ดู: 309|ตอบกลับ: 4

{ นอกเมืองเซี่ยพี - หมู่บ้านถง } ทางเข้าหมู๋บ้าน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-1-26 00:10:55 |โหมดอ่าน


หมู่บ้านถง


หมู่บ้านถง เป็นหมู่บ้านนอกเมืองห่างจากเมืองเซี่ยพีไปสี่สิบลี้ ทางตอนใต้ของเมือง

หมู่บ้านเล็กๆที่มีจำนวนคนอยู่เพียงแค่ 40 กว่าชีวิต
โดยชาวบ้านนั้นใช้ชีวิตอยู่กลางป่าที่ล้อมรอบไปด้วยธรรมชาติอย่างสมถะ
และพึ่งการล่าสัตว์กับการเพาะปลูกมากกว่าที่จะติดต่อค้าขายกับบุคคลภายนอก

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

23

กระทู้

147

โพสต์

1หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
1348
เงินตำลึง
127538
ชื่อเสียง
8782
ความหิว
206

ใบรับรองภาษาฮั่น

เซ็น
เลเวล 1

ยายะ

pet
โพสต์ 2018-2-14 13:53:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Melonpang เมื่อ 2018-2-14 21:19

บทที่เก้าสิบห้า :: [ หมู่บ้านถงไหม ]



     " อืม... "

     หญิงสาวนั้นขึ้นเสียงเล็กๆในลำคอ พลางมองไปยังทางลูกกรังเบื้องหน้าด้วยสีหน้าครุ่นคิด
     จากแผนที่ๆได้มาจากพี่สาวเจ้าของร้าน หากแผนที่นั้นไม่ได้วาดผิดหรือนางเดินทางหลงทิศไปเองละก็
เส้นทางข้างหน้านั้นก็คือเขตแดนของหมู่บ้านถงไหมไม่ผิดแน่
     ทว่า..

     " เป็นสถานที่ๆกันดารจริงๆนะ... "

     นอกจากถนนลูกกรังที่ราวกับเป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างชายป่าด้านซ้ายและชายป่าด้านขวาแล้ว ด้านหน้า
เองก็ไม่มีสิ่งปลูกสร้างใดๆนอกจากหินและเศษกิ่งไม้ตามรายทางที่บอกได้ว่าถนนเส้นนี้ไม่ได้มีการใช้งาน
หรือการสัญจรใดๆมากนัก
     หมู่บ้านที่อยู่เยื้องลึกเข้าไปในป่า.....ไม่ใช่ทั้งเส้นทางผ่านหรือใกล้กับเขตแดนของเมืองอื่นใด ไม่แปลก
หากจะไม่มีผู้ใดมาเยือนหรือเข้าออก
     เย่เสวียนั้นไม่ได้เร่งร้อนในการเดินทาง นางนั้นค่อยๆควบม้าสีดำสนิทของตนมุ่งหน้าไปตามเส้นทางเรื่อยๆ
ไม่นานก็พบกับสิ่งก่อสร้าง
      สิ่งปลูกสร้างเล็กๆ หรือก็คือกระท่อมที่ถูกปลูกขึ้นจากไม้และฟางเสียหลายส่วนด้านหน้า ข้างๆกันนั้นมี
ชายแก่ผู้นึงกำลังเตรียมฟืนอยู่

     " ขออภัยด้วยค่ะ "
     " หือ? "

     เย่เสวีย นางนั้นควบม้าเข้าไปใกล้ๆจากนั้นนางก็ลงจากหลังม้าด้วยท่าทีคล่องแคล่วแล้วก็เดินไปหาชายแก่
ผู้นั้นพลางเอ่ยทักทายขึ้น

     " ทางข้างหน้านั้นเป็นเส้นทางตรงไปยังหมู่บ้านถงไหมหรือเปล่าคะ? "

     โดยที่ไม่ได้ตอบนางกลับมา ชายแก่นั้นเพ่งพินิจตัวนางอยู่ครู่นึงก่อนจะพยักหน้าเล็กๆ

     " คนนอกรึ? ...แปลกดี เจ้าเป็นแม่ค้ารึสาวน้อย "

