ดู: 351|ตอบกลับ: 4

{ เมืองหลิงหลิง } ตลาดจิวเชิน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-2-9 13:03:27 |โหมดอ่าน




ตลาดจิวเซิน

{ เมืองหลิงหลิง }











【ตลาดจิวเซิน】
ตลาดจิวเชิน เป็นตลาดประจำเมืองที่มีของมากมายให้เลือกซื้อ
 ไม่ว่าจะร้านข้าวสารอาหารแห้ง ร้านขายอาวุธ(แต่มีน้อย) 
ร้านขายเครื่องดนตรีหรือแม้แต่เสื้อผ้าสำเร็จรูป ก็พร้อมพรั่ง
นอกจากนี้ยังมีการนำสัตว์ป่ามาขายให้กับผู้ที่สนใจ 
ไม่ว่าจะนำไปเลี้ยง หรือ นำไปต้มยำทำแกง แต่คงไม่ดีแน่
ถ้าหากมินำไปเลี้ยง เพราะที่นี่นั้นใกล้กับเขตภูเขา บางที...
บางทีอาจมีสัตว์ป่าหายากหลงทางมาก็เป็นได้ 
อย่าลืมไปแวะที่ โรงเตี๊ยมสุกร เล่า! หากต้องการของดี!












คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

74

กระทู้

843

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
13136
เงินตำลึง
12346
ชื่อเสียง
16432
ความหิว
305

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
428
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ชีอวี้หยู
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2018-2-9 13:11:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2018-2-9 19:28

อย่ารังแกพวกเขานะ!



      ผิงผิงตื่นระหว่างอยู่บนหลังจวื่จื่อตอนแรกเธอคิดว่าที่นี่คือฉางซาเพราะเป็นเส้นทางไปกุ้ยหยาง แต่ที่นี่มันที่ไหน? ผิงผิงสงสัยแต่ก็ไม่มีใครให้ถาม เจ้าตัวเลยปล่อยให้จวื่จื่อเดินไปเรื่อยๆ
      "คงไม่ได้พาข้าหลงหรอกนะ?"
      "ม๊อ"
      "ถ้าพาข้าหลง ข้าจะไม่อาบน้ำให้เจ้า"
      "ม๊ออออ" (ข้าไม่ได้อยากอาบน้ำในหน้าหนาว!)
      "ข้างหน้าจะมีเมืองไหมนะ? ข้าชักหิวแล้ว" ผิงผิงเอ่ยพลางปิดปากหาววอดๆ เด็กสาวทรงตัวได้ดีบนหลังวัวหรือช้าง แต่อย่าให้เธอขี่ม้า... ไม่สามารถทรงตัวได้นอกจากต้องเกาะมันให้แน่นเฉยๆ เหมือนคราวของเจ้าต้าฟง... แค่คิดผิงผิงหนาวแล้วแต่พอนึกถึงตอนที่ไปทะเลสาบกับพี่ซือก็อดจะหน้าแดงไม่ได้...
      "โวย! ข้าจะไปคิดถึงเขาทำไม" ผิงผิงบ่นงึมงำก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้า...
      "หมั่นโถว?"
      "กรู๊ววววว" มันร่องลงมาในอ้อมกอดของผิงผิงที่ยื่นมือออกไปรับมันไว้ ก่อนจะแกะจดหมาย...


      ถึงพี่ผิง
      พวกผมสบายดีครับ ส่วนพี่ซือออกเดินทางแต่ผมไม่ทราบว่าไปที่ใด ดูเหมือนว่าแม่นางหรั่นจะไหว้วานให้พี่ซือไปส่งจดหมายให้ครับ ตอนนี้พี่ผิงคงกำลังท่องเที่ยว อย่างไรก็ระวังตัวด้วยนะครับ แต่ผมเชื่อว่าพี่ผิงต้องปลอดภัยแน่นอน
      ดูท่าแล้วแม่นางหรั่นกับพี่ซือจะสนิทกันครับ แม่นางหรั่นเป็นสตรีที่ช่างพูดมากๆ เลยครับ
จาก เหรินอี้เหอ


