มเมื่อครู่ดึงจนปริแตก โลหิตแดงข้นไหลย้อมเรียวนิ้วขาว เกิดเป็นสีสันที่ตัดกันอย่างลงตัว

@wenwen


        นักกวีหนุ่มหรุบดวงตาลงส่งเสียงตอบในลำคอ “อืม… ยืนไหวไหม? เกาะข้าไว้” ก่อนสอดแขนใต้ลำตัวอีกฝ่ายแล้วอุ้มประคองร่างของขุนพลสยบทักษิณขึ้น ในเมื่อเป็นรุ่นน้องไม่เกี่ยงว่าจะอายุเท่าใด ตัวใหญ่แค่ไหนรึจะเป็นนักรบเดนตายตนก็ต้องดูแล “ไปทำแผลกันก่อนเถอะ”
@Admin @STAFF_Pixiu



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์จิ้งจอกชิงชิว
พู่หยกเฟยตันฉีหลิง
เมอร์เมน่าบรูช
สุนัขป่าไอเซนฮาวด์
เทียนเฉาเชียนรื่อหง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x3
x1
x2
x2
x1
x2
x2
x1
x5
x1
x4
x5
x4
x4
x200
x20
x2
x1
x1
x4
x4
x5
x5
x5
x4
x4
x2
x10
x1
x1
x37
x76
x5
x1
x1
x317
x573
x54
x414
x2
x3
x15
x1
x1
x5
x147
x168
x222
x32
x1
x2
x30
x11
x100
x77
x148
x3990
x204
x114
x359
x2
x6
x7
x19
x264
x1
x15
x2
x82
x1191
x1
x1
x35
x2
x2
x2
x1
x1
x11
x160
x275
x34
x20
x10
x28
x91
x5
x4
x3
x104
x715
x8
x18
x7
x20
x15
x54
x3
x3
x3
x4
x4
x60
x27
x5
x1
x3
x2
x2
x3
x2
x162
x2
x1
x70
x14
x40
x8
x1
x18
x3
x310
x350
x100
x160
x125
x360
x261
x25
x32
x103
x295
x610
x240
x13
x120
x2
x8
x5
x19
x1679
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x48
x40
x26
x980
x770
x2006
x100
x20
x2000
x11
x1280
x1700
x903
x27
x41
x15
x100
x9
x18
x1751
x295
x2023
x1118
x321
x2107
x2
x7900
x408
x98
x103
x12
x76
x150
x3427
x139
x239
x434
x2722
x2139
x1670
x14
x450
x1445
x11
x2
x27
x6896
x2674
x12
x63
x7571
x57
x9999
x1810
x54
x3
x178
x17
x1110
x1
x1
x3145
x2
x1
x2525
x14
x43
x34
x781
x470
x30
x221
x548
x199
x8
x1210
x1395
x8409
x967
x200
x590
x200
x57
x51
x2395
x1
x1850
x3009
x6980
x762
x280
x9520
x9999
x518
x54
x91
x5332
x28
x15
x84
x179
x1000
x13
x4163
x2935
x1718
x3461
x9999
x2466
x3180
x2613
x1866
x2770
x305
x9999
x485
x1106
x129
x30
x9928
x2433
x3860
x2260
x150
x2857
x4458
x4381
x1805
x3768
x2083
x545
x2434
x538
x268
x1523
x410
x3
x24
x12
x1510
x78
x50
x5406
x1115
x2
x1077
x9999
x2801
x2
x47
x2239
x3809
x7097
x993
x7457
x4470
x508
x1193
x1824
x749
x10
x1122
x2915
x3040
x968
x100
x3
x21
x25
x25
x32
x9
x6048
x9610
x2307
x9999
x199
x25
x9999
x20
x5805
x24
x8
x1651
x251
x25
x9
x98
x31
x10
x1121
x3905
x8
x31
x210
x1157
x92
x2408
x2086
x129
x18
x1458
x2378
x2258
x3
x286
x3676
x2540
x7884
x518
x400
x4106
x5426
x9999
x15
x2283
x2451
x5805
x8000
x3380
x1641
x30
x3430
x1014
x70
x328
x151
x2816
x2118
x9999
x44
x4529
x9999
x9999
x9999
x3235
x1991
x111
x3000
x9
x4246
x40
x3223
x4099
x787
x1
x759
x1814
x627
x1241
x6167
x2325
x5861
x5004
x9999
x7409
x9999
x3109
x2323
x2534
x3456
x4274
x2492
x558
x66
x1
x15
x1989
x6451
x743
x1
x4827
x7762
x68
x9999
x678
x1418
x1073
x6534
x105
x3595
x1085
x454
x105
x1169
x297
x8
x189
x37
x9999
x1123
x2070
x3456
x195
x665
x468
x100
x1301
x1412
x9999
x3780
x1327
x1227
x889
x234
x9999
x1724
x9999
x143
x713
x2459
x2
โพสต์ 2018-7-29 17:36:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
จาริกบุญทั่วเหลียงโจว
369
ด้าผู้ช่างฟ้อง


          ใบหน้าหวานแปรเป็นนิ่งขรึมก้าวเท้าอย่างรวดเร็วไปยังเรือนไม้ สัมภาระและเสื้อผ้าของทั้งสองวางอยู่นักกวีวางรุ่นน้องลงบนแคร่ไม้ไผ่ ก่อนคว้าเสื้อคลุมตัวนอกมาสวมลวกๆ เดินไปหาของอย่างผ้าสะอาดหรือยาใส่แผล อาคารค่อนข้างจะว่างและโล่ง ดีว่าของอย่างผ้าหรือชุดผลัดเปลี่ยนพอมีให้ผู้ที่มาแช่น้ำพุร้อนได้ใช้บริการ ร่างสูงเพรียวพยุงสหายรุ่นน้องก้าวเข้ามาสายตาก็มองหาสถานที่เหมาะๆ เพื่อวางเหวินเหวินลงนั่งพัก
        

        “.................” หลิงเฮ่าไม่ได้กล่าวตอบอะไร กลิ่นคาวเลือดชวนให้นึกถึงความทรงจำที่บาดลึก ไม่ว่าจะเป็นภาพของสหายที่อาบเลือดชโลมกายหรือแม้แต่นรกโจรทมิฬในหุบเขาเมืองอู๋โต้ว ร่างสูงพึ่งสังเกตว่าคนที่ตนประคองอุ้มอยู่ถึงกลับมีกลามเนื้อล่ำสันขึ้นในเวลาอันสั้น ‘เจ้าเองก็ไม่ละทิ้งการฝึกฝนเช่นกันสินะ’ ในใจนึกสะทกสะท้อนอยู่บ้างว่าครั้งมอบทวนจันทร์เสี้ยวให้ตนได้ปลูกฝังภาระที่ยากเกินไปแก่อีกฝ่ายหรือเปล่า ใบหน้าหวานแปรเป็นนิ่งขรึมก้าวเท้าอย่างรวดเร็วไปยังเรือนไม้ สัมภาระและเสื้อผ้าของทั้งสองวางอยู่นักกวีวางรุ่นน้องลงบนแคร่ไม้ไผ่ ก่อนคว้าเสื้อคลุมตัวนอกมาสวมลวกๆ เดินไปหาของอย่างผ้าสะอาดหรือยาใส่แผล