     " อ่า...ไม่ใช่หรอกค่ะ "

     เย่เสวียนั้นตอบปฏิเสธไปด้วยท่าทีนอบน้อม
     นอกจากกระเป๋าและสัมภาระจำนวนนึงแล้ว นางก็ไม่ได้พกข้าวของใดๆมาเยอะมากนัก แต่ก็ดูรุงรังจนทำ
ให้เข้าใจผิดได้ง่ายเหมือนกัน

     หลังจากที่สนทนากันอีกเล็กน้อย เย่เสวียก็เอ่ยปากขอตัวออกมา แล้วก็มุ่งหน้าไปตามเส้นทางต่อไป
     ราวๆครึ่งชั่วยาม ในที่สุดก็พบกับหมู่บ้าน
     แม้จะมีไม่เยอะนัก แต่ก็มีบ้านไม้เรือนหลังเล็กๆปลูกไว้เต็มไปหมด

     ' ...ดูเหมือนว่าจะไม่ได้วางแปลนในการก่อสร้างด้วยนะเนี่ย... '

     บ้านหลายๆหลังตั้งกันสะเปะสะปะราวกับว่า 'ข้าจะสร้างตรงนี้' กันหมดเลยก็ไม่มีผิด มองจากภายนอก
แล้วก็ทำให้สับสนชวนงงในเส้นทางเดินในหมู่บ้านเอาได้ง่ายๆเลย

     " ใครกัน? "

     เสียงเข้มๆทุ่มต่ำดังขึ้นใกล้
     พอหันไปก็พบกับชายฉกรรจ์เปลือยอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและมีหนวดเครารุงรังผู้นึงยืนอยู่
     หากเป็นเมื่อก่อน เย่เสวียนางคงจะตัวสั่นเป็นลูกนกไปแล้ว ทว่าตอนนี้...

     " สวัสดีค่ะ...นามของข้าคือ หมิง เย่เสวีย --เป็นตัวแทนของเจ้าเมืองเซียพี... "

     นางนั้นกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่ชัดถ้อยชัดคำ ซึ่งฝ่ายตรงข้ามเองก็เผยให้เห็นสีหน้าตื่นตะลึงออกมา
เล็กๆ ก่อนจะเอ่ยปากถามขึ้นต่อไปว่า

     " งั้นรึ..แล้วคุณหนูตัวเล็กๆจากจวนเจ้าเมืองนั้นมีธุระอะไรกับหมู่บ้านลึกห่างไกลเมืองใหญ่นี้งั้นรึ "

     ชายตรงหน้านั้นถามกลับด้วยน้ำเสียงที่เห็นได้ชัดว่าไม่สนใจเบื้องหน้าเบื้องหลังของนางเลยแม้แต่น้อย
     เย่เสวียนั้นชะงักไปเล็กๆก่อนจะนิ่งคิดไปชั่วครู่ ไม่นานนางก็เผยให้เห็นรอยยิ้มออกมาจางๆ

     " ไม่ได้เกี่ยวอันใดกับทางเมืองเซียพีหรอกค่ะ....ทว่าข้านั้นได้รับคำขอร้องมาจาก 'พี่สาว' ของข้าน่ะค่ะ "
     " พี่สาวของเจ้า? ใคร? "

     เย่เสวียนั้นลงมาจากหลังม้าทันทีแล้วก็หันไปยิ้มให้ชายผู้นั้นจางๆพร้อมกับกล่าวต่อไปว่า

     " เจ้าของร้านผ้า.....ท่านพี่เฟยค่ะ "

     พอชายผู้นั้นได้ยินดังนั้น สีหน้าที่เป็นปรปักษ์เล็กๆเมื่อครู่ ได้แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มกว้างขึ้นมาในทันที

     " ที่แท้ก็เป็นคนรู้จักของแม่นางหลิง? แหม-- แล้วก็ไม่รีบบอก นางผู้นั้นขอให้เจ้าเข้ามาทำอะไรงั้นรึ? "
     " เรื่องนั้น-.. "