      ผิงผิงอ่านจดหมายพลางขมวดคิ้ว... พี่ซือสนิทกับแม่นางหรั่น? แต่แม่นางหรั่นมีลูกแล้วนะ? แต่หายากนะเนี่ยที่เสี่ยวเหอจะเอ่ยชมสตรีคนอื่นแบบนี้... เด็กสาวเข้าใจผิดอย่างแรง ความจริงอี้เหอรู้อยู่แล้วว่าพี่สาวเขาไม่อาจตีความหมายได้ (อี้เหอนัยประมาณว่า สตรีเช่นแม่นางหรั่นชอบคิดเองเออเองเสียจริง) ผิงผิงพับจดหมายเก็บ
      "ถึงอย่างไรค่อยส่งจดหมายหาพี่ไช่แล้วกันให้หมั่นโถวได้พักก่อน"
      "กรู๊ว..."
      "ก็มีเพียงเจ้าที่ช่วยส่งจดหมายได้นิ"
      "กรู๊ว"      "งิ๊ว"
      พวกเธอเดินทางจนเข้าใกล้เขตเมือง ผิงผิงเงยหน้าอ่าน...
      "เมืองหลิงหลิง ทำไมมาโพล่ที่นี่ได้แต่ช่างเถอะอย่างน้อยในเมืองก็มีอะไรให้กินละนะ" เด็กสาวนั่งหลังตรงบนหลังจวื่จื่อพลางเข้าเมืองไป แม้จะเย็นแล้วแต่ก็ยังมีผู้คน เด็กสาวหันไปมองรอบๆ ด้วยดวงตาตื่นเต้นเธอยังไม่เคยลงมาไกลขนาดนี้มาก่อน เด็กสาวลงจากหลังจวื่จื่อเปลี่ยนมาเดินเล่น พลางแวะซื้อของอร่อยๆ กินระหว่างทาง
      "อื้อ อร่อย" เด็กสาวกินแล้วเอ่ยชมพลางเดินดูสองข้างทางไปด้วยที่เรียงรายด้วยข้าวของมากมายแปลกตาอาจจะมีของจากรัฐอื่นบ้างก็ไม่แปลกเพราะที่นี่ใกล้กับเตี๋ยน(?) ผิงผิงเดินเล่นกับเพื่อนๆ ของเธอ หมั่นโถวนั้นนอนหลับอยู่บนหลังซือลู่ส่วนเจียวเสวียก็หมอบบนไหล่เธอ
      "ที่ท้ายตลาดมีพวกนายพรานเอาสัตว์แปลกๆ มาขาย ไปดูกัน"
      "เจ้านายพรานคนนั้นเปล่า ที่มันชอบเอาเนื้อสัตว์ป่ามาขาย"
      "ใช่ๆ รีบไปเดี๋ยวของดีขายหมด" บุรุษสองสามคุยกัน ผิงผิงกระดิกหูไปมา... เธอหันมามองจวื่จื่อ "ม๊อ..."
      "โอ๊ ไปกัน" ผิงผิงว่าแล้วเดินตามหลังบุรุษพวกนั้นไป จวื่จื่อนั้นเหมือนจะถอนหายใจ(?) สงสัยนายน้อยของตัวเองคงได้ไปก่อเรื่องวุ่นวายอีกแน่ๆ ส่วนซือลู่นั้นก็ตามไปเพราะมันยังเด็กอยู่ ผิงผิงเดินตามหลังพวกเขาไปจากตลาดที่คึกคักบรรยายกาศสบายๆ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นแลดูดุดันขึ้น? เพราะเด็กสาวมีเหล่าสัตว์แปลกๆ ตามหลังมาพวกที่ค้าขายจึงมองเป็นตาเดียว...
      "เล่เข้ามา เหลือไม่มากแล้ว! หมดแล้วหมดเลย!"