     ในขณะที่เย่เสวียกำลังจะตอบกลับไปนั้น ก็มีเสียงเล็กๆดังขึ้นเบื้องหลังของนาง

     " อะ ฮ่าฮาฮาฮา แน่จริงก็จับให้ได้สิยัยตัวเล็ก! "
     " ฮืออ-- อ..เอาคืนมานะ... "

     เสียงดังตึงตังของเด็กหลายๆคนกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

     " ว้าย! ชูยี่! ข้างหน้าของเจ้า "
     " หา? --เหวอ!? "

     ตรงหน้านั้นมีบ่อโคลนเล็กๆ เด็กน้อยชูยี่ที่ถือตุ๊กตาผ้าของเด็กสาวที่วิ่งตามมาอยู่นั้น ไม่ทันได้สังเกต
เห็น แล้วก็ลื่นล้มลงไป

หมับ!

     ชูยี่นั้นหลับตาปี่เตรียมรับแรงกระแทกที่พื้นดินและก็โคลน....ทว่าไม่ว่าจะหลับตาสักเท่าไหร่ก็ดูไม่เหมือน
ว่าสิ่งที่คิดนั้นจะใกล้เข้ามาเสียที

     " ไม่เป็นอะไรนะ? "

     ขณะนั้นเอง --เสียงใสที่แล้วให้ความรู้สึกสบายใจก็ดังขึ้นข้างๆหู
     เมื่อลืมตาขึ้นมา...ก็พบกับใบหน้าที่ไม่คุ้นตาในระยะประชิด

     " ........ส...สวยจัง "
     " ....?.....ขอบคุณค่ะ "

     เด็กหนุ่มที่เผลอหลุดปากพูดออกไปนั้น เมื่อได้พบคำตอบรับนิ่งของของฝ่ายตรงข้ามออกมา ใบหน้าก็
พลันกลายเป็นสีแดงสด ก่อนจะพบว่าตนเองนั้นกำลังอยู่ในอ้อมกอดของหญิงสาวตรงหน้า

     " ว- หวา! "

     ด้วยความตกใจ ชูยี่จึงรีบสะบัดตัวเองออกทว่าหญิงสาวเจ้าของอ้อมกอดนั้นกลับไม่ได้ปล่อยตัวของเขา
เอาเลยแม้แต่น้อย

     " ป-..ปล่อยนะ! เป็นผู้หญิงแท้ๆ มาแตะตัวผู้ชายเอาง่ายๆอย่างนี้ได้ยังไง "

     เด็กน้อยพูดออกมาด้วยสีหน้าท่าทางเขินอายพลางพยายามสะบัดตัวเองออก

     " โฮ่....สำหรับข้าแล้ว...เธอก็เป็นเพียงแค่เด็กตัวเล็กๆคนนึงที่สามารถอุ้มได้ด้วยแขนเดียวเช่นนี้....ไม่นับ
ว่าเป็นผู้ชายหรอกค่ะ "
     " ว- ว่าไงนะ! เธอกล้าดียังไง--- แอ๊ก!? "

     ขณะที่เด็กหนุ่มกำลังจะตะโกนเถียงกลับมา ก็ได้มีกำปั้นเล็กๆพุ่งเข้ามาเขกเข้าที่กลางกระหม่อมเข้า

     " เจ้าเด็กบ้า! --ซนจนได้เรื่อง! สร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้านเขาไปทั่วแล้วยังไม่ไว้หน้าหมู่บ้านของเรา
อีก! ขอโทษพี่สาวเข้าเดี๋ยวนี้เลยนะ "

     ผู้มาใหม่นั้นเป็นหญิงสาวที่ภายนอกมีอายุราวๆ 17 - 18 ปี มัดผมเป็นเปียเยื้องไว้ด้านหน้า
     เย่เสวียนั้นค่อยๆวางเด็กหนุ่มที่กุมหัวเพราะความเจ็บปวดลงช้าๆก่อนจะหันหน้าขึ้นไปสนใจกับหญิงสาว
ตรงหน้าของนาง

     " ยินดีต้อนรับสู่หมู่บ้านของเราค่ะ...เอ่อ "
     " หมิง เย่เสวียค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก "
     " ค่ะ ท่านหมิง นามของข้าคือ ชู หลิน เป็นลูกสาวของหัวหน้าหมู่บ้านค่ะ ...---ขออภัยด้วยกับการกระทำ
ไร้มารยาทของเด็กบ้านี่นะคะ "
     " มิได้ค่ะ..เป็นปกติของวัยประมาณเช่นนี้อยู่แล้ว "

     ขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากันนั้น เด็กน้อยที่กำลังเอามือกุมหัวอยู่ก็ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาทั้งน้ำตาพร้อมกับ
กล่าวว่า

     " หยะ--...อย่ามาทำเหมือนคนเค้าเป็นเด็กเซ่--...อัฟ!? ...พ..พี่! ...สองครั้งแล้วนะ! "
     " แกเงียบไปเลยนะ...หรืออยากโดนอีก? "

     พอได้รับคำขาดนั้น ชูยี่ก็หุบปากเงียบไปในทันที

     " ...หือ? "

     หลังจากที่มองเด็กหนุ่มกำลังโดนพี่สาวของตนเทศนาอยู่นั้น เย่เสวียนางก็รู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องมองมา
     เมื่อมองไปด้านหลังไม่ไกล ก็พบกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กกำลังลอบมองมาทางนี้โดยที่หลบหลังกองฟางอยู่

     ' อ้อ... '

     แล้วนางก็รู้สึกตัวว่า ---ตอนนี้นางนั้นกำลังถือตุ๊กตาผ้าตัวนึงไว้อยู่
     ตอนที่วิ่งเข้าไปรับตัวเด็กหนุ่มเมื่อครู่นั้น มืออีกข้างเองก็รีบคว้าตุ๊กตาเอาไว้เพื่อไม่ให้มันตกลงไปในโคลน
ด้วย
     พอนึกได้ดังนั้น เย่เสวียก็คาดเดาเหตุผลได้รางๆ จากนั้นก็เดินเข้าไปหาเด็กน้อยที่หลบอยู่หลังเสานั้น

     " ....! "

     เด็กสาวที่หลบอยู่นั้นมีท่าทีตกใจขึ้นมาทันที เย่เสวียจึงหยุดขาของตนเองลง
     ดูเหมือนว่าเธอนั้นจะกลัวคนแปลกหน้า....ในกรณีแบบนี้

     " .....สวัสดี! ทำไมเธอถึงไปหลบตรงนั้นละ! ผมหนีมาจากเด็กบ้านั้นได้แล้วนะ! มาหาผมสิ! "
     " ....!? "

     เด็กน้อยนั้นสะดุ้งขึ้นพลางเบิกตาออกกว้าง
     เมื่อเห็นว่าเรียกร้องความสนใจจากเด็กสาวได้แล้ว เย่เสวียจึง 'ขยับมือ' ต่อไปว่า

     " --นี่ๆ พี่สาวคนนี้เป็นคนช่วยผมเอาไว้ละ! เธอไม่น่ากลัวหรอกนะ เพราะงั้นมาพาผมกลับไปสิ! "

     เทคนิกที่เรียกว่า 'การพูดด้วยท้อง' ---การออกเสียงออกมาโดยที่ไม่ได้ขยับริมฝีปากเลยแม้แต่น้อย
     แม้จะไม่อยากยอมรับนัก แต่ก็ได้รับการสั่งสอนมาจากไอ้ผู้ชายลักเพศผู้นั้น----- ซึ่งไว้ค่อยกล่าวถึง
เรื่องนี้ในภายหลังแล้วกัน
     เย่เสวียขยับมือไปที่แขนทั้งสองข้างของตุ๊กตาพลางออกเสียงโดยไม่เปิดปากออกมา ---ซึ่งก็ได้ผล
ชะงัดทันตา
     เด็กสาวนั้น --แม้ว่าจะยังมีท่าทางกล้าๆกลัวอยู่ ทว่าก็ค่อยๆขยับตัวออกมาจากที่ซ่อนแล้วก็ค่อยๆเดิน
เข้ามาใกล้ ซึ่งเย่เสวียเองก็ได้ยิ้มให้พร้อมกับส่งตุ๊กตาคืนไป