      เสียงตะโกนขายของดังมาแต่ไกล ผิงผิงรีบเดินเข้าไปมุงดูด้วย... ก่อนจะเบิกตากว้างเพราะเธอจำสัตว์หน้าขนในนั้นได้... มันคือ เสี่ยวอู่ ลูกแรคคูลตัวที่ห้า! จากพี่น้องทั้งหมด เธอพบมันเมื่อสองปีก่อนที่เมืองเสี่ยวเพ่ยพร้อมกับแม่และพี่ๆ ของมัน ทำไมมันถูกจับมาได้! ข้างๆ กันก็มีเต่าที่น่าจะอยู่ในทะเลสิ!
      "แรคคูลตัวเพียงละ 100 ชั่งเท่านั้น! ขนของมันสามารถให้ความอบอุ่นให้แก่ร่างกายได้"
      "เต่าตัวนี้มาจากทะเลอันแสนห่างไกล มิง่ายกว่าจะจับมาได้เพียง 400 ชั่ง!"
      คนขายก็นำเสนอพร้อมราคาผิงผิงกำหมัดแน่น... ก่อนจะยกมือขึ้น "ข้าขอซื้อสองตัวนี้ เอาไป" ผิงผิงเอ่ยก่อนจะโยนถุงเงิน 500 ชั่งให้คนขาย แต่โดนบุรุษร่างยักษ์ขวาง "แม่นางน้อย สถานที่แห่งนี้ไม่เหมาะกับเด็กเช่นเจ้า"
      "ข้ามิใช่เด็กแล้วข้าก็ซื้อของ ข้ามีเงินจ่าย" ผิงผิงเอ่ย
      "เงินมิใช่ปัญหา หากแต่อยากได้สัตว์พวกนี้ก็มางัดข้อกัน" ชายร่างยักษ์เอ่ยด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย ผิงผิงหาแยแสไม่ เพราะตอนนี้เธออยากช่วยเสี่ยวอู่ แล้วพี่น้องกับแม่ของมันเล่า? ไปไหนกันหมด? คงไม่ใช่ว่า...
      "ว่าอย่างไร?"
      "งัดข้อก็งัดข้อสิ หากท่านแพ้จงถอยห่างไปซะ"
      "หากข้าชนะเล่า?"
      "แล้วแต่ท่านเถิด" ผิงผิงตอบอย่างปัดรำคาญ เธอแรงเยอะอยู่แล้วหากลัวไม่ ทั้งสองเดินมานั่งที่เก้าอี้โดยมีโต๊ะหินคั่นกลาง ผิงผิงถนัดซ้ายเธอยื่นข้อมืออกไป อีกฝ่ายก็ทำตามก่อนจะประสานมือกัน
      "เฮ!!!"
      เสียงแหกปากร้องเชียร์ดังต่อกันเป็นทอดๆ ภายในท้ายตลาด ผู้คนจำนวนมากล้อมวงกันอยู่โดยมีเด็กสาวและบุรุษร่างยักษ์เป็นศูนย์กลางโดยมีคนแอบเป็นเจ้ามือเปิดโต๊ะพนันว่าใครจะชนะ
      "แม่นางน้อย ถอยตอนนี้ยังทันนะ"
      "เก็บปากของท่านไว้ทานของกินเถิด"
      สิ้นเสียงทั้งสองจ้องตาเขม็ง มือบีบกันแน่น เสียงเชียร์เริ่มเงียบไปทีละน้อยจนกลายเป็นการกลั้นหายใจอย่างตื่นเต้น! ส่วนคนที่มาตัดสินนั้นยกมือก่อนจะนับเบาๆ "หนึ่ง... สอง... สาม!!!"
      สิ้นเสียงนับ ทั้งสองก็ออกแรงงัดแขนใส่กันสุดชีวิต เสียงเชียร์ของพวกชาวบ้านกลับมาดังอีกครั้ง
      "โอ๊ะ ตอนนี้ดูเหมือนท่านเพ่ยเหมือนจะได้เปรียบครับพี่น้อง! เขาค่อยๆ กดแม่นางน้อยลงไปเรื่อยๆ แล้ว หรือว่านี่จะเป็นอีกครั้งที่ท่านเพ่ยชนะ!"
      ดังที่คนตัดสินเอ่ย แขนล่ำใหญ่กว่าค่อยๆ กดแขนของเด็กสาวลงไปทุกขณะ ใบหน้าของชายหนุ่มขึ้นสีแดงกำเห็นได้ชัดว่าออกแรงมากแค่ไหน แตกต่างกับผิงผิงที่ยิ้มน้อยๆ
      "ยอมแพ้ดีกว่าแม่นางน้อย ถึงเจ้ายิ้มให้ข้า ข้าก็หาใจอ่อนไม่"
      "โอ๊ นอกจากจะมีแค่สมองกล้ามแล้วยังหลงตัวเองด้วย? น่าชื่นชมๆ" ผิงผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มขบขันก่อนจะออกเกร็งกำลังทุกส่วนออกแรงดันกลับไปจนอีกฝ่ายเริ่มหน้าเหลอ "เฮ้ย!"
      "โอ๊ๆ อย่าดูเบาสตรีดีกว่านะเจ้าค่ะ..." ผิงผิงยิ้มกรุบกริบที่ไปเรียนแบบมาจากพี่ซือ เพียงพริบตาเดียวที่เด็กสาวที่มีรูปร่างบอบบางกว่ามากก็ออกแรงงัดดันแขนคนตัวโตกว่าให้เอนราบกับโต๊ะหินในพริบตา แรงกระแทกเล่นเอาอีกฝ่ายกระเด็นตกเก้าอี้ เรียกเสียงเฮจากคนดูไม่น้อยเลยทีเดียว
      "เราได้ผู้ชนะแล้ว! คือแม่นางน้อยท่านนี้ สองตัวนี้เป็นของเจ้า"
      นายพรานอุ้มสัตว์ทั้งสองตัวให้เด็กสาว ผิงผิงรับมากอด... "เสี่ยวอู่..."
      "งิ๊ง..." เหมือนมันจะหวาดกลัว มันเกาะไหล่ผิงผิงแน่น
      "ไม่ต้องกลัว ข้ามาแล้ว" ผิงผิงกระซิบมันก่อนจะพาทั้งสองตัวเดินออกไปเธอวางมันบนหลังจวื่จื่อ ส่วนเจ้าเต่าเธอก็ให้ซือลู่ใช้งวนรับไว้ แต่ก่อนที่จะได้ออกไปเธอก็ต้องหันไปตามเสียงเรียก
      "เฮ้ย! คิดจะไปก็ไปได้เลยหรือ?"
      "อ้าว แล้วทำไมจะไปไม่ได้เล่า?" ผิงผิงถามออกไปโง่ๆ
      "จับนางไว้ นางทำให้ข้าเสียหน้า!"
      "โวยยยยย" ผิงผิงตะโกนลั่น นี่มันใช่เวลามามีเรื่องไหม ผิงผิงหันไปตบก้นซือลู่ "เร็ว!"
      "ม๊ออออ" มันร้องทีหนึ่งก่อนจะวิ่งผ่าผู้คนออกไป ส่วนผิงผิงหันไปรับมือกับกลุ่มคนที่เข้ามา เด็กสาวยกขาถีบเบื้องล่างของพวกเขาจนพวกเขาลงไปนอนกับพื้น เด็กสาวอาศัยจังวะนี้กระโดดขึ้นหลังซือลู่ "เร็ว!!!"
      "แปร๋นนนนนนน"
     "ตาม! ช้างวิ่งช้าอย่าไรเราก็ต้องทัน" เพ่ยตะโกนลั่น ผิงผิงอยากจะหาอะไรมาแทงพวกบ้านี่เสียจริง
      "แค่งัดข้อแพ้ถึงกับต้องไล่ตามกันเลยเรอะ!"
      "นังเด็กปากดี!"
      "อ้อ กลัวจริ๊งงงง" ผิงผิงตอกกลับไปเด็กสาวได้แต่เกาะหลังซือลู่ที่พาเธอวิ่งหนีออกจากเมือง... บนเขานั้นน่าจะปลอดภัยแล้วเป็นถิ่นของข้าด้วย!
      "ลู่ลู่ ขึ้นเขา!"
      "แปร๋นนนน" มันร้องรับก่อนจะเปลี่ยนเส้นทางไปบนเขา.....