     " ขอบ....ขอบคุณค่ะ... "

     เด็กสาวพูดออกมาเสียงเบา ซึ่งนางเองก็ยิ้มให้อย่างอ่อนโยน
     หลังจากที่ได้รับตุ๊กตาคืนไปแล้ว เด็กสาวก็มองไปที่ตุ๊กตานั้นพลางพึมพำออกมาเบาๆต่อว่า

     " เธอเป็นผู้ชายหรอกหรอ...? "

     ......อ้าว เป็นตัวเมียหรอคะ?





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +40 เงินตำลึง +1000 ชื่อเสียง +155 ความหิว -18 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 40 + 1000 + 155 -18 + 6

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หวยหนานจื่อ
กำหนดลมหายใจ
บันทึกลับ #3
ธนูใหญ่
ม้าวายุทมิฬ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x23
x10
x25
x40
x92
x4
x10
x40
x114
x56
x10
x75
x170
x12
x30
x15
x6
x60
x200
x20
x60
x40
x3
x10
x10
x48
x8
x1
x4020
x10
x20
x28
x15
x38
x10
x30
x20
x1
x1
x1
x90
x20
x50
x100
x4
x8
x30
x115
x120
x8
x110
x160
x1
x38
x1

23

กระทู้

147

โพสต์

1หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
1348
เงินตำลึง
127538
ชื่อเสียง
8782
ความหิว
206

ใบรับรองภาษาฮั่น

เซ็น
เลเวล 1

ยายะ

pet
โพสต์ 2018-7-10 01:02:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Melonpang เมื่อ 2018-8-3 08:40

บทที่เก้าสิบเจ็ด :: [ วางแผนการสอน ]



     หลังจากที่พูดคุยและตกลงกับลูกสาวหัวหน้าหมู่บ้าน ชูหลิน ได้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว นางก็ได้พา
เย่เสวียมายังกระท่อมที่พัก
     " ขออภัยที่ต้องให้ท่านมาอยู่ในที่แบบนี้นะคะ ทว่านี้เป็นที่ๆดีที่สุดในหมู่บ้านของเราแล้วค่ะ "
     " มิได้ --เห็นเช่นนี้ ข้าเองก็เคยเป็นคนจรมาก่อน หากมีหลังคาคุ้มหัวแล้วละก็ จะอย่างไรก็นับ
ได้ว่าหรูหราเกินพอแล้วละค่ะ "


     เย่เสวียตอบกลับนางไปด้วยรอยยิ้มกว้าง
     แม้ว่าทางชูหลินนั้นจะยังมีสีหน้ากังวลเล็กๆ แต่สุดท้ายนางก็เผยให้เห็นรอยยิ้มจางๆออกมา

     " เช่นนั้น ...หากมีสิ่งใดที่ต้องการ อย่าได้เกรงใจที่จะบอกข้าได้ทุกเมื่อนะคะ "

     กล่าวสัมทับไว้เท่านั้น นางก็เดินจากไป
     เมื่อสิ้นเรื่องราวแล้ว เย่เสวียก็หันกายกลับหลังแล้วเดินเข้าไปยังกระท่อมที่ได้รับมอบมา

     " -----ภายในก็ดูดีไม่เลวนี่นา "

     แน่นอนว่าหากเทียบกับจวนเจ้าเมืองเซียพีแล้ว ที่แห่งนี้นั้นนับได้ว่าโกโรโกโสยิ่งกว่าห้องเก็บ
ของเสียอีก
     ทว่าแม้จะเก่าและมีรอยน้ำทั่วไป แต่ก็แทบจะไม่มีฝุ่นหรือคราบสกปรกที่เห็นได้ชัดตรงไหนเลย

     ' ดูจากร่องรอยต่างๆแล้ว แม้จะมีการทำความสะอาดอย่างสม่ำเสมอ ทว่าไม่มีร่องรอยว่ามีใคร
ใช้สถานที่แห่งนี้มาก่อน '