@STAFF_Pixiu


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 3เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +55 ความหิว -15 Point +5 ย่อ เหตุผล
zifu + 55
STAFF_Pixiu + 10 + 500 -15 + 5
Admin -3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x106
x5
x8
x2
x2
x2
x4
x50
x120
x157
x68
x1
x1
x1
x13
x4
x6
x28
x40
x10
x3
x2
x1
x12
x20
x1
x16
x68
x46
x68
x32
x16
x40
x10
x76
x58
x2
x20
x440
x16
x6
x100
x502
x40
x86
x1
x80
x179
x98
x42
x100
x30
x15
x88
x1
x15
x32
x1
x20
x521
x795
x336
x222
x180
x72
x2
x35
x123
x544
x88
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x72
x1
x100
x107
x50
x1714
x12
x6
x2
x69
x477
x2
x2
x398
x145
x386
x365
x20
x42
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x871
x4339
x1026
x1388
x12
x17
x25
x181
โพสต์ 2019-3-18 02:25:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด




ตลาดจิวเซิน

{ เมืองหลิงหลิง }











【ตลาดจิวเซิน】
ตลาดจิวเชิน เป็นตลาดประจำเมืองที่มีของมากมายให้เลือกซื้อ
 ไม่ว่าจะร้านข้าวสารอาหารแห้ง ร้านขายอาวุธ(แต่มีน้อย) 
ร้านขายเครื่องดนตรีหรือแม้แต่เสื้อผ้าสำเร็จรูป ก็พร้อมพรั่ง
นอกจากนี้ยังมีการนำสัตว์ป่ามาขายให้กับผู้ที่สนใจ 
ไม่ว่าจะนำไปเลี้ยง หรือ นำไปต้มยำทำแกง แต่คงไม่ดีแน่
ถ้าหากมินำไปเลี้ยง เพราะที่นี่นั้นใกล้กับเขตภูเขา บางที...
บางทีอาจมีสัตว์ป่าหายากหลงทางมาก็เป็นได้ 
อย่าลืมไปแวะที่ โรงเตี๊ยมสุกร เล่า! หากต้องการของดี!












คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่จิ่วเทียน
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
ชุดหลานม่านเหยา
ลูกกวางเงินไป๋จั๋ว
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ชุดดำ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x18
x1
x15
x2
x54
x20
x222
x1
x1
x6
x2
x2
x2
x10
x1
x1
x11
x40
x20
x1
x30
x2
x3
x89
x2
x4
x3
x14
x72
x6
x6
x2
x20
x15
x50
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x28
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x36
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x5
x5
x3
x310
x100
x100
x110
x125
x110
x161
x24
x32
x98
x125
x510
x240
x8
x120
x1
x7
x5
x20
x1605
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x600
x1960
x600
x420
x2000
x41
x41
x26
x960
x740
x2202
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x973
x27
x39
x15
x101
x9
x18
x334
x1893
x188
x2025
x1304
x322
x2300
x2
x8100
x363
x86
x100
x5
x73
x143
x3273
x128
x303
x411
x2747
x2039
x20
x1670
x8
x508
x1803
x8
x1
x28
x3945
x2448
x9
x56
x7189
x50
x9999
x1803
x47
x3
x152
x15
x1041
x1
x1
x2645
x2
x1
x2425
x13
x25
x19
x681
x470
x581
x30
x128
x110
x38
x53
x6
x1180
x1502
x8209
x967
x200
x590
x200
x52
x50
x2365
x1
x1850
x2799
x4799
x416
x271
x6330
x9999
x567
x51
x70
x3914
x24
x15
x66
x179
x1000
x13
x3593
x2885
x886
x1383
x9999
x2466
x2980
x1927
x1836
x2460
x90
x9999
x485
x1102
x129
x30
x7451
x2019
x3822
x1538
x134
x2739
x4280
x3973
x2005
x3573
x1418
x524
x1797
x490
x196
x1198
x327
x3
x24
x9
x1430
x77
x50
x4628
x840
x2
x671
x9999
x2586
x2
x35
x2139
x3498
x7097
x381
x6001
x4370
x489
x862
x9999
x1759
x607
x10
x1010
x2465
x2940
x682
x95
x3
x20
x25
x25
x32
x9
x8298
x9314
x1807
x9999
x199
x24
x7918
x20
x5805
x21
x8
x1017
x256
x24
x9
x101
x31
x9
x807
x3805
x8
x30
x207
x835
x81
x2706
x2107
x125
x16
x1410
x2578
x2351
x3
x281
x3676
x2540
x276
x7884
x510
x394
x3836
x4850
x9999
x10
x2257
x2445
x5805
x7800
x3380
x1263
x24
x3330
x883
x70
x328
x141
x2816
x2114
x9999
x41
x4265
x9999
x9999
x9999
x3150
x1899
x107
x3200
x5
x3696
x36
x3223
x3929
x749
x1
x756
x1514
x481
x951
x4903
x2225
x4056
x5004
x9999
x4906
x9999
x3109
x2157
x2034
x3256
x4204
x2422
x558
x60
x1
x20
x1929
x3613
x713
x1
x4547
x6232
x67
x9999
x673
x1293
x889
x6336
x103
x3319
x803
x450
x101
x825
x273
x8
x178
x24
x9999
x1123
x2060
x3018
x195
x661
x454
x103
x1201
x1263
x9999
x3430
x1298
x1230
x889
x216
x9999
x1719
x9999
x129
x713
x2427
x2

1283

กระทู้

4594

โพสต์

71หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19586841
เงินตำลึง
38594
ชื่อเสียง
292597
ความหิว
3511

ใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
25856
ความชั่ว
8457
ความโหด
54170
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2019-3-18 11:51:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด

{ สัญญาจ้างฉางอัน 89 }
อันงานการใดเล่าไม่เท่าขนศพ

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

           สนทนาการค้ากับมูลนิธิไจ้สือเชี้ยะคือลงท้ายที่พ่อค้ารายนั้นบอกว่า “ช่วยไปขนศพทีสิ แล้วจะช่วยลงชื่อไปร่วมศูนย์เถ้าแก่จิงโจวให้.. ง่ายๆ เห็นไหมยื่นหมูยื่นแมว”

           ง่ายๆ อีซี่ ง่ายชิบหายไอ้พร่องมันเนย…

           มันพูดเหมือนใช้ไปจ่ายตลาดหน้าปากซอย ศพนะไม่ใช่หัวผักกาดให้ลอยหน้าลอยตาไปขนอย่างคนกันเอง ยิ้มระเริงรื่นโผล่ไปถึงแล้วบอก ‘มารับศพจ้า… ขนลงเกวียนได้เลยจ้า’ หรือ ‘ใครมีศพไหม รีบๆ เอาศพมาขึ้นรถได้แล้วเดี๋ยวไปทำพิธีให้อย่างดี รับรองศพไปใจสบายแน่ มาเร็วๆ’ คนละเรื่องกับการค้าและเป็นประเด็นเซ็นซิทีฟชนิดที่ว่า สตรีเดียงสาเน่งน้อยหน้าตาเหมาะจะไปค้าดอกไม้ขายรอยยิ้มมากกว่าสัปเหร่อ อยากจะกรี้ด….. กรี๊ดอัดให้แก้วหูมันปลิวไปดาวนาแม็ก

            แต่มันเป็นงาน และเป็นสัญญาจ้าง? ดังนั้นเก็บนิ้วกลางในมือไว้ภาษาด่าแบบเยอรมันทิ้งลงหีบไปก่อน จงฉีกยิ้มอัดหน้าอีกฝ่ายด้วยแววสัมพันธไมตรีแฮปปี้สุดๆบอกเขาไปว่า “ได้เจ้าค่ะ แหม่ขนศพเองยังไงก็ต้องมีคนทำล่ะเนอะ งั้นข้าออกเดินทางก่อนนะรับศพตามรายชื่อนี้ เอ้ย สถานที่นี้ใช่ไหม..จัดไป”

            ดังนั้นพวกเขาจึงสวมอาชีพสัปเหรอชั่วคราว หญิงสาวผมเงินส่วมหมวกผ้าคลุมดูงดงามบริสุทธิ์ในชุดขาวไม่มีใครกล่าวว่าอัปมงคลแช่งให้เพื่อนตายอีกต่อไป เพราะทุกที่นางไปเยือนมีศพรออยู่แล้ว ต้องชมเขานะคะว่าวางตัวสมกาลเทศะ แล้วพวกมันจะใส่สีๆ ทำไมวะไม่ให้เกียรติคนตายเลย หญิงไม่เข้าใจ หญิงรับมรั่ยดรั้ยยย… ปฎิบัติการณ์โด้ศพที่แรกตลาดจิวเซินมาดูกันสิ

           “ศพแรกนาย ก. นามสมมติ ก้างปลาแทงเหงือกตาย” แหม่น่าสงสารจังค่ะ

           “ศพที่สองนาย ข. นามจำแลง สะดุดหัวมดตาย” อนาถกว่าคนแรกอีกค่ะ

           “ศพที่สาม นางสาวอะไรก็ได้ตายแล้วไม่มีชื่อ เมื่อเย็นวานนี้พบหนุ่มหล่อเดินผ่านหน้าร้านเต้าหู้จึงหัวใจวายด้วยความระทึกชักตาตั้ง ไปกินเต้าหู้ต่อบนสวรรค์…” ที่แท้บ้าผู้ชาย แบบนี้ก็ได้หรอ?

             ‘ไหนเขาบอกเป็นคนพรรคภูติทมิฬอะไรนั่นฆ่าไงฟระ….’ หลิงหลานได้แต่ส่ายหน้าให้เจ้าช้างใช้วงวขนศพขึ้นเหวียนเทียม ลากไปเรื่อยๆจนครบเจ็ดศพแล้วไปยังจุดต่อไป

รีโนเวทด้านบน

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม +3 ความโหด โพสต์ 2019-3-18 13:46

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่จิ่วเทียน
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
ชุดหลานม่านเหยา