     หรืออย่างน้อยในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ก็ยังไม่มีใครเข้าใช้
     เย่เสวียนั้นกวาดสายตามองไปรอบๆจากนั้นก็ผงกหัวเล็กๆ
     เรื่องพวกนั้นจะเป็นอย่างไรก็ช่างประไร

     " เอาละ.......--ยายะ "
     " อยู่ที่นี้เจ้าค่ะ "

     สิ้นเสียงของเย่เสวีย เบื้องหลังของนางก็มีร่างเล็กๆปรากฏขึ้นมาอย่างไร้สุ้มเสียง

     " ของที่ให้จัดเตรียมไว้...จัดการให้หรือยังจ้ะ? "
     " เจ้าค่ะ ---กระสอบข้าว 50 กระสอบ และมันฝรั่งจำนวนนึง ทั้งหมดนั้นอยู่ด้านในแล้วเจ้าค่ะ "
     " ขอบคุณนะ...มียายะอยู่ด้วย คงเป็นเรื่องที่โชคดีที่สุดในตอนนี้ของข้าแล้วละ "
     " กล่าวเกินไปแล้วเจ้าค่ะ "

     แม้ว่ายายะนั้นจะตอบกลับมาเสียงเรียบ ทว่านางนั้นพยายามปกปิดใบหน้าที่ขึ้นสีของตนเอง
ในความมืดอยู่ ซึ่งเย่เสวีย นางเองก็ทราบดีทว่าก็ทำเป็นไม่เห็นไป

     " เอาละ...---เอายังไงต่อดีนะ..? "

     ของที่จำเป็นต้องใช้ยังขาดอยู่เล็กน้อย ทว่าก็เพียงพอสำหรับ'ระยะแรก'

     ในวันนี้ หลังจากที่เดินดูและพูดคุยกับเด็กๆในหมู่บ้านคร่าวๆแล้วก็ดูจะไม่มีปัญหาอะไร
     แม้บางคนจะยังคงแก่นแก้วไปบ้าง ทว่าก็ไม่มีใครที่ดูเหมือนจะเป็นตัวปัญหา ---นางยังคง
สามารถรับมือได้ด้วยการใช้ไม้อ่อนทั้งหมด

     ' ไม่สิ...มีอยู่สามคนสินะ... '

     พอหวนรำลึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ และเหล่าเด็กๆที่ได้พบหน้ามา เย่เสวียนางก็นึกถึงเด็ก
สามคนที่ดูจะพิเศษกว่าเด็กคนอื่นมากเสียหน่อย

     ' กับสามคนนั้น ...บางทีอาจจะต้องคิดหาวิธีรับมือเป็นพิเศษ '

     นางคิดพลางพยักหน้าลงเบาๆ
     เพราะว่าเด็กๆพวกนั้น ---ค่อนข้างมีปัญหาทางด้านการสื่อสารพอสมควร
     ไม่ใช่ความสามารถในการพูดคุย แต่เป็นทางด้านบุคลิคนิสัยเฉพาะตัว...

     ' เอาเถอะ ..ใช่ว่าข้าจะไม่เคยเจอคนนิสัยพิลึกเสียเมื่อไหร่ '

     นางคิดพลางนึกไปถึงเจ้าผู้ชายลักเพศที่น่าโมโหภายในย่านโคมแดง
     หลังจากนี้คงจะไม่เจอหน้าเขาสักพัก....ช่างโล่งอกดีเสียจริง

     " ฮึ...ฮึฮึฮึ... "

     ขณะที่เย่เสวียนางหลุดยิ้มออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว ยายะที่ยังคงคุกเข่าอยู่เบื้องหลังก็พลันสะดุ้ง
ขึ้นเล็กๆ

     แน่นอนว่าเย่เสวีย ตัวนางนั้นก็ยังไม่ทันสังเกตว่าตนเองนั้นยิ้มออกมา





@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -14 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -14 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หวยหนานจื่อ
กำหนดลมหายใจ
บันทึกลับ #3
ธนูใหญ่
ม้าวายุทมิฬ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x23
x10
x25
x40
x92
x4
x10
x40
x114
x56
x10
x75
x170
x12
x30
x15
x6
x60
x200
x20
x60
x40
x3
x10
x10
x48
x8
x1
x4020
x10
x20
x28
x15
x38
x10
x30
x20
x1
x1
x1
x90
x20
x50
x100
x4
x8
x30
x115
x120
x8
x110
x160
x1
x38
x1

62

กระทู้

671

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18328663
เงินตำลึง
225959
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
407

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5857
ความชั่ว
0
ความโหด
1206
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2020-1-26 23:22:16 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2020-1-27 16:57

กำลังลง รอสกัครู่นะแมว
@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม โพสต์ 2020-1-27 17:12
คุณได้รับ +42 คุณธรรม +30 ความโหด โพสต์ 2020-1-27 17:12

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -42 Point +15 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -42 + 15

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ปีกกริฟฟอน
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x34
x1
x30
x2
x3
x1
x30
x100
x20
x5
x300
x1
x5
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x205
x60
x2
x6
x1
x2
x4
x1
x1
x34
x3
x1
x20
x18
x1
x15
x50
x2
x2
x2
x19
x22
x1
x215
x200
x1
x4
x4
x110
x39
x50
x70
x4
x148
x19
x45
x1
x100
x100
x1
x110
x100
x100
x130
x110
x11
x68
x5
x200
x20
x8000
x2
x2
x51
x142
x1
x20
x214
x3
x2000
x16
x1
x873
x189
x1
x12
x7
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x34
x1
x4
x1000
x2
x291
x5030
x35
x6889
x9999
x3967
x1670
x100
x10
x10
x75
x12
x6
x1
x10
x1
x119
x1
x15
x1140
x214
x27
x10
x10
x788
x3056
x2
x2
x5
x98
x9006
x14
x708
x140
x462
x130
x272
x16
x4
x1
x877
x9
x24
x2
x3
x260
x142
x126
x4
x2
x105
x1
x20
x9
x30
x155
x44
x1
x1896
x2
x66
x8
x14
x1
x1227
x1365
x9999
x10
x20
x9999
x154
x51
x143
x50
x2698
x202
x120
x220
x81
x11
x1229
x898
x25
x80
x9450
x82
x180
x9999
x9999
x5000
x1170
x7667
x6280
x200
x500
x286
x234
x488
x169
x450
x5
x869
x20
x80
x3368
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x380
x200
x139
x147
x8992
x4358
x1220
x9999
x5430
x162
x208
x9999
x1521
x30
x91
x799
x74
x1414
x280
x9999
x2567
x834
x160
x79
x30
x816
x597
x4
x20
x4986
x1
x47
x1

62

กระทู้

671

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18328663
เงินตำลึง
225959
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
407

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5857
ความชั่ว
0
ความโหด
1206
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2020-1-28 21:03:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2020-1-30 22:29

กำลังลงนะครับ
@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม โพสต์ 2020-1-30 23:29
คุณได้รับ +42 คุณธรรม +40 ความโหด โพสต์ 2020-1-30 23:29

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +15 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -36 + 15

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ปีกกริฟฟอน
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x34
x1
x30
x2
x3
x1
x30
x100
x20
x5
x300
x1
x5
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x205
x60
x2
x6
x1
x2
x4
x1
x1
x34
x3
x1
x20
x18
x1
x15
x50
x2
x2
x2
x19
x22
x1
x215
x200
x1
x4
x4
x110
x39
x50
x70
x4
x148
x19
x45
x1
x100
x100
x1
x110
x100
x100
x130
x110
x11
x68
x5
x200
x20
x8000
x2
x2
x51
x142
x1
x20
x214
x3
x2000
x16
x1
x873
x189
x1
x12
x7
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x34
x1
x4
x1000
x2
x291
x5030
x35
x6889
x9999
x3967
x1670
x100
x10
x10
x75
x12
x6
x1
x10
x1
x119
x1
x15
x1140
x214
x27
x10
x10
x788
x3056
x2
x2
x5
x98
x9006
x14
x708
x140
x462
x130
x272
x16
x4
x1
x877
x9
x24
x2
x3
x260
x142
x126
